ENGINEER 12 | ในรถ... |

ENGINEER 12

| ในรถ... |

"น้องแคร์ไปเตรียมตัวดีกว่าค่ะ" รุ่นพี่สาวพาฉันไปรวมกลุ่มกับคนอื่นๆที่มาคัดเลือกตรงที่นั่งอัศจรรย์ในโรงยิม ส่วนโดนัทเพื่อนฉันก็เดินอยู่ข้างๆเพื่อมาให้กำลังใจ

"พี่ยังไม่ได้แนะนำตัวอย่างเป็นทางการเลย พี่ชื่อจินนะคะ คณะแพทย์ปีสี่" ฉันพยักหน้ายิ้มรับ

ในขณะที่ฉันนั่งรออยู่กับโดนัท เสียงของพวกกลุ่มพี่ๆวิศวะก็ตะโกนดังขึ้น "น้องแคร์สู้ๆ" ดังสนั่นลั่งโรงยิม ฉันอายนะ แล้วสายตาของคนอื่นๆที่มาคัดเลือกมองฉันแปลกๆยังไงไม่รู้

"แม่สาวน้อยฮอตนะยะ มีหนุ่มวิศวะมาให้กำลังใจตั้งห้าคน" โดนัทเอ่ยแซวพร้อมกับชูมือขึ้นมาห้านิ้วตรงหน้า ฉันเลยปัดมือเธอลง

ฉันหันไปมองกลุ่มพี่ๆที่นั่งอยู่ฝั่งเดียวกัน พวกเขานั่งอยู่ไม่ไกลมากนัก แต่พี่คาร์เตอร์เนี่ยสินั่งก้มหน้าเล่นโทรศัพท์อยู่คนเดียว ในขณะที่เพื่อนๆในกลุ่มดูจะให้ความสนใจกับการคัดเลือกดาวมหาลัยของคณะฉัน

"น้องๆที่มาคัดเลือกในวันนี้เดี๋ยวเรามาจับฉลากกันก่อนนะคะ ว่าใครจะได้แสดงเป็นคนที่เท่าไหร่" พี่จินเป็นคนพูดพร้อมกับหยิบกล่องใสขึ้นมา ในกล่องมีลูกบอลออยู่เจ็ดลูก คงจะเขียนตัวเลขไว้แล้ว

พี่จินยื่นกล่องใสให้นักศึกษาที่มาคัดเลือกได้จับทีละคน ส่วนฉันได้จับเป็นคนสุดท้าย

"ใครได้เบอร์อะไรยกมือแจ้งเลยนะคะ" รุ่นพี่สาวอีกคนพูดขึ้น

"แคร์ได้เบอร์อะไรอ่ะ" โดนัทถาม

"เบอร์เจ็ด" ฉันหันไปบอก แล้วโดนัทก็หยิบลูกบอลของฉันไป

"พี่ๆคะ แคร์แสดงคนสุดท้ายน๊าาาา~" เธอตะโกนบอกกลุ่มพวกพี่ๆวิศวะที่นั่งอยู่ "โดนัท จะไปตะโกนบอกทำไม" ฉันไม่เข้าใจเลยจริงๆ ก็ในเมื่อพี่เขาจะรอดูอยู่แล้วนี่ หรือจะไม่ดูฉันก็ไม่ได้อะไรหรอกนะ

"คร้าบบบบ~" เสียงของพี่เดลขานรับ ฉันหันไปก็เห็นพี่เดลโบกไม้โบกมือยิ้มให้อย่างเป็นมิตร แต่ฉันไม่อยากเป็นมิตรกับพี่เขา เลยรีบหันหน้ากลับมาดูคนที่จะแสดงเป็นคนแรก

เหงื่อฉันไหลเต็มมือทั้งสองข้าง ตอนนี้การแสดงของคนที่หกจบลง ทุกคนแสดงความสามารถกันดีมากๆเลย แล้วฉันแค่เล่นกีตาร์ร้องเพลงเอง จะไปสู้อะไรเขาได้ แต่มาคัดเลือกครั้งนี้ฉันไม่ได้หวังว่าจะได้หรอก ถือว่ามาเอาประสบการณ์อย่างที่โดนัทบอกก็แล้วกัน

"ไฟท์ติ้ง" เพื่อนสาวกำมือชูขึ้นสองข้างให้กำลังใจ ส่วนฉันถือกีตาร์เดินไปยังจุดมาร์คที่มีเก้าอี้สูงวางอยู่หนึ่งตัวและมีไมค์เสียบอยู่กับขาตั้ง

"ถ้าพร้อมแล้วเริ่มได้เลยนะคะ" พี่จินเอ่ย

"สวัสดีค่ะ ณัฐริกา ทวีพัฒนา ชื่อเล่นแคร์ อยู่คณะแพทย์ศาตร์ชั้นปีที่หนึ่ง วันนี้แคร์จะมาร้องเพลง At My Worst ของศิลปิน Pink Sweet"

เมื่อฉันแนะนำตัวเสร็จเสียงปรบมือดังขึ้นรัวๆพร้อมกับเสียงให้กำลังใจจากกลุ่มพวกพี่ๆวิศวะเช่นเดิม

"น้องแคร์สู้ๆ" พี่เดลอีกแล้ว ฉันจะไม่สู้ก็เพราะเสียงของพี่เขาเนี่ยแหล่ะ

ฉันสูดหายใจเข้าลึกๆ เริ่มเลยแล้วกัน...

Intro (กีตาร์)

~ I need somebody who can love me at my worst

No, I'm not perfect, but I hope you see my worth

'Cause it's only you, nobody new, I put you first

And for you, girl, I swear I'll do the worst

If you stay forever, let me hold your hand

I can fill those places in your heart no else can

Let me show you love, oh, I don't pretend, yeah

I'll be right here, baby, you know I'll sink or swim

Oh, oh, oh, don't

Don't you worry

I'll be there, whenever you want me ~

พอฉันแสดงจบเสียงปรบมือดังขึ้นรัวจากพี่ๆกลุ่มเดิม และฉันก็เดินกลับมานั่งยังที่อัศจรรย์ด้านข้าง

"หมั่นไส้เนอะ..." เสียงกระแนะกระแหนของนักศึกษาสาวคนหนึ่งดังขึ้น เมื่อฉันเดินผ่านเธอ

ฉันหันหน้าไปมองเธอกับเพื่อนอีกคนก็ทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้

"พวกขี้อิจฉาแหละ" โดนัทพูดเสียงดัง แล้วหันไปมองเธอที่พูดจากระแนะกระแหนฉันเมื่อกี้

"แคร์เมื่อกี้ร้องดีมากเลยนะ เสียงหว๊านนน หวาน เลือกเพลงไม่ผิดจริงๆ ฟีลลิ่งในการร้องใช้ได้ ดีนะที่แคร์มีครูดีอย่างเรา" อวยเข้าตัวเองซะแล้วเพื่อนฉัน