บทที่ 106 ทำไปอย่างเปล่าประโยชน์?

“พ่อบ้านปวิธ วันนี้ทำไมเด็กๆยังไม่กลับมาอีกล่ะ?” ถือของเข้าไปในห้องครัวและถาม

พ่อบ้านเดินตามมา “คุณภีมพาเด็กๆออกไปข้างนอก คงกินข้าวเย็นข้างนอกไปเลย”

เธอคิด เขาก็อารมณ์ดีไม่เลว

“แบบนี้ก็ดีเลย!” นภาลัยดีใจ เหมือนหาโอกาสได้ “ฉันมีเวลาทำเค้กให้เขาแล้ว!”

พ่อบ้านเห็นเธอวางวัตถุดิบไว้ เข้าไปต้มน้ำในห้องครัว แถมฮัมเพลงอีก!

คุณนายอารมณ์ดีไม่เลวหรือบางทีคุณภีมไม่ได้โกรธ? เป็นตัวเขาเป็นห่วงมากไปแล้ว

ใจกลางเมือง

ภีมพลพาเด็กๆมากินเนื้อวัว

ร้านที่ราคาต่อหัวเป็นหมื่น หากไม่มีบัตรวีไอพีไม่มีทางเข้าไปกินได้

เด็กๆต่างดีใจ

รถแลมโบกินี่ที่จอดอยู่ด้านล่าง ดึงดูดความสนใจของนักข่าว ทุกคนต่างหมอบลงและถ่าย!

ชั้น 38 ร้านอาหารตะวันตกบรรยากาศหรูหราและดูกว้างขวาง วันนี้เป็นวันที่หายากที่พวกเขาจะได้อยู่ด้วยกัน

มองดูพวกเขากินกันอย่าเอร็ดอร่อย ภีมพลก็รู้สึกพอใจ

“ปาปี๊ มันอร่อยจริงๆ ปาปี๊ไม่ลองชิมหน่อยหรอ?” ขวัญข้าวกะพริบตาโตทั้งสอง หันเนื้อวัวให้เขาชิ้นหนึ่ง

ภีมพลพยักหน้า แค่มองพวกเขากินกันก็พอใจแล้ว

หลังจากกินอาหารเสร็จ ออกไปก็ถูกนักข่าวถ่ายรูปไว้

พวกนักข่าวตามไปที่ห้าง!

ภีมพลเลือกของเล่นให้เด็กๆ เป็นช่วงเวลาที่ดีที่ได้อยู่ด้วยกันมองเห็นใบหน้าเด็กๆมีรอยยิ้ม เขาดูอ่อนโยนและไม่ได้ดูดุร้าย ใบหน้ามีรอยยิ้มจาง

ตอนที่นักข่าวอยากที่จะเข้าไปถ่ายรูปอีกสองสามรูป ทันใดนั้นแต่ละคนก็ถูกบอดี้การ์ดลากออกไป

“ขอโทษ เวลาส่วนตัวของภีมพล ได้โปรดอย่ารบกวน”

นักข่าวได้แต่ถ่ายอยู่ไกลๆ ภีมพลเป็นพ่อที่ดีทุกคนต่างยอมรับ ไม่นานภาพเหล่านั้นก็ถูกเผยแพร่ออกไป

ทุกคนจะคิดว่าความสัมพันธ์ของภีมพลกับนภาลัยเป็นยังไงกันนะ

เอเมอรัลด์ เบย์ วิลล่า ภายในวิลล่าที่สวยงาม

นภาลัยสวมผ้ากันเปื้อน เธอใส่แมส ตอนนี้ตีไข่เสร็จแล้วและเตรียมแป้ง

นมสดและน้ำตาลทรายขาวชั่งได้สัดส่วน เธอใช้น้ำมันข้าวโพดและเตรียมแป้งโกโก้

ทำตามสูตรทั้งหมด