บทที่ 179 บุกเข้ามาในสำนักงานของประธาน

ญาณีกำลังจะเดินออกไปข้างนอก นุชวราคว้าแขนของเธอเอาไว้!

“คุณญาณี อย่าไปยุ่งเรื่องของคนอื่นเลย ผู้ช่วยวริศจะเป็นคนจัดการเอง” นุชวราวิเคราะห์ว่า “ถ้าคุณให้เธอกลับไป คุณภีมก็จะไม่มาที่นี่”

หลังจากได้ยินประโยคนี้แล้ว ญาณีได้สติขึ้นมาทันที แล้วเธอก็นั่งบนเก้าอี้อีกครั้ง

เมื่อก่อนเธอเต็มใจที่จะแก้ปัญหาทุกอย่างให้เขา?

ห้องทำงานของประธานที่เรียบง่ายแต่หรูหราและโปร่งแสง ที่อยู่ถัดไปอีกห้อง

เบญญาสวมชุดฮิปฮอป เปิดประตูแล้วเดินไปนั่งอยู่ข้างหน้าโต๊ะทำงานของภีมพล เธอวางขาไว้บนโต๊ะแบบตะวันตกที่สลักด้วยลวดลายโบราณ เอนหลังพิงเก้าอี้ แล้วเอามือกอดอก!

วริศลุกขึ้นแล้วเดินไปที่ประตู โบกมือให้เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัย คนเหล่านั้นหันหลังแล้วเดินจากไป

“ฉันต้องการพบภีมพล!” เบญญาแสดงเจตจำนงของตนเองออกมาทันที “ให้เขามาเดี๋ยวนี้!”

สายตาของวริศหยุดอยู่ที่ร่างกายของเธอ ผมสีดำของเธอถูกมัดไว้สูง ทำให้เธอดูสดใส ส่วนรองเท้าข้างละสี ซึ่งแสดงถึงบุคลิกของเธออย่างเต็มที่

“ฉันกำลังคุยกับคุณอยู่น่ะ! ได้ยินไหม?” เธอถามพร้อมกับหยิบโทรศัพท์มือถือออกมา “ฉันจะโทรหาเขาเอง!” จากนั้นเธอก็กดหมายเลขของภีมพลทันที

วริศไม่ได้ขวางเธอ เพราะเขารู้ว่าเธอเป็นลูกสาวของนายกเทศมนตรี และเขาเคยเห็นเธออยู่ในทีวี

เธอเหมือนกับเพื่อนเก่าของเขาคนหนึ่ง.....บุกคลิกเช่นนี้ แล้วยังตัวแต่งแบบนี้

วริศเหม่อลอยชั่วขณะ

ขณะนี้ รถลัมโบร์กีนีเพิ่งจะจอดที่ใต้อาคาร เสียงโทรศัพท์ดังขึ้น ภีมพลหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาแล้วเหลือบมอง จากนั้นเขาก็ลงจากรถและกล่าวว่า “สวัสดีครับ” แล้วเดินเข้าไปในล็อบบี้ของอาคาร

“ฉันเบญญา กำลังรอคุณอยู่ที่สำนักงาน” เธอกล่าวด้วยน้ำเสียงห้วน ๆ ว่า “คุณอยู่ที่ไหน?”

ภีมพลไม่ตอบ เขาวางสายทันทีและเดินเข้าไปในลิฟต์อย่างมั่นคง