บทที่ 340 ความเย่อหยิ่งของสาวสวยอันดับหนึ่ง

“หยุด!”

เสียงตะโกนเสียงหนึ่ง ชายสูทดำพวกนี้ต่างก็หยุดลง จากนั้นก็หันหลังกลับไปยืนตัวตรงต่อผู้ที่มา

คนที่มาคือชายวัยกลางคนคนหนึ่ง ใส่สูทสีดำ สีหน้าเคร่งขรึม

“หัวหน้าทีมฉี เกิดอะไรขึ้น?”

ชายเสื้อเทาถาม

“ผู้จัดการก่วนครับ คนๆนี้ไม่ยอมรับการตรวจค้นร่างกาย แล้วยังทำร้ายผมครับ!”

คิดไม่ถึงเลยว่าชายหนุ่มสูทดำที่บาดเจ็บนั้นเป็นถึงหัวหน้าของทีมยาม พูดจบก็ถอนหายใจอย่างเจ็บปวด

“ไร้ประโยชน์จริงๆ! ไปทำแผลซะ!”

ผู้จัดการก่วนด่าคนของตัวเอง แต่เหมือนกับว่าด่าให้เฉินห้าวฟังมากกว่า

เหมือนกับว่าเคยเรียนวิชาการเปลี่ยนหน้า จากนั้นผู้จัดการก่วนก็ใช้ใบหน้ายิ้มแย้มอย่างเป็นมิตร เดินเข้ามาพูดว่า “ต้องขออภัยจริงๆครับ ผมคือก่วนถงผู้รับผิดชอบทีมยามเองครับ ทำให้คุณโจวและคุณผู้ชายท่านนี้ตกใจ ล้วนเป็นเพราะผมสั่งสอนไม่ดีเองครับ หวังว่าทั้งสองท่านจะให้อภัย เชิญเข้าครับ!”

“โอ๊ะ ครั้งนี้ไม่ต้องตรวจค้นร่างกายแล้ว?” เฉินห้าวถามอย่างกวนๆ

“เดิมทีก็ไม่มีขั้นตอนการค้นตัว เพียงแค่ผ่านเครื่องตรวจความปลอดภัยก็พอครับ เป็นการตัดสินใจส่วนตัวของลูกจ้างชั่วคราวคนนั้นครับ ด้านหลังพวกผมจะทำการจัดการเขาเองครับ” ก่วนถงพูด

ดูแล้วก็ใช้วิธีพนักงานชั่วคราวรับผิดอีกแล้ว วิธีนี้ใช้ดีจริงๆ ทำให้หาเรื่องอะไรได้ไม่มาก

“ขอโทษด้วยค่ะ ฉันเป็นผู้หญิง ไม่ได้ใจกว้างขนาดนั้น เสียมารยาทกับเพื่อนของฉัน ก็เหมือนทำกับฉัน มารยาทในงานเลี้ยงค็อกเทลของตระกูลก่วนทำให้ฉันผิดหวัง ฝากคุณบอกกับท่านประธานก่วนอวิ๋นชางว่า โจวซีถงมาแล้ว แต่ว่าไม่อยากเข้าร่วม”

หญิงสาวเย็นชาของวงการธุรกิจ โมโหมาก็น่าเกรงขาม เธอไม่อยากให้เฉินห้าวต้องทนข้องใจแล้วเข้าไปกับเธอ ถ้าไม่มีคำอธิบายสำหรับเรื่องนี้ เธอก็ไม่อยากเข้าร่วมงานเลี้ยงค็อกเทลแล้ว

มีปัญหากับตระกูลก่วนแล้วยังไง? มีปัญหากับทั้งแล้วทำไม? ขอแค่มีเฉินห้าวอยู่ข้างกายเธอ โจวซีถงก็ไม่กลัวอะไร นี่ก็คือความเย่อหยิ่งของสาวสวยอันดับหนึ่งในเมืองไป๋เหอ

เฉินห้าวยิ้ม ยกนิ้วชื่นชมผู้หญิงของตนจากก้นลึกหัวใจ คำพูดนี้มีพลังมาก เขาที่เป็นแฟนหนุ่มยังนับถือ

ดังนั้นเขาจึงยื่นแขนให้โจวซีถงคล้องแขน ทั้งสองเตรียมจะจากไป

งานเลี้ยงที่ไม่ให้เกียรติผู้คนแบบนี้ ไม่เข้าร่วมก็ไม่เป็นไร

“ประธานโจวๆ รอเดี๋ยวครับ พวกผมดูแลไม่ดีเองครับ อยู่ก่อนเถอะครับ!”

ครั้งนี้ทำเอาก่วนถงรับมือไม่ถูก วันนี้เขาได้รับคำสั่งมาจากคนสองคน คนหนึ่งสั่งให้ต้องเชิญโจววีถงเข้างานให้ได้ อีกคนบอกว่าให้จัดการเฉินห้าวให้หนัก นี่ถึงได้ทำให้มีเรื่องค้นตัวในตอนแรก

เดิมทีคิดว่าเฉินห้าวนั้นเป็นคนอารมณ์ร้ายที่ไม่มีเบื้องหลังเท่านั้น ถึงแม้ว่าจะกลั่นแกล้งสักหน่อย มีอำนาจตระกูลก่วนของพวกเขา ก็จะต้องอดทนและเข้าไปในงาน ทีนี้ก็จะเสร็จสิ้นคำสั่งทั้งสอง แต่คิดไม่ถึงเลยว่า เฉินห้าวและโจวซีถงต่างก็เป็นคนที่เคร่งครัด ทำเอาสิ่งที่ก่วนถงวางแผนไว้ศูนย์เปล่า

ถ้าหากว่าว่าโจววีถงจากไป เขาคงจะโชคร้ายแล้ว กฎของบ้านตระกูลก่วนเข้มงวดถ้าหากว่าจัดการเรื่องไม่สำเร็จจะถูกลงโทษไม่เบา รุ่นที่สามอย่างเขายังแบกรับความรับผิดชอบอย่างนี้ไม่ไหว

“ประธานโจวๆ คุณอย่าได้โมโหไป ผมขอโทษคุณครับ!”