บทที่ 339 ต้องค้นตัว

ความคึกคักในเมืองอวิ๋นหยางนั้นมากกว่าเมืองไป๋เหอในระดับหนึ่ง ยังไงซะก็เป็นเมืองหลวง รวบรวมทรัพยากรจากทุกเมือง

เมืองอวิ๋นหยางไม่เพียงแต่เป็นศูนย์กลางการคมนาคมของภาคกลาง และยังเป็นศูนย์กลางทางการเมืองและเศรษฐกิจของมณฑลเหอ GDPที่หนึ่งในเมืองมานานหลายปี ตำแหน่งที่ตั้งนั้นห่างจากเมืองไป๋เหอที่เป็นอันดับสองอยู่นิดหน่อย

ข้างถนน อาคารสูงใหญ่ ผู้คนดูเร่งรีบ การใช้ชีวิตที่นี่ค่อนข้างเร่งรีบนิดหน่อย

เทียบกับความเจริญ เมืองไป๋เหอด้อยกว่า แต่ว่าสภาพแวดล้อมดีกว่าเมืองอวิ๋นหยาง ค่าความสุขของผู้คนมีมากกว่าในเมืองหลวง

หลังจากขับรถเขาไปใจกลางเมือง เฉินห้าวพบว่าอาคารที่นี่ไม่ค่อยแตกต่างกัน ล้วนอยู่ใจกลางเมือง ไม่ได้มีอะไรพิเศษ

นั่นก็หมายความว่า เมืองอวิ๋นหยางนอกจากเศรษฐกิจดีแล้วอย่างอื่นก็ธรรมดา ไม่มีจุดเด่นอะไร

“รอถนนเมี่ยวเจียของพวกเราสร้างเสร็จ ก็จะเป็นหนึ่งเดียวในจังหวัดแล้ว” โจวซีถงพูด

ก็จริง ตามแบบแผนพิมพ์เขียว ถนนเมี่ยวเจียจะสร้างให้เป็นตึกที่สูงอันดับหนึ่งของจังหวัด คาดว่าจะเป็นอาคารจุดเด่นของเมืองไป๋เหอ ความสูง 300 เมตร

อาคารสูงสิบกว่าชั้นอื่นๆก็มีอีกสามตึก ทุกตึกล้วนมีขนาดแบบเดียวกับตึกบริษัทโจวซื่อ เมื่อเทียบอย่างนี้ วงการธุรกิจใหม่ของถนนเมี่ยวเจีย ก็จะเป็นอันดับหนึ่งในจังหวัด สามารถดึงดูดความสนใจได้อย่างดี ถึงตอนนั้นค่าบ้านเพิ่มสูงขึ้น ไม่ว่าจะอาคารสำนักงาน ร้านค้าไม่ว่าจะขายหรือเช่า ต่างก็ได้กำไรกันทั้งนั้น เพราะว่าซื้อที่ดินเสียไปแค่ 80 ล้าน มูลค่าเพิ่มเป็นร้อยเท่า

นี่ก็เป็นเหตุผลที่ว่าทำไมทั้งสองคนถึงได้ให้ความสำคัญกับถนนเมี่ยวเจียอย่างมาก คนอื่นมองเห็นมูลค่าของถนนเมี่ยวเจีย แต่ไม่มีกำลังที่จะพัฒนา แต่เฉินห้าวและโจวซีถงทั้งมีกำลังและความสามารถ ได้เวลาที่จะหาเงินแล้ว

ตามที่อยู่ของแผนที่การนำทาง เฉินห้าวขับรถมาถึงโรงแรมข่ายหัว พบว่าเป็นถึงระดับห้าดาว ที่จอดรถใต้ดินก็น่าประทับใจมาก เหมือนว่าจะเป็นธุรกิจของตระกูลก่วนเช่นกัน

เมื่อรอเขาจอดรถเสร็จ พบว่าโรงแรมแขวนป้ายขนาดใหญ่ไว้ เขียนไว้ว่ายินดีต้อนรับแขกผู้มีเกียรติของงานแลกเปลี่ยนธุรกิจชื่อดัง

แล้วยังมีพนักงานสาวสวยที่ใส่ชุดกี่เพ้าแหวกสูงคอยต้อนรับแขก ขณะเดียวกันที่หน้าประตูก็มีเครื่องตรวจสอบความปลอดภัย และพนักงานรักษาความปลอดภัยใส่สูทดำสิบคน ดูแล้วงานเลี้ยงค็อกเทลในครั้งนี้สเปกค่อนข้างสูง

เมื่อโจวซีถงมาถึง ชายสูทดำคนหนึ่งเข้ามาสอบถาม “คุณโจวครับ ขอบัตรเชิญของคุณครับ!”

ที่แท้คนๆนี้ก็รู้จักโจวซีถง ดูแล้วชื่อเสียงสาวสวยอันดับหนึ่งของเมืองไป๋เหอจะดังไปทั่ว และเฉินห้าวที่เป็นแฟนหนุ่มของสาวสวยอันดับหนึ่งเองก็มีเกียรติไปด้วย

โจวซีถงเอาบัตรเชิญออกจากกระเป๋า หลังจากพนักงานรักษาความปลอดภัยคนนั้นตรวจสอบ ก็ทำมือเชิญให้เธอเข้าไป

เฉินห้าวเองก็ตามเข้าไป แต่กลับถูกชายสูทดำขวางไว้

“เขาเป็นเพื่อนของฉัน ในบัตรเชิญเขียนไว้ว่าพาเพื่อนมาได้ไม่ใช่หรอ” โจวซีถงพูดอธิบาย

“ได้ครับ แต่ว่าพวกผมต้องทำการตรวจค้นร่างกาย เพื่อไม่ให้เขานำสิ่งของอันตรายเข้า” ชายสูทดำพูด

ในขณะนี้ก็มีแขกอีกสองคนเข้างาน และก็มีบัตรเชิญงานเลี้ยงเช่นกัน แต่ว่าพวกเขาไม่ถูกค้นตัวก็เข้างานได้เลย

เฉินห้าวชี้สองคนด้านหน้าแล้วถามว่า “ทำไมพวกเขาไม่ต้องตรวจสอบ”

“พวกเขาเป็นนักธุรกิจชื่อดังของวงการธุรกิจที่ฐานะสูงส่ง ไม่ต้องตรวจสอบอยู่แล้วครับ” พนักงานรักษาความปลอดภัยสูทดำพูดด้วยใบหน้าไร้อารมณ์

เฉินห้าวยักคิ้วพูดว่า “อ้อ งั้นนายหมายความว่าฉันไม่ใช่นักธุรกิจชื่อดังงั้นสิ?”

“อย่างน้อยผมไม่รู้จัก ใครจะไปรู้ว่ามีแขกคนไหนเป็นนักโทษหลบหนีรึป่าว พวกผมก็แค่ทำหน้าที่ตามกฎครับ”