บทที่ 333 แดงคู่กับเขียว

“พวกนายจะมารังแกพวกเราสองแม่ลูกอีกแล้วงั้นหรอ?”

ผู้หญิงคนนี้เป็นแม่เลี้ยงเดี่ยว ทำงานเลี้ยงดูลูกอยู่คนเดียว ความเป็นอยู่ลำบากมาก เธอมองดูกลุ่มคนของเฉินห้าวที่เดินเข้ามา ในดวงตามีน้ำตาคลอเบ้า

“เปล่า ฉันมาให้ความอบอุ่น”

เฉินห้าวดูก็รู้และเห็นใจผู้หญิงคนนี้มาก เอาเงินสดออกมาวางไว้บนโต๊ะ แต่ว่าครั้งนี้เขาให้เยอะกว่าเดิม ให้ทั้งหมดสามหมื่นหยวน

“ให้เงินฉันทำไม?”

เธอกอดลูกชายแน่น ระวังเป็นอย่างมาก ลูกชายเป็นสิ่งเดียวที่มีค่าของเธอ กลัวว่าเฉินห้าวจะเป็นพวกค้ามนุษย์ เอาเงินมาซื้อลูกชายสุดที่รักของเธอ

“อย่าเข้าใจผิด นี่คือค่าชดเชยการย้ายที่อยู่ของเธอ ให้เธอย้ายไปที่ที่ดีกว่านี้ หรือว่าเธอไม่อยากให้สภาพแวดล้อมที่ดีกว่านี้กับลูกของเธอ?”

เมื่อเฉินห้าวพูดอย่างนั้น แววตาของหญิงสาวสั่นไหว รู้สึกหวั่นไหว แต่ก็กังวลว่ารับเงินมาแล้วจะมีปัญหาในอนาคต

“ไม่หรอก บนเงินไม่มีชื่อสักหน่อย เธอเอาไว้ก็พอ”

เฉินห้าวยิ้ม ทำให้เขาดูหล่อและเจิดจ้า ทำเอาหญิงสาววางใจลงหน่อย แต่ว่าเธอไม่ได้รับเงินในทันที แต่ถามอย่างสับสนว่า “แต่ว่าฉันจะสามารถไปที่ไหนได้? สถานที่อื่นฉันก็ไม่คุ้นเคย”

เฉินห้าวพูด “ถ้าหากว่าอยากทำงาน สามารถช่วยงานที่ครัวในไซต์งานของฉันได้ ต่อไปที่นี่จะสร้างเป็นศูนย์ธุรกิจ เธอก็สามารถทำงานเป็นแม่บ้านต่อไปได้ เงินเดือนสูงกว่าข้างนอกแน่นอน เธอคิดว่าอย่างนี้โอเคมั้ย?”

“ตกลง ให้แค่งานกับที่พักห้องหนึ่งก็พอ เงินฉันไม่เอา!”

ผู้หญิงคนนี้ดื้อด้านมาก ให้เงินฟรีๆก็ไม่เอา

ตอนนี้ยังมีคนที่ไม่เอาเงินด้วย เฉินห้าวรู้สึกหวั่นไหวนิดหน่อย “งั้นเงินพวกนี้ถือว่าให้เธอยืม ซื้อเสื้อผ้าใหม่ให้เด็ก ซื้อของกิน และให้เขาเรียนหนังสือ รอเธอหาเงินได้แล้วค่อยมาคืนฉันก็พอ”

“อย่างนั้นก็ได้ นายชื่ออะไร?” หญิงสาวตกลงและถามกลับ

พนักงานคนหนึ่งแนะนำ “ท่านนี้คือประธานเฉินของบริษัทห้าวหราน งานก่อสร้างครั้งนี้ก็คือเขาที่เป็นคนลงทุน”

“นายคือประธานเฉิน? ทำไมไม่เหมือนกับข่าวลือ?” หญิงสาวถามอย่างสงสัย

“ฉันมีข่าวลืออะไร?” เฉินห้าวถาม

หญิงสาวพูดว่า “พวกเขาต่างก็พูดกันว่า เถ้าแก่ที่มาพัฒนาที่นี่เป็นเถ้าแก่ที่ใจดำ จะไล่พวกเราที่เช่าอยู่ที่นี่ออกไป แล้วยังพูดว่าจะบังคับเก็บค่ารื้อถอนส่วนหนึ่งด้วย บอกว่าให้พวกเรารวมตัวกันต่อต้านไม่ย้ายออก!”

“มีเรื่องอย่างนี้ด้วย ใครเป็นคนพูด?” มีพนักงานไม่พอใจและจี้ถาม

หญิงสาวพูด “วันก่อนลือทั่วตรอกซอย ดังนั้นฉันจึงไม่กล้าย้าย กลัวจะถูกหลอก แต่ไม่คิดเลยว่า ประธานเฉินจะเป็นคนดี ข่าวลือไม่จริง”

เฉินห้าวขมวดคิ้ว ถ้าหากว่าเป็นผู้เช่าในพื้นที่ ไม่มีเหตุผลที่จะกระจายข่าวลือของเขาในวงกว้าง จะต้องมีคนตั้งเป้าหาเรื่องแน่นอน มีศัตรูฝ่ายตรงข้ามบางคนกำลังใส่ร้ายเขา