ENGINEER 11 | ดู... |

ENGINEER 11

| ดู... |

หลังจากผ่านการซ้อมมาสองชั่วโมง นิ้วฉันมันเป็นรอยแดงจากการเล่นกีตาร์ ถึงจะเล่นเป็นแต่ก็ไม่ได้ฝึกบ่อยๆเพราะฉันมุ่งแต่เรื่องเรียนเป็นหลัก จะเล่นก็เฉพาะที่รู้สึกว่าว่างจริงๆหรืออยากผ่อนคลายเท่านั้น

ก๊อก ก๊อก ก๊อก

"เดี๋ยวเราเดินไปเปิดประตูเอง น่าจะเป็นป้าบัว" ฉันบอกกับโดนัทที่ยั่งนั่งเคี้ยวคุกกี้เต็มปาก

"ลงไปทานข้าวกันเถอะค่ะ ทุกคนรออยู่" ป้าบัวบอก

จากนั้นเราสองคนเดินออกจากห้องเพื่อลงไปทานอาหาร

"สวัสดีค่ะทุกคน วันนี้หนูขอฝากท้องที่บ้านหน่อยนะคะ" โดนัทยกมือสวัสดีคุณพ่อคุณแม่และพี่ชายฉันทั้งสอง

"ได้สิหนูโดนัท" คุณพ่อบอก

"ค่า หนูไม่ได้ทานฝีมือป้าบัวตั้งนาน วันนี้หนูขอเบิ้ลข้าวสองจานเลยนะคะ" พอมีโดนัทบนโต๊ะอาหารก็มีสีสันขึ้น เธอเรียกเสียงหัวเราะได้จากทุกคนไม่ว่าจะพูดอะไร

"เอากลับไปทานด้วยไหม" ฉันหันไปบอก

"บ้าหรอ ทานให้จบๆที่บ้านแคร์นี่แหละ"

"อ้อ ทุกคนคะ ช่วงนี้หนูอาจจะมาที่บ้านบ่อยหน่อยนะคะ เพราะจะต้องเป็นติวเตอร์ให้กับแคร์"

"ติวเตอร์อะไร" พี่คริสถาม

"มีรุ่นพี่ทาบทามให้แคร์ลงประกวดดาวมหาลัยค่ะ" โดนัทบอกพี่คริสอย่างตื่นเต้น ทำอย่างกับตัวเองเป็นคนลงประกวดเอง

"แล้วทำไมต้องติวด้วย" คุณแม่ฉันถาม

"ก็ต้องมีแสดงความสามารถนิดหน่อยค่ะ"

"ไม่มีอะไรหรอกค่ะทุกคนทานข้าวดีกว่านะคะ" ฉันรีบพูดแทรก ก่อนที่โดนัทจะพูดไปมากกว่านี้

"หรอจ๊ะ ลูกสาวแม่ประกวดวันไหนล่ะแม่กับพ่อและพี่ๆจะได้ไปเชียร์" มันดีนะที่ทางบ้านสนับสนุนทุกอย่างและคอยซัพพอร์ตไม่ว่าจะทำอะไร แต่บางอย่างก็ไม่ต้องลงทุนถึงกับไปเชียร์ก็ได้ มันจะเวอร์เกินไป แค่ประกวดในมหาลัยไม่ได้ประกวดนางงามสักหน่อย

"นั่นสิ ถ้าพี่ว่างพี่จะไปเชียร์" พี่คัพเสริมอีกคน เห้อ!! เนี่ยเพราะแบบนี้ฉันเลยต้องรีบพูดแทรกโดนัทก่อน แต่คงไม่ทันแล้ว ทุกคนดูพร้อมใจจะไปเชียร์ฉัน (ถ้าว่าง)

"เอ่อ...ต้องคัดเลือกก่อนค่ะ อย่าเพิ่งคิดไปถึงเรื่องเชียร์เลยนะคะ เผื่อแคร์ไม่ได้"

"มั่นๆหน่อยเพื่อนสาว นี่ใคร" โดนัทชี้ไปที่ตัวเองอย่างภูมิใจ

"ก็โดนัทไง" โดนัททำหน้าเบื่อแล้วกรอกตาไปมา

"ค่ะ ทานต่อ"

#หลายวันต่อมา

@มหาลัยA

(เสียงแชทข้อความแคร์)

รุ่นพี่ : น้องแคร์คะ อย่าลืมนัดวันนี้น๊า

แคร์ : ค่ะ

วันนี้เป็นวันที่พี่ๆต้องคัดเลือกหาตัวแทนของคณะเพื่อประกวดดาวมหาลัย อย่าถามความพร้อมของฉันเลยเพราะมันเป็นศูนย์

รุ่นพี่นัดคัดเลือกตัวแทนที่โรงยิมด้านหลังของมหาลัย ซึ่งไกลมาก ไม่เข้าใจว่าทำไมต้องไกลขนาดนี้ แต่ในเมื่อพี่ๆบอกแบบนั้นก็ต้องไป

#โรงยิมหลังมหาลัย

"มาก็หลายคนนะ แต่แยกไม่ออกว่าใครประกวด ใครเป็นรุ่นพี่" โดนัทบอกในขณะที่เธอเดินตามหลังฉันมา เพราะโดนัทให้ฉันลงจากรถก่อน ต้องหาที่จอดรถแล้วถึงจะตามมาทีหลัง

"เราตื่นเต้น..." ฉันบอกกับโดนัทเสียงสั่น กระเป๋ากีตาร์ที่ฉันถือมาก็เปื้อนเหงื่อเต็มไปหมด

"อย่าสั่นค่ะเดี๋ยวแม่จะตี" โดนัทยกมือทำท่าจะตีแบบไม่จริงจังนัก แต่น้ำเสียงเธอก็แอบติดดุเหมือนกัน

"อ่าวน้องแคร์" รุ่นพี่สาวที่ทักไลน์มาบอกกำลังเดินเข้ามาหาฉัน