บทที่ 346 ฝันกลางวัน

เฉินห้าวพูดทันที“มอบให้พวกคุณหนึ่งคำ พวกคุณกำลังคิดถึงPeach (คิดถึงPeachในที่นี้หมายถึงฝันกลาง)!”

เถ้าแก่เจิงคนนั้นการศึกษาเพียงระดับประถมศึกษาเท่านั้น ฟังที่เฉินห้าวพูดไม่เข้าใจ ก็ถามคนอื่นว่า“เขากำลังพูดอะไร?”

“เขากำลังด่าพวกเรา!”ใบหน้าของก่วนอวิ๋นชางเย็นชา บีบคั้นเอารัดเอาเปรียบไม่สำเร็จ เฉินห้าวและโจวซีถงไม่เห็นคุณค่าของผู้อื่นขนาดนี้ เขาอับอายกลายเป็นโทสะเล็กน้อย

เฉินห้าวแสยะยิ้มทันที“ในเมื่อทุกท่านคิดว่าข้อเสนอก่อนหน้านี้สมเหตุสมผล งั้นผมก็อยากใช้หนึ่งพันล้าน ซื้อหุ้นของแต่ละคนจากบริษัทแปดสิบเปอร์เซ็นต์ ขอถามว่าพวกคุณจะยอมมั้ย?”

“พูดบ้าอะไร อุตสาหกรรมบริษัท ก่วนซื่อ กรุ๊ปของพวกเราแพร่กระจายไปทั่วโลก มูลค่าตลาดนั้นสูงกว่าบริษัทโจวซื่อ ยังอยากใช้เงินแค่หนึ่งพันล้านมาซื้อหุ้นแปดสิบเปอร์เซ็นต์ของพวกเราเหรอ?”ก่วนอวิ๋นชางพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา

“นั่นนะสิ ไท่หยางกรุ๊ปของผมมีมูลค่าตลาดหลายหมื่นล้าน หนึ่งพันล้านแม้แต่เศษเสี้ยวก็ซื้อไม่ได้ ยังอยากซื้อหุ้นเหรอ?” บอสจงคนนั้นพูดเยาะเย้ย

เฉินห้าวพูดว่า“พวกคุณสามารถใช้หนึ่งพันล้านแลกเปลี่ยนหุ้นแปดสิบเปอร์เซ็นต์ ฉันก็ไม่ได้ มีเรื่องดีอย่างนี้ที่ไหน ห้ามผู้อื่นทำแต่ให้พวกตนทำได้เท่านั้น!”

“พวกเราเพียงแค่ลงทุนโครงการหนึ่ง แต่คุณต้องการหุ้นของบริษัทผม ไม่เหมือนกันอย่าแน่นอน และแน่นอนว่า ตอนนี้พวกคุณอาจจะมีรายได้น้อยลงเล็กน้อย แต่เป็นเพื่อนกับพวกเราสี่คนนี้ จากนี้ไปในแวดวงธุรกิจ ก็มีพวกเรามาสนับสนุน พวกเราเพียงแค่ทำโครงการเล็กน้อยก็ทำรายได้คืนมาแล้ว”

คำพูดของก่วนอวิ๋นชาง คาดว่ามีเพียงเด็กอายุสามปีเท่านั้นที่จะเชื่อ เหมือนกับที่พ่อแม่มักบอกว่าจะช่วยคุณเก็บเงินอั่งเปา รอวันนั้นที่คุณไปขอเงินจริงๆ ก็จะรู้ว่าเปล่าประโยชน์

ชายชราทั้งสี่คนนี้ก็เป็นเช่นเดียวกัน เมื่อเห็นโอกาสที่ดีของถนนเมี่ยวเจีย ก็อยากจะมาแบ่งกำไรอย่างกะทันหัน วิธีสกปรกแบบนี้ ก็ได้ยินได้ฟังเรื่องแปลกใหม่ที่ไม่เคยได้ยินมาก่อนจริงๆ

คิดดูแล้วงานเลี้ยงที่ลอบสังหารของวันนี้ ก็ถูกจัดขึ้นมาเพื่อการนี้แล้ว

โจวซีถงยังดี ก็เพียงแค่ปฏิเสธ เฉินห้าวกลับไม่ไว้หน้าของพวกเขาชายชราทั้งสี่คน พูดจาเยาะเย้ย ตำหนิพวกเขา

นี่ยังอาศัยที่ตนมีอายุมากเที่ยวดูถูกคนอื่นจริงๆ ก็อยากจะเอารัดเอาเปรียบ บนโลกมีเรื่องที่ดีแบบนี้ที่ไหน

“พูดแบบนี้ คุณไม่เห็นด้วยเหรอ? ประธานโจว นี่ก็เป็นความคิดเห็นของคุณเหรอ? คุณต้องรู้ไว้ด้วยว่า พลังของพวกเราสี่คนรวมกัน เหยียบเท้าหนึ่งในประเทศ ก็ทำให้พื้นดินสั่นสะเทือน”

ก่วนอวิ๋นชางพูดจาก็ไม่เกรงใจเป็นอย่างมาก นี่เป็นการหลอกลวงไม่สำเร็จ ก็เปลี่ยนเป็นข่มขู่

เฉินห้าวก็มองดูพวกเขาอย่างสงบ แต่ยังไงเขาก็ไม่เข้าใจ นี่โง่มากแค่ไหน ถึงได้มีความคิดที่จะเอาเปรียบแบบนี้ หรือว่าทั้งสี่คนนี้เป็นโรคอัลไซเมอร์พร้อมกัน หรือเห็นว่าเขาและโจวซีถงรังแกได้ง่ายๆเหรอ?

คราวนี้เฉินห้าวคิดถึงประเด็นสำคัญ ทั้งสี่คนนี้เห็นว่าโจวซีถงรังแกได้ง่ายจริงๆ

หญิงสาวคนหนึ่งบริหารกิจการใหญ่ขนาดนี้ ตัวเองก็เป็นที่หมายปอง ที่สำคัญพวกเขายังแอบสอบถามมาว่า อาการป่วยพ่อของโจวซีถงหนักขึ้น สติการรับรู้ก็ไม่ค่อยมีแล้ว กล่าวอีกนัยหนึ่ง ตอนนี้บริษัทโจวซื่อไม่มีใครสั่งการอยู่เบื้องหลังแล้ว ชายชราสี่คนก็ฉวยโอกาสรีดไถเงินจำนวนหนึ่ง