บทที่172 ผู้หญิงที่เพอร์เฟค

บทที่172 ผู้หญิงที่เพอร์เฟค

เฉินห้าวนำหลักฐานยืนยันตัวตนและทรัพย์สินแสดงออกมา และได้รับคุณสมบัติในการเข้าร่วมการประมูลสำเร็จ หมายเลขประมูลของเขา018 ซึ่งเป็นมงคลมาก อาจมี17 คนก่อนหน้าเขา หากไม่เป็นเช่นนั้น ก็เดาได้ว่าคนเข้าร่วมในการประมูลครั้งนี้มีคนไม่มากนัก เพราะโครงการอสังหาริมทรัพย์ขนาดใหญ่ที่เริ่มต้นที่80ล้านนั้นไม่ใช่ใครก็เข้าถึงได้ง่ายๆ สำหรับผู้ที่สามารถเข้าร่วมการประมูลได้นั้น โดยพื้นฐานแล้วจะต้องเป็นมหาเศรษฐีในจังหวัดและเมืองใกล้เคียง

“ฉันได้ยินมาว่าคุณปฏิเสธการสมัครของเพื่อนฉันหลายครั้งก่อนหน้านี้?” ชุยหย่องปิงถามด้วยความเป็นห่วง

“ไม่ใช่อย่างนั่น เป็นคนงานชั่ว คราวคนงานชั่วคราวน่ะครับ ได้ถูกเลิกจ้างแล้ว”ผู้รับผิดชอบงานกล่าวขอโทษด้วยรอยยิ้ม โดยใช้ “คนงานชั่วคราว” เป็นแพะรับบาป

“ดีมาก ประธานเฉินมีทรัพยากรทางการเงินที่ดี ต่อไปนี้คุณต้องดูแลเป็นพิเศษน้อย ไม่ต้องกังวลเรื่องผลประโยชน์”

คำที่ชุยหย่องปิงพูด ผู้รับผิดชอบงานกล้าขัดขืนซะที่ไหน เขารู้สึกกังวลในใจ เขาไม่คาดคิดว่าเฉินห้าว จะมีอำนาจเช่นนี้ แม้แต่ประธานชุยหย่องปิงก็สามารถเชิญมาได้ หากรู้แต่แรกเขาจะไม่ยุ่งเกี่ยวกับเรื่องนี้เลย

เรื่องนี้ก็จบลงด้วยวิธีนี้ มีผู้คนมากมายที่นี่ ชุยหย่องปิงไม่ได้พูดอะไรกับเฉินห้าว เพียงแค่พยักหน้าให้เขา จากนั้นก็พาคนของเขาเดินจากไป

ใครก็ตามที่มีสายตาภูมิปัญญาจะรู้ว่าประธานชุยมาเพื่อเฉินห้าว และสายตาที่มองเขาก็เปลี่ยนไป ต่อมาแม้แต่ผู้รับผิดชอบงานก็มาประจบเขา ถามเฉินห้าว ว่าเขาต้องการอะไรอีกหรือเปล่า ราวกับว่าเฉินห้าวกลายเป็นจักรพรรดิสูงสุดของที่นี่แล้ว

“ไม่เป็นไร ฉันจะกลับมาอีกทีเวลาประมูลในตอนเย็น” เฉินห้าวมีทัศนคติที่ไม่ดีต่อเขา เพราะเห็นเขาเป็นคนบ้าเห่อ

“ประธานเฉิน ผมไม่รู้มาก่อนว่าคุณมีความสัมพันธ์แบบนี้ด้วย ก่อนหน้านี้เลยไร้มารยาทต่อคุณ เพราะผมไม่มีทางเลือกผมแค่ทำตามคำสั่งน่ะครับ หวังว่าคุณจะไม่ถือโทษโกรธผมนะครับ” คนที่รับผิดชอบงานกระซิบเล่าความยากลำบากของเขา

“ใช่คนที่แซ่เฉียนหรือเปล่า” เฉินห้าวเลิกคิ้วและถาม

"ฮิฮิ ... ฮิฮิ ... "

ผู้รับผิดชอบไม่ตอบ เพียงปิดบังด้วยเสียงหัวเราะ อันที่จริงนี่ถือว่าเป็นคำตอบที่ไร้เสียง

เฉินห้าวรู้ทุกอย่างดี ต้องเป็นเฉียนหรงข่ายที่สั่งไม่ให้คนอื่นเข้าร่วมการประมูลเขาจะได้จัดซื้อหมู่คฤหาสน์จงหัวในราคาถูก ไม่น่าเขาถึงได้ให้นักออกแบบปรับปรุงบ้านโดยตรง ดูเหมือนเขามั่นใจว่ามันคือการเดิมพันที่ปลอดภัย

แต่ทุกอย่างไม่เป็นไปตามการวางแผน เพราะเฉินห้าวก็อยากได้หมู่คฤหาสน์จงหัวเช่นกัน ใครก็ไม่สามารถแย่งไปได้

เมื่อรู้เรื่องราวภายในเฉินห้าวก็ไม่สนใจอย่างอื่นอีก และหันหลังจากไป เมื่อการประมูลเริ่มขึ้นอย่างเป็นทางการค่อยกลับมา

ระหว่างทางกลับ โจวซีถงโทรศัพท์มา และถามว่าเขาเสร็จธุระจากการเยี่ยมชมหมู่คฤหาสน์หรือยัง

“ดูเสร็จแล้ว ฉันจะไปประมูลมาคืนนี้” เฉินห้าวกล่าว

“ดูเหมือนว่าคุณมุ่งมั่นมากคราวนี้ งั้นฉันไปดูได้ไหม?”

โจวซีถงกล่าวเช่นนั้นแล้ว เฉินห้าวก็ไม่ปฏิเสธอย่างแน่นอน และยิ้มเชิญให้เธอเข้าร่วมการประมูล