บทที่128 ช่วยจัดการ

บทที่128 ช่วยจัดการ

ตอนนี้เฉารุ่ยเปลี่ยนเสื้อผ้าออกมา เธอถอดชุดเลขาออก แล้วใส่ชุดเดรสสีฟ้าอ่อน ดูแล้วเหมือนกับเด็กสาวข้างบ้านที่ใสซื่อ เรียวขาขาวสวยแสดงออกถึงความสาว

“พวกเธอคุยกัน ฉันไปเตรียมอาหารค่ำ”คุณแม่เฉาจากไปด้วยรอยยิ้ม

“ให้คุณเจอเรื่องตลกแล้ว แม่ของฉันไม่มีความรู้อะไร พูดจาไม่ค่อยเก่ง”เฉารุ่ยพูดอย่างขอโทษ

“คุณป้าพูดเก่งนะ”เฉินห้าวหัวเราะ เขาไม่ได้ถือสาเรื่องพวกนี้ แต่กลับรู้สึกสนิทสนม เหมือนกับว่าคุณแม่ทั่วโลกก็เป็นแบบนี้

“แอปเปิลบ้านเธออยู่ไหน พาฉันไปดูหน่อย”เฉินห้าวลุกขึ้นพูด

“ในบ้านมีส่วนหนึ่ง อีกส่วนอยู่บนต้นยังไม่ได้เก็บค่ะ”

เฉารุ่ยพูดแล้วก็พาเฉินห้าวไปคลังสินค้าชั้นหนึ่ง เข้าไปก็เห็นแอปเปิลที่วางกองอยู่บนกล่อง ผลใหญ่สีสวย ดูแล้วก็น่าอร่อย ล็อตนี้ดูแล้วน่าจะมีประมาณสัก 2 ตันได้

เฉินห้าวหยิบแอปเปิลขึ้นมาหนึ่งลูก ไปล้างที่ก๊อกน้ำแล้วก็กิน เข้าปากกรอบหวานอร่อย หวานฉ่ำ เป็นแอปเปิลที่ดีจริงๆ

“แอปเปิลนี้พวกเธอขายเท่าไหร่?”เฉินห้าวถาม

“ปกติแล้วจะอยู่ที่ 5-6 เหมา ขึ้นลง ที่แน่นอนต้องถามพ่อของฉัน วันนี้เขาไปถามข่าวสารใหม่ๆที่ในหมู่บ้านแล้ว”เฉารุ่ยพูด

เฉินห้าวพยักหน้า จากนั้นก็ดูบรรยากาศรอบบ้าน บ้านนอกก็มีดีของบ้านนอก มองไปก็มีแต่สีเขียว ป่าไม้มากมาย สวยงามเหลือเกิน

ท้องฟ้าเริ่มมืด ส่วนพ่อของเฉารุ่ยก็ขับรถสามล้อกลับมาแล้ว เฉารุ่ยก็แนะนำให้ทั้งสองฝ่าย

“เชิญนั่ง!”

คุณพ่อเฉาเป็นคนที่ดูเคร่งขรึม คุยกับเฉินห้าวก็ตรงไปตรงมา เฉินห้าวพบว่าเฉารุ่ยเหมือนพ่อมากกว่านิดหน่อย

ตอนนี้อาหารเสร็จแล้ว เฉินห้าวนั่งกินข้าวอยู่กับครอบครัวเฉา

“ลุงเฉา สถานการณ์ของแอปเปิลปีนี้เป็นยังไงบ้างครับ?”เฉินห้าวถามบ่นโต๊ะอาหาร

“เฮ้อ ถ้าไม่มีน้ำท่วมก็ถือว่าเป็นปีที่ดีมาก แต่ว่าน้ำท่วมทำให้ทางในพื้นที่ติดขัด รถบรรทุกเข้าไม่ได้ จะให้ผู้คนเป็นคนขนก็ยุ่งยากไป อีกอย่างเสียเวลาเสียแรง บวกกับค่าแรงคนขน นายหน้ากดราคา ส่วนมากจะต้องขาดทุน”

คุณพ่อเฉาถอนหายใจ จากนั้นก็พูดถึงราคาขาย ถ้าเป็นพันธุ์ฟูจิอย่างที่เฉินห้าวกิน ปีก่อนๆราคา 6 เหมา ถ้าหากว่าเป็นพันธุ์พิเศษ เช่นแอปเปิลที่มีการสลักตัวอักษร หรือว่าพันธุ์ Red Delicious สามารถขายในราคา 1 หยวนต่อครึ่งกิโล แต่ว่าแบบนี้จำนวนขายไม่เยอะ ราคาปกติของแอปเปิลก็อยู่ที่ประมาณ 6 เหมา