บทที่ 158 เรื่องนี้จะทำให้ญาณีดีใจได้ยังไง?

มหานครนิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา

สถาปัตยกรรมคฤหาสน์ปราสาทที่ใช้เม็ดเงินในการก่อสร้าง500ล้าน เจ้าของคฤหาสน์ก็คือคุณเอ็ด

ภีมพลกับญาณีพาเด็กๆ มาพักที่นี่ซึ่งจัดเตรียมไว้แล้ว นี่เป็นการรองรับระดับ VIP สุดหรูมากๆ

คฤหาสน์ติดเขามีน้ำไหลผ่านด้านหน้า สภาพแวดล้อมงดงามมีเสน่ห์ท่วมท้น

สิ่งอำนวยความสะดวกอย่างหรูหรา มีสระว่ายน้ำกลางแจ้งห้าแห่ง ภูมิประเทศอันหลากหลาย ลานโบว์ลิ่งและสนามยิงปืนในร่มอันโดดเด่นเป็นพิเศษ คูน้ำสายหนึ่งที่ล้อมรอบตัวคฤหาสน์ สามารถล่องเรือเที่ยวได้ในยามว่าง

“คุณภีมครับ ทางนี้เป็นห้องนอน คุณสามารถเลือกได้ตามสบาย” พ่อบ้านผมสีทองจมูกโด่งเป็นสันใช้ภาษาไทยในการแนะนำอย่างคล่องแคล่ว “ทางนี้มีห้องนอนสำหรับเด็ก แต่ละห้องยังมีการตกแต่งไม่เหมือนกัน”

“ผมจะนอนกับป่าปี๊!”

“ผมก็จะนอนกับป่าปี๊เหมือนกัน!”

แชมป์กับขวัญข้าวจับมือของภีมพลทางซ้ายคนทางขวาคน และแสดงความคิดจากใจของตนเองอย่างกล้าหาญ!

เสียงเด็กออดอ้อน หน้าตาอันน่ารักน่าเอ็นดูสะอาดหมดจด จนเรียกความสนใจจากทุกคน

ฝีเท้าของภีมพลช้าลง เขาจับมือเด็กๆ เอาไว้ และแสดงความรักอย่างเต็มเปี่ยม “ตกลงครับ คืนนี้นอนกับป่าปี๊นะ ป่าปี๊จะเล่านิทานให้พวกหนูฟัง”

“ดีจังเลย ผมจะฟังนิทานหมาป่ากับกระต่ายครับ!”

“หนูจะฟังนิทานนางฟ้าดวงจันทร์ค่ะ!”

“ได้หมดเลยครับลูก” ภีมพลรับปากแล้ว

สีหน้าญาณีแข็งทื่อ น่ารำคาญชะมัดเลย!

พ่อบ้านและบ่าวรับใช้ที่ยืนเข้าแถวยาวเริ่มกระซิบกระซาบคอยชื่นชมไม่หยุดปาก - -

“นึกไม่ถึงเลยว่าคุณภีมจะมีลูกโตขนาดนี้แล้ว หน้าตาดีจริงๆ”

“ตอนคุณภีมอยู่กับเด็กๆ ช่างอ่อนโยนมากจริงๆ”

“คุณภีมเป็นพ่อที่ดี เป็นลูกของเขาต้องมีความสุขมากแน่ๆ”

“เป็นผู้หญิงของเขาก็คงมีความสุขกว่ามั้ง!”

เมื่อได้ยินคำพูดเหล่านี้ ญาณีรู้สึกอายและหงุดหงิด! ทำเหมือนเธอเป็นอากาศธาตุหรือยังไง?

พ่อบ้านคนที่อยู่ทางด้านหลังของพวกเขา จึงเอ่ยถามอย่างตั้งหน้าตั้งตารอคอย “คุณภีม ทำไมคุณไม่พานายหญิงน้อยมาด้วยล่ะครับ? ลูกหน้าตาดีขนาดนี้ นายหญิงน้อยต้องสวยมากแน่ๆ เลยครับ”

“คุณแม่ผมยุ่งมากเลยครับ” แชมป์บอกทุกคนอย่างอดใจไม่อยู่ “หม่ามี้เป็นผู้หญิงที่สวยที่สุดในโลกใบนี้เลย! เธอสวยกว่านางฟ้าอีกนะครับ!”

“ตอนที่หม่ามี้หนูยิ้มนะคะสวยมากๆ เลยค่ะ รูปร่างก็ดีด้วย!” ขวัญข้าวพูดอย่างโอ้อวด