บทที่ 348 ปีนบันได

“เธอร้องไห้ทำไม ก็แค่หกคนที่ขวางทางเท่านั้นเอง ดูสามีของเธอจัดการพวกเขา!”

เฉินห้าวยิ้มให้โจวซีถงเล็กน้อย ให้รอยยิ้มที่อบอุ่นกับเธอ ต่อจากนั้นเมื่อเขาหันหน้ามองไปข้างหน้า ก็กลายเป็นกระตือรือร้นเอาจริงเอาจังอย่างออกนอกหน้า

เฉินห้าวตอนนี้ส่วนบนของร่างกายเป็นวิชาท่ากวาง แม้ว่ากวางจะเป็นสัตว์กินพืชที่เชื่อง แต่เมื่อกระต่ายโกรธมากก็ยังกัดคน ยิ่งไปกว่านั้นรูปร่างกวางที่ใหญ่กว่าก็ยิ่งก้าวร้าวกว่า อยู่ในโลกธรรมชาติ เขากวางตัวผู้ที่สง่าผ่าเผย ถึงกับสามารถแทงผู้ล่าบาดเจ็บและตายได้

ในเวลานี้ ที่หน้าประตูมีพวกอันธพาลสี่คนพุ่งไปทางเฉินห้าวโดยถือกระบองไม้ และยังสองคนจับลูกบิดประตูไว้

เฉินห้าวเพิกเฉยต่อกระบองไม้ที่เหวี่ยงเข้ามา ใช้ท่าป้องกันเพียงอย่างเดียวใน“ลู่ผีชางปี้” ของวิชาท่ากวาง นี่เป็นการเลียนแบบหนังกวางที่แข็งแกร่งกลายเป็นการป้องกันไม่ให้อาหารไปตกในมือผู้อื่น และใช้มาต้านทานกระบองไม้

“ผลัวะๆ!”

หลังจากผ่านไปไม่กี่เสียง กระบองไม้แข็งแรงก็กระแทกไปบนร่างกายของเฉินห้าว แม้ว่าวิชาท่ากวางจะเป็นวิชาลดการบาดเจ็บ แต่เฉินห้าวยังคงรู้สึกเจ็บที่หลังอย่างฉับพลัน แต่ว่าเนื่องจากเป็นกระบวนท่าป้องกันแบบพิเศษ และไม่ได้รับบาดเจ็บ

ตอนนี้ไม่ใช่เวลามานึกถึงความเจ็บปวด ศัตรูที่ไล่ตามอยู่ข้างหลังกำลังใกล้เข้ามา เฉินห้าวจำเป็นต้องพุ่งออกไป นี่ก็เป็นโอกาสเดียว ไม่อย่างนั้นก็จะตกอยู่ในวงล้อการต่อสู้ของศัตรูไม่รู้จักจบสิ้น

เฉินห้าวกัดฟัน โดนฟาดไปสี่ครั้งอย่างรุนแรง โดยที่ไม่พูดอะไร แต่หันกลับมาใช้กำลังแรงเหวี่ยง กระแทกพวกอันธพาลทั้งสี่คนจนนอนกันเกลื่อนกลาดไม่เป็นท่า และเผยให้เห็นช่องว่างตรงกลางของประตู

คราวนี้ก็ไม่แปลกใจที่พวกอันธพาลไม่มีประโยชน์ คนทั่วไปโดนกระบองไม้ของพวกเขาฟาดอย่างรุนแรง ก็จะท้อถอยหลบหลีกโดยไม่รู้ตัว อย่างไรก็ตามเฉินห้าวก็แค่นิ่งค้างไว้ ทำให้พวกเขาคาดไม่ถึง นี่ถึงได้พุ่งผ่านการขัดขวางของพวกอันธพาลทั้งสี่คน

ต่อหน้าต่อตา ตรงหน้าเฉินห้าวเหลือเพียงพวกอันธพาลสองคน ทั้งสองก็ค่อนข้างวิตกกังวลทันที ในห้องโถงมีคนสามสิบกว่าคนก็ขวางเฉินห้าวไว้ไม่ได้ พวกเขาสองคนก็ยากที่จะเป็นไปได้ แต่ภายใต้คำสั่งของก่วนซง พวกเขาก็จำต้องลุยเข้าไป

“ไสหัวออกไปให้พ้นซะ!”

ตอนนี้เฉินห้าวก็สู้จนฮึกเหิมแล้ว แววตามาพร้อมกับจิตสังหารเยือกเย็น นี่ไม่สอดคล้องกับเสน่ห์ของวิชาท่ากวาง แต่ใกล้กับวิชาท่าเสือมากกว่า

เฉินห้าวก็เปลี่ยนเป็นวิชาท่าเสือแบบไม่มีรอยต่ออย่างสมบูรณ์ และใช้“หลงเจิงหู่โต้ว”ทันที ชกหมัดสองออกไปด้วยความโกรธ เร็วกว่ากระบองของคู่ต่อสู้ ชกโดนใบหน้าของพวกอันธพาลสองคนนั้นเข้าพอดี

สองคนที่เรียกว่าผู้แข็งแกร่งเจอกับผู้กล้าเอาชนะ เฉินห้าวที่ตอนนี้วิชาท่าเสือเพิ่มมาในร่างกายก็คือผู้กล้าคนนั้น พวกอันธพาลสองคนนั้นไม่ก่อให้เกิดการคุกคามให้กับเฉินห้าวมากนัก ก็แค่ศีรษะโดนโจมตีอย่างหนัก และหมดสติล้มลงกับพื้นทันที

ในเวลานี้ประตูห้องโถงใกล้เข้ามาแล้ว เฉินห้าวไม่ได้คิดอะไร ยกเท้าขึ้นก็เตะประตูที่ล็อกไว้จนเปิดออก

ในเวลาเดียวกันเขาใช้ประโยชน์จากแรงสะท้อนกลับ หันหลังกลับดึงโจวซีถง ในที่สุดทั้งสองคนก็พุ่งออกไปแล้ว

“พวกแกแมร่งเป็นเศษสวะเหรอ? หลายสิบคนจับตัวชายหนึ่งหญิงหนึ่งไม่ได้ ไล่ตามซะ ไล่ตามไม่ได้พวกแกก็ไม่ต้องกลับมาแล้ว!”