บทที่ 201 เรื่องนี้เธอยอมรับไหม?

ชนรพทำลายข้อมูลการเช็คอินการขึ้นเครื่องของนภาลัย เมื่อแน่ใจว่าเธอได้บินไปนิวยอร์กแล้ว

รีพัลส์เบย์ วิลล่า วิลล่าทรงโบราณ

คะนึงนิตย์นั่งอยู่ที่โซฟาในสวน ฟังชนรพรายงาน มองโทรศัพท์ที่เขายื่นมาให้ วิดีโอถ่ายทอดช่วงหนึ่งแม้แต่คำพูดยังได้ยินอย่างชัดเจน

คะนึงนิตย์จ้องเงียบไม่พูด ในใจรู้สึกสั่นไหวและเป็นทุกข์ ชั่วพริบตาเหมือนโดนแช่แข็งทั้งตัว

มือจับโทรศัพท์ เธอเหม่อลอยไม่มีสติอยู่พักใหญ่

ชนรพยืนอยู่ข้างเธอ ไม่รู้ผ่านไปนานแค่ไหน จนในที่สุดอดไม่ได้ที่จะพูดขึ้น “คุณนาย เธอจะทำร้ายคุณนะ หากว่าเหตุการณ์ของคุณนายเกิดเลวร้ายขึ้นมา นี่มันเป็นความรับผิดชอบของนภาลัยนะ ญาณีเพื่อที่จะให้ได้คุณภีม เธอถึงขั้นยอมเสี่ยงวางยาไปครั้งหนึ่งแล้วนะ!

เธอไม่อยากเชื่อ

ชนรพถาม “คนที่ไม่สนแม้แต่วิธีการมาอยู่ข้างกายแบบนี้ หรือว่าคุณนายไม่เคยนึกถึงมันเลยหรือไง?”

คำถามนี้รบกวนจิตใต้สำนึกของคะนึงนิตย์!

สายตาของเธอส่องประกายความตื่นตระหนกและตกใจ ค่อยๆกัดฟัน เงยหน้ายื่นโทรศัพท์คืนให้เขา

ผ่านไปไม่นาน เธอพูดกับชนรพ “นายไปก่อนเถอะ ให้ฉันได้สงบใจหน่อย”

ชนรพถอนหายใจเบา หันหลังเดินกลับไป

คะนึงนิตย์นั่งบนโซฟาอยู่นาน เธอยากที่จะรับความจริงนี้ได้ ตอนนี้สามารถฟื้นตัวได้ดีขนาดนี้ เป็นเพียงกลับตาลปัตรจากร้ายกลายเป็นดี แค่นิดเดียวก็เกือบจะพังทลายแล้ว

ญาณีถึงกับเอาตัวเธอเป็นเดิมพัน! ในสายตามีเพียงภีมพล!

เธอเป็นผู้หญิงที่ไม่มีเหตุผลคนหนึ่ง!

ความรักแบบนี้มันค่อนข้างดื้อรั้น

คะนึงนิตย์นิ่งเงียบใช้ความคิด ที่จริงไม่ว่าทางไหนเธอก็รู้สึกแย่ ญาณีเป็นเด็กที่เธอเห็นตั้งแต่เล็กจนโต เป็นเด็กที่เก่งไปทุกด้าน เธอลำบากอย่างมาก เป็นเด็กที่พยายามหักห้ามใจตัวเอง

บางทีเธอคงแค่เลอะเลือนไปชั่วขณะมั่ง?

ประมาณชั่วโมงหนึ่งทีเอ็ม กรุ๊ปภายในห้องรองประธาน

ญาณีเพิ่งกลับมาจากการประชุม โทรศัพท์ก็ดังขึ้น เธอหยิบขึ้นมาเมื่อเห็นชัดเจนก็รับโทรศัพท์ “คุณป้า”

“เธอกลับมาสักหน่อยเถอะ ตอนนี้” คะนึงนิตย์พูดเสียงเรียบ

ญาณีเดาอารมณ์ฝั่งตรงข้ามไม่ออก “ฉัน……โอเคค่ะ” ที่จริงเธอยังมีเรื่องสำคัญอีกสองเรื่องต้องจัดการ