บทที่ 11 นอนด้วยกันแล้ว

วันนี้ เธอไม่สามารถทำลายความคาดหวังของเด็กๆ ได้ ตลอด 6 ปีที่ผ่านมานี้ พวกเขาตั้งตารอช่วงเวลานี้อยู่ทุกคืนวันสินะ?

“ใช่จ้ะ” อารมณ์ของนภาลัยค่อนข้างซับซ้อน เธอรู้สึกติดค้างกับเด็กๆ มากเหลือเกิน “ไม่แยกจากกันอีกต่อไปแล้ว”

“เย้！！”

แชมป์ดีใจจนกระโดดโลดเต้น！

ภีมพลมองดูภาพตรงหน้าแล้วขมวดคิ้วเล็กน้อย สายตาของเขาดูลึกลับมากขึ้น

เขาแค่ต้องการรับผิดชอบในฐานะพ่อ เขาไม่ต้องการให้สื่อมาไล่ตามสืบค้นและคิดว่าเขาแย่เหมือนกับพ่อของเขา

“คุณแม่ครับ ผมง่วงนอนแล้ว” แชมป์เงยหน้าขึ้นมาจากด้านในข้อพับของเธอ “ป้าโสนเตรียมห้องเด็กที่สวยมากๆ ไว้ให้พวกเราด้วย แม่อยากไปดูไหมครับ?”

“ไปกันค่ะ!” ขวัญข้าวจูงมือเธอเดินไปทางประตู “แล้วก็ยังมีกระดิ่งอันใหญ่เบ้อเริ่มที่ร้องเพลงได้ด้วยล่ะค่ะ!”

นภาลัยถูกเด็กๆ พามาที่ห้องเด็ก

ทุกอย่างถูกจัดไว้อย่างเป็นระเบียบเรียบร้อยจริงๆ

เมื่อเห็นเด็กๆ มีความสุขมาก นภาลัยก็รู้สึกชื่นใจ ในโลกใบนี้ ไม่มีอะไรที่จะสำคัญไปกว่าเด็ก 2 คนนี้อีกแล้ว

ถึงแม้ว่าเธอจะต้องเสียสละความสุขของตัวเองไป แต่มันก็คุ้มค่าแล้ว ที่จะได้ชดเชยให้กับลูกๆ

“คุณแม่ครับ คืนนี้คุณแม่ต้องนอนกับคุณพ่อนะครับ!” แชมป์พูดอย่างรู้ความ “พ่อกับแม่ไม่ได้เจอกันมาตั้ง 7 ปีแล้ว จะต้องมีเรื่องเยอะแยะมากมายที่อยากจะคุยกันแน่ๆ”

“ยังจะเป็นห่วงเรื่องนี้อีก” นภาลัยลูบหัวลูกชายสุดที่รัก

“คุณแม่ขา” ขวัญข้าวเงยหน้าขึ้น “คุณพ่อกับคุณแม่แต่งงานกันแล้ว เพราะฉะนั้นคืนนี้ก็ต้องนอนด้วยกันนะคะ ที่นี่มีห้องไม่เยอะหรอกค่ะ!”

เจ้าเด็กสองคนนี้ แม้แต่เรื่องนอนยังจะสนใจอีกหรอเนี่ย?

“คุณแม่ครับ ผมพาคุณแม่ไปส่งที่ห้องคุณพ่อนะครับ!” แชมป์จูงมือแม่ด้วยความดีอกดีใจและพาเธอกลับมายังห้องนอนใหญ่

ภีมพลยังคงใช้สองมือล้วงกระเป๋าและยืนอยู่ที่เดิมพร้อมกับสีหน้าที่สุดแสนจะเย็นชา

เด็กๆ ปล่อยมือเธอพร้อมทั้งหันหลังกลับออกไปและปิดประตูให้ด้วยความใส่ใจ เสียงปิดของประตูบานนี้ ทำให้ในใจของนภาลัยส่งเสียงตึก ตัก เบาๆ

ภายใต้แสงไฟสว่างจ้าในห้อง ทั้งคู่ก็ได้สบตากัน

นภาลัยทำอะไรไม่ถูก! เธอไม่อยากจะติดอยู่กับตัวเขา!

“ในเมื่อเราแต่งงานกันแล้ว และในข้อตกลงก็เขียนเอาไว้ชัดเจนว่าต่อหน้าลูกจะต้องทำตัวเป็นคู่สามีภรรยาที่รักกัน” ริมฝีปากแดงสุดเซ็กซี่ของภีมพลเอ่ย “ดังนั้น การนอนด้วยกันก็เป็นเรื่องที่ไม่ว่ายังไงก็ต้องเกิดขึ้น”

เมื่อพูดจบ ภีมพลก็หมุนตัวเดินเข้าไปในห้องอาบน้ำ

เสียงน้ำซู่ดังออกมา นภาลัยจึงได้สติขึ้น เธอมองไปยังห้องอาบน้ำ ภายในใจรู้สึกเครียดขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก

ต้องมาอยู่กับผู้ชายที่ตัวเองหลบซ่อนตัวมา 7 ปีอีกครั้ง เพียงเพราะสัญญาแต่งงานฉบับหนึ่งที่ปฏิเสธไม่ได้

ดูท่าว่าชั่วชีวิตนี้คงจะหนีไม่พ้นเงื้อมมือของเขาแล้วล่ะ

ถ้าจะหย่า เธอจะต้องทำให้ชื่อเสียงของตระกูลกงพลีเสียหาย แต่เธอก็จะไม่มีวันได้เจอลูกๆ อีกเลย......

ภีมพลออกมาจากห้องอาบน้ำหลังจากอาบน้ำเสร็จเรียบร้อย เขาใช้เพียงแค่ผ้าเช็ดตัวพันช่วงล่างเอาไว้ หญิงสาวตกใจจนหลับตาปี๋และรีบหันหนี ใจเต้นระส่ำระส่าย!