บทที่ 169 เมียข้าปวดท้องคลอด

บทที่ 169 เมียข้าปวดท้องคลอด

มาถึงส่วนงานก่อสร้างที่ยังไม่เสร็จตามที่จูหมิ่นพูดถึง ทันใดนั้นเฉินห้าวเห็นในห้องมีคนอยู่ราวห้าหกคน ชายวัยกลางคนท่าทางเหมือนเถ้าแก่ใหญ่ คนที่ยืนรายล้อมเขากำลังพูดอะไรบางอย่าง

“เถ้าแก่เฉียน พวกเราจะส่งแบบแปลนการออกแบบตกแต่งของที่นี่ให้คุณภายในสามวัน รับรองว่าแก้ไขตามที่คุณต้องการ ” สถาปนิกหัวล้านคนหนึ่งพูด

“ได้ บริษัทตกแต่งภายในของพวกคุณดีที่สุดในเมืองนี้ ฉันไว้วางใจ การตกแต่งภายในแต่งหมู่คฤหาสน์จงหัวราคาพันล้านของฉัน มอบหมายให้คุณจัดการ อย่าทำเสียหายล่ะ ไม่อย่างนั้นพวกคุณก็รู้ดีถึงผลที่ตามมา” เถ้าแก่วัยกลางคนพูดอย่างเย่อหยิ่ง

“เถ้าแก่เฉียนวางใจ พวกเราจะต้องไม่ทำให้ท่านผิดหวัง” สถาปนิกหัวล้านพยักหน้าและโค้งคำนับรับคำ

ขณะที่เฉินห้าวเดินมาถึง น้ำเสียงเย็นชาของผู้ติดตามเถ้าแก่วัยกลางคนพูดขึ้นว่า: “พวกคุณมาทำอะไร? เข้ามาได้อย่างไร?”

เฉินห้าวมองพวกเขาด้วยสายตาเย็นชา ในเมื่อเป็นนักพัฒนาธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ แสดงท่าทางน่ารังเกียจเกินไปแล้ว

“เขาก็คือเฉียนหรงข่าย!” จูหมิ่นกระซิบบอกข้างหูเฉินห้าว

เฉียนหรงข่ายเป็นเถ้าแก่ใหญ่ที่มีชื่อเสียงโด่งดังคนหนึ่งในมณฑล มักจะเป็นข่าวดังไปทั่วมณฑล ดังนั้นจูหมิ่นจึงรู้จักเขาเป็นอย่างดี ว่าไปแล้วเฉียนหรงข่ายคนนี้ต้องการซื้อหมู่คฤหาสน์จงหัว จัดเป็นคู่แข่งสำคัญของเฉินห้าว แต่คฤหาสน์ยังไม่มีใครซื้อ หานักออกแบบตกแต่งภายในเพื่อเตรียมการก่อสร้าง นี่มันรีบร้อนเกินไป

ในเมื่อยังไม่มีการประมูลขาย ทุกคนเป็นผู้ซื้อ ไม่เป็นไรเฉินห้าวไม่ได้ให้ความสนใจพวกเขาเลยสักนิด เดินเข้าไปสำรวจห้องที่ตกแต่งไม่เสร็จ

“พูดกับคุณ ไม่ได้ยินหรือไง!”

ผู้ติดตามที่มากับเฉียนหรงข่าย พัวพันไม่เลิกต้องการหาเรื่อง อีกทั้งยังแสดงท่าทางคุกคามยกมือจะทุบตี

เฉินห้าวใช้สายตาจ้องมอง เอามือปัดป้องอีกฝ่ายหนึ่ง ผู้ติดตามชายคนนั้นรู้สึกได้ถึงแรงมหาศาลพุ่งเข้าใส่ ทรุดตัวลง

“เจ้ากล้าใช้กำลังกับข้า!”

ผู้ติดตามชายเริ่มเดือดดาล รวมตัวกับผู้ติดตามอีกคนที่ยืนด้านข้าง เดินเข้าไปหาเฉินห้าวด้วยท่าทางดุดัน

จูหมิ่นมองดูว่าจะเกิดเรื่องขึ้น ด้วยจรรยาบรรณอาชีพนักข่าว รีบเปิดมือถือเตรียมพร้อมถ่ายภาพ นี่ต้องเป็นข่าวที่ฮอตฮิตติดแทรนด์แน่ ๆ ผู้ซื้อหมู่คฤหาสน์จงหัว ชกต่อยกันก่อนเปิดการประมูล หัวข้อข่าวนี้ต้องสะดุดตามากแน่ ๆ

ผู้ติดตามทั้งสอง ถูกเฉินห้าวบิดแขน อยู่ในความควบคุม แต่ละคนร้องประสานเสียงกันว่า “โอ้ยโอ้ย” ร้องขอให้เฉินห้าวคลายมือ

เฉินห้าว เหอะด้วยเสียงเย็นชา คนมีเงินทุกคนเป็นอันธพาล หรือว่าคนอันธพาลกลายเป็นคนมีเงิน ทำไมคนเหล่านี้ชอบลงไม้ลงมือ?

“ไสหัวไป!”

เฉินห้าวปล่อยมือผู้ติดตามชายทั้งสองคน

จากนั้นผู้ติดตามทั้งสองคนจับไปที่แขน มองเฉินห้าวด้วยความหวั่นเกรง ไม่กล้ามุทะลุอีก

“อย่าถ่ายรูปข้า!”

เฉียนหรงข่ายไม่กลัวลูกน้องทะเลาะกับผู้คน แต่เขาไม่ชอบให้ถ่ายภาพ โพสต์ลงอินเตอร์เน็ตยังต้องจ่ายเงินให้กับพวกหน้าม้าเพื่อลบออกอีก ได้ไม่คุ้มเสีย

“เก็บมือถือซะ เบื่อชีวิตมากใช่ไหม? รู้ไหมเถ้าแก่เฉียนเป็นใคร?” ผู้ดูแลไม่กล้าทำท่าขึงขังกับเฉินห้าว เบนความสนใจไปที่จูหมิ่น

จูหมิ่นไม่ได้สนใจพวกเขา นักข่าวไม่สักแต่พูด เป็นนักข่าวมักจะพบเจอกับเหตุการณ์รุนแรง ถ้ากลัวเหตุการณ์รุนแรงไม่มาเป็นนักข่าวแล้วล่ะ

ผู้ติดตามเฉียนหรงข่ายโมโห ขณะที่เถ้าแก่รีบเข้าไปแย่งมือถือของจูหมิ่น

จูหมิ่นท่าทางว่องไววิ่งหลบไปอยู่ด้านหลังเฉินห้าว ถ่ายภาพต่อ ผู้ติดตามทั้งสองคนกลัวลนลาน ไม่กล้าบุ่มบ่ามเข้าไป

“เด็กน้อย เจ้าแน่ใจว่าจะขวางทางพวกเราใช่ไหม?”