บทที่246 รู้สึกละอายใจจังเลย

“เกิดอะไรขึ้นเหรอ?” จู่ๆ เฉินห้าวก็รู้สึกใจหายขึ้นมา

“มันไม่ใช่เรื่องใหญ่โตอะไรหรอกค่ะ แค่ญาติ( ประจำเดือน) มา เลยรู้สึกปวดท้องนิดหน่อย” โจวซีถงพูดอย่างอ่อนแรง

“ญาติ?”

เฉินห้าวสะดุ้งและเข้าใจทันทีว่านั่นคือ "ป้า(ประจำเดือน) " ของโจวซีถงมา และการปวดท้องก็เป็นปรากฏการณ์ทางสรีรวิทยาของประจำเดือน

นี่เป็นช่วงเวลาที่เปราะบางที่สุดสำหรับผู้หญิง และช่วงเวลาที่ต้องการการดูแลจากแฟนมากที่สุด และเฉินห้าวจะไม่มีทางใช้วิธีแก้ปัญหาของผู้ชายทั่วไปที่มักจะบอกแฟนสาวที่กำลังปวดประจำเดือนให้ดื่มน้ำร้อนเยอะๆ เขาต้องหาวิธีที่มีประสิทธิภาพมากกว่านี้ในการช่วยโจวซีถงผ่านพ้นช่วงเวลาที่เจ็บปวดนี้

จู่ๆ เฉินห้าวก็นึกขึ้นได้ว่าโจ๊กน้ำตาลทรายแดงที่เซี่ยจิ้งทำในช่วงที่เธอมีประจำเดือนนั้น มีประสิทธิภาพในการบำรุงร่างกายอย่างมาก เขาจึงรีบโทรเรียกเธอให้มาช่วยเขาต้มโจ๊กดังกล่าวในทันที

“ทำไมจู่ๆ คุณถึงอยากดื่มโจ๊กน้ำตาลทรายแดงขึ้นมาล่ะ? หรือว่าลุง(ประจำเดือน)ของคุณมา?” เซี่ยจิ้งหยอกล้อเขาผ่านโทรศัพท์

“หยุดพูดเหลวไหลได้แล้ว มีเพื่อนคนหนึ่งต้องการจะดื่มน่ะ รบกวนช่วยหน่อย

“โอเค ฉันจะส่งไปให้คุณภายในครึ่งชั่วโมง” เซี่ยจิ้งตอบตกลง

“ไม่เป็นไร คุณต้มไปก่อนเลย เดี๋ยวฉันจะขับรถไปเอาเอง”

เฉินห้าวจะไม่มีทางปล่อยให้เซี่ยจิ้งนำโจ๊กน้ำตาลทรายแดงไปส่งให้โจวซีถงอย่างแน่นอน เพราะเขาต้องการทำทุกอย่างเพื่อเธอด้วยตัวเขาเอง

“เชอะ ไอ้คนหลายใจ คุณจะเอาไปให้ผู้หญิงที่ชื่อโจวซีถงนั่นดื่มใช่ไหม!”

อย่ามองไปที่ความประมาทตามปกติของเซี่ยจิ้ง แต่เธอก็เดาจุดประสงค์ของ เฉินห้าวได้ในทันทีด้วยความคิดอย่างรอบคอบของเธอ

เธอใส่ส่วนผสมทั้งหมดลงในหม้ออัดแรงดัน จากนั้นก็หยิบเกลือถุงหนึ่งไว้ในมือและยิ้มอย่างมีเลศนัย: “หึ ฉันจะฆ่าผู้หญิงคนนั้นด้วยเกลือ!”

แต่วินาทีที่เธอกำลังจะเทเกลือทั้งถุงลงในหม้อนั้น เธอก็หายโกรธในทันทีเธอจึงโยนเกลือทิ้งและพูดกับตัวเองว่า: “ช่างเถอะ วิญญาณพ่อครัวของฉันไม่ยอมให้ฉันทำอาหารที่ไม่อร่อย วันนี้ก็ถือว่าเธอโชคดีไป”

แม้ว่าปกติเซี่ยจิ้งจะชอบทำตัวซุกซน แต่เธอก็ยังคงเป็นผู้หญิงที่มีจิตใจงดงามอยู่เสมอ และเรื่องที่จะเทเกลือใส่หม้อโจ๊กนั้นเธอก็แค่พูดไปอย่างนั้น ต่อมาเธอก็กดสวิตช์ตามขั้นตอนการทำอาหาร

เซี่ยจิ้งฮัมเพลงอย่างมีความสุขในขณะที่ทำอาหาร ถ้ามีใครสักคนสามารถเข้าใจถึงความในใจของเธอได้ เขาจะได้ยินบทสนทนาต่อไปนี้: “เชอะ ถึงแม้ว่าหล่อนจะทั้งสวยทั้งรวยและอ่อยผู้ชายเป็นแล้วไง ฉันต่างหากที่เป็นเมียหลวงที่อาศัยอยู่ในหมู่คฤหาสน์จงหัวเป็นคนแรก ในอนาคตฉันจะให้หล่อนเรียกฉันว่าพี่ให้ได้! ”

เมื่อเฉินห้าวมาถึงที่ร้านอาหารฝรั่งเศสเซี่ยจิ้งได้ปรุงโจ๊กน้ำตาลทรายแดงเสร็จเรียบร้อยแล้ว เธอใส่โจ๊กลงในกล่องอาหารที่สามารถเก็บความร้อนได้ แล้วส่งให้เฉินห้าวอย่างน่าเอ็นดู

“ฉันทำเสร็จแล้ว น่ารักป่ะ?” เซี่ยจิ้งจงใจบีบเสียงและถามอย่างอ่อนโยน

“อืม ดีมากเดี๋ยวจะเพิ่มเงินเดือนให้นะ” เฉินห้าวตอบเพียงสั้นๆ คำเดียวก็กะจะเดินออกไป