บทที่168 นักข่าวฝึกหัด

บทที่168 นักข่าวฝึกหัด

ช่วงที่ส่งเสียงเอะอะโวยวาย จู่ ๆ ก็มีผู้ชายสวมสูทรองเท้าหนังเดินเข้ามาสอบถามว่า: “เกิดเรื่องอะไรขึ้น?”

“ผู้จัดการซุน” พนง.รักษาความปลอดภัยมองเห็นเริ่มหวาดกลัว รีบลุกขึ้นทำความเคารพ

“พวกเขายืนกรานที่จะเข้าไป ผมก็แค่รั้งพวกเขาไว้” พนง.รักษาความปลอดภัยยิ้มให้กับผู้จัดการซุนพร้อมกับส่งสายตา เฉินห้าวมองเห็นได้อย่างฉับไว

“พูดเลอะเทอะ ฉันมีบัตรผ่าน เขาพูดว่าใช้การไม่ได้” นักข่าวสาวชูเอกสารขึ้นเพื่อยืนยัน

“นักข่าวเข้ามาในคฤหาสน์ไม่ได้จริง ๆ” ผู้จัดการซุนเปลี่ยนอารมณ์ในทันที

“ผมมีบัตรเชิญของบริษัทโจวซือ ใช้ไม่ได้เหมือนกันใช่ไหม? แต่นี่ส่งมาจากสำนักงานใหญ่ของพวกคุณ”

เฉินห้าวชูเอกสารขึ้นเพื่อยืนยันเช่นกัน

“บริษัทโจวซือ!”

ผู้จัดการซุนตกใจเล็กน้อย บริษัทโจวซือเป็นบริษัทที่มีชื่อเสียงในประเทศ มีอิทธิพลมากกว่าบริษัทพัฒนาที่ดินระดับกลางของพวกเขา เขาอดไม่ได้ที่จะมองดูเฉินห้าว ด้วยสีหน้าตื่นกลัว

ผู้จัดการซุนถามด้วยความระแวดระวัง: “คุณคือประธานเฉินจากบริษัทการค้าห้าวหรานใช่ไหม?”

“คุณรู้จักผมด้วยเหรอ?” เฉินห้าวประหลาดใจ รู้สึกว่าไม่เคยเจอเขามาก่อน

“แฮะแฮะ ผมไปร่วมงานวันเปิดบริษัทของคุณวันนั้น ร่วมงานเลี้ยงพร้อมกับเถ้าแก่ของพวกเรา” ผู้จัดการซุนแย้มยิ้ม เดินเข้าไปจับมือเฉินห้าว

“อ๋อ”

เฉินห้าวเข้าใจทันที ต้องเป็นผู้ติดตาม ตนจำได้เพียงเถ้าแก่ที่ร่วมงานในวันนั้น คนอื่นเขาเพียงแค่จับมือทักทายพอเป็นพิธี

“ในเมื่อเป็นประธานเฉิน แน่นอนว่าเข้าไปได้”

ประเทศจีนที่แท้เป็นสังคมระบบน้ำใจ หลักฐานไม่มีผลบังคับใช้ คนที่มีภูมิหลังที่ดีกลับทำได้

ขณะที่เฉินห้าวกำลังจะเดินเข้าไป นักข่าวสาวแสดงท่าทีเหมือนมีความหวัง รีบพูดขึ้นว่า: “ประธานเฉินท่านนี้ พาฉันเข้าไปด้วยได้หรือไม่ ฉันเคยมาที่หมู่คฤหาสน์จงหัว สามารถเป็นไกด์ให้กับคุณได้”

มอบดอกกุหลาบให้ ในมือยังคงเหลือกลิ่นหอม ไกด์แนะนำเฉินห้าวมีก็ได้ไม่มีก็ได้ แต่ว่านักข่าวสาวที่สวยงามเช่นนี้ ก็ยากที่จะปฏิเสธลง

“ผู้จัดการซุน พวกเรามาด้วยกัน เข้าไปด้วยกันได้ไหม?” เฉินห้าวถาม

“เอ่อ ....” ผู้จัดการซุนลังเล “หัวหน้าใหญ่มีคำสั่งว่าห้ามถ่ายรูป”

“อ๋อ งั้นช่างภาพของพวกเราให้คอยอยู่ด้านนอก ฉันเข้าไปคนเดียวก็ได้” นักข่าวสาวพูดประนีประนอม

“งั้นก็ได้ เข้าไปได้” ผู้จัดการซุนตกลงรับคำ

“เย้!”

นักข่าวสาวดีใจมาก ชูสองนิ้ว จากนั้นเดินเข้าไปหมู่คฤหาสน์จงหัวพร้อมกับเฉินห้าวด้วยความดีใจ

“สวัสดี ฉันชื่อจูหมิ่น นักข่าวฝึกงานสถานีโทรทัศน์เมืองไป๋เหอ ขอแนะนำตัว”

จูหมิ่นนักข่าวสาวยื่นมือพร้อมกับแนะนำสังกัดของเธอ