ตอนที่ 3 คู่หมั้นของเขา

**กลับสู่ปัจจุบัน**

เพียงหนึ่งสัปดาห์หลังจากที่ฉันเริ่มฝึกงานกับเอ็ดเวิร์ด พวกเราก็ร่วมรักกัน...ในที่ทำงานของเขา!

ฉันพยายามทรงตัวเดินให้เป็นปกติในระหว่างที่ก้าวขาไปขึ้นรถของเขา

หว่างขาของฉันปวดมากและน้ำรักที่ชื้นแฉะของเขาก็ไหลซึมออกมาจนกางเกงชั้นในและต้นขาของฉันเปียกโชก

ตายแล้ว… ฉันต้องรีบกลับไปล้างตัวทำความสะอาดอย่างด่วน

และแล้วช่วงเวลาที่ฉันหวาดหวั่นก็มาถึง ฉันยืนอยู่หน้าประตูรถเบนท์ลีย์สุดหรูของเอ็ดเวิร์ด ฉันกำลังจะประจันหน้ากับเขา

ฉันต้องแสดงให้แนบเนียนให้ได้...ต้องไม่มีใครรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นในวันนี้...โดยเฉพาะลูเซียน ฉันสูดหายใจเข้าลึก เปิดประตูรถ แล้วนั่งลงบนเบาะหนังสีแดงข้าง ๆ เอ็ดเวิร์ด

พอฉันปิดประตูออก เอ็ดเวิร์ดก็โน้มตัวมาขโมยจูบที่ริมฝีปากของฉัน เขาค่อยๆ สอดลิ้นเข้ามาในโพรงอุ่นอย่างช้าๆส่วนฝ่ามือก็บีบหน้าอกขวาของฉันแน่น ฉันหันหน้าหนีเพื่อหลบจูบของเขาและพยายามแกะมือเขาออก

"หยุด! ได้โปรด…อย่าทำอีกเลย!” ฉันท้วงเสียงดัง

“ร่างกายเธองดงามมาก เราควรทำกันบนรถอาอีกรอบ ดีไหม หลานสาวที่รัก” เอ็ดเวิร์ดกระซิบข้างหูฉันด้วยน้ำเสียงเย้ายวน ทำให้ฉันสั่นสะท้าน

จากนั้นเขาก็สอดมือเข้ามาใต้กระโปรง ดึงเป้ากางเกงในของฉันปัดออกไปเพื่อลูบไล้ส่วนที่เปียกชื้นโดยตรง ร่างบางตกอยู่ภายใต้มือหนาในขณะที่ร่องรักยังคงบวมเสียวจากบทรักก่อนหน้านี้ เสียงครางแผ่วเบาเล็ดลอดออกมาโดยไม่ตั้งใจ

“อย่าแตะต้องฉัน!อืมม อ่า” การประท้วงของฉันหยุดลงเมื่อนิ้วเปียกๆ ของเขาเข้ามาในปากของฉัน ทำให้ฉันได้ลิ้มรสน้ำรักที่ผสมกันของเราซึ่งมีรสหวานและมีกลิ่นแรงมากจากเซ็กส์ของเรา

เขาเอานิ้วออกในขณะที่หัวเราะกับตัวเองและนำนิ้วไปที่ริมฝีปากของเขาเอง

“ร่างกายของเราเข้ากันได้ดีมาก คุณไม่คิดเหรอ นาตาลี ฉันสงสัยว่าลูเซียนจะทำหน้าแบบไหนถ้าเขารู้ว่าวันนี้ฉันทำให้คุณหลั่งติดต่อกันถึงสองครั้ง? คุณอยากนอนกับเขามากถึงขนาดตะโกนชื่อเขาขณะช่วยตัวเองเชียวหรือ?” เขาถามมองลึกเข้าไปในดวงตาของฉันด้วยใบหน้าที่ห่างจากฉันเพียงไม่กี่นิ้ว

ฉันรู้สึกเหมือนลูเซียนที่อายุน้อยกว่ากำลังถามคำถามนั้นกับตัวเอง…

"คุณรู้ได้อย่างไร?ขอร้องล่ะ อย่าบอกเขานะ” ฉันอ้อนวอนขณะที่น้ำตาไหล

ฉันรักลูเซียนและแม้ว่าเราจะไม่ได้ตั้งใจให้เป็นแบบนั้น แต่ฉันไม่อยากให้เขามองว่าฉันเป็นอีตัวน่ารังเกียจ ฉันไม่อยากให้เขารู้เรื่องความต้องการทางเพศของฉันที่มีต่อเขา หรือน้องชายของเขาที่มารังแกฉัน...

“กำแพงมีตา ประตูก็มีหู นาตาลี...อาจะไม่พูดอะไรตราบใดที่เธอยังคงสร้างความบันเทิงให้อา แม้ว่าตอนนี้อาอยากจะกินเธออีกรอบ แต่อาคิดว่าพ่อของเธอกำลังรอเธออยู่” เอ็ดเวิร์ดพูดในขณะที่แกล้งถอนหายใจเฮือกใหญ่ แล้วรถของเขาก็เคลื่อนตัวพาฉันกลับบ้าน

…..

ในที่สุดฉันก็กลับถึงบ้านโดยปลอดภัย โชคดีที่ไม่มีอะไรเกิดขึ้นในรถระหว่างที่ฉันนั่งมากับเอ็ดเวิร์ด พอฉันเข้าไปในบ้านสาวใช้ก็ออกมาต้อนรับและแจ้งว่าพ่อเลี้ยงรออยู่ที่ห้องอาหาร