บทที่ 203 พี่ญาณีเลวมาก!

พูดกันว่าขับเรืออย่างระมัดระวังสามารถอยู่ได้เป็นหมื่นปี เธอก็ระวังตัวอย่างมาก ทำไมเรือถึงพลิกคว่ำได้ล่ะ?

ป้านิตย์สืบเรื่องนี้เจอได้ยังไง?

แล้วทำไมเธอถึงไปสืบเรื่องเมื่อเจ็ดปีก่อนได้?

เรื่องนี้ภีมพลรู้ด้วยไหม?

เมื่อนึกถึงคำถามสุดท้ายนี้ ภายในใจเธอก็เต็มไปด้วยความหวาดกลัว

ทีเอ็ม กรุ๊ป ภายในห้องทำงานประธาน

ขณะนี้วริศไม่อยู่ ภีมพลนั่งอยู่บนเก้าอี้ในห้องทำงาน การประชุมผ่านวิดีโอคอลกำลังดำเนิน บนหน้าจอคอมเป็นบุคคลตำแหน่งสูงจากเนเธอร์แลนด์

มือเขากำลังเล่นกับพวงกุญแจ สายตาเอ็นดูมองไปที่ตุ๊กตาผู้หญิงเป็นพักๆ

“สามารถพิจารณาราคาเครื่องประดับต่อชิ้นอย่างต่ำห้าแสนได้ แก่นสำคัญในการออกแบบคืออะไร?” เขาอธิบายความคิดเห็นของเขาด้วยเสียงต่ำน่าดึงดูด “แก่นสำคัญคือคนที่ชอบใช้เงิน แถมบนโลกนี้คนมีเงินก็เป็นเพียงคนส่วนน้อย”

คนในบริษัทลูกที่ร่วมประชุมต่างเห็นด้วยกับเขา

“ฉันหวังว่าความรักระหว่างแม่ลูกจะเป็นสิ่งที่พวกคุณดึงออกมาในสินค้า ถึงตอนนั้นก็สามารถออกแบบได้สูงขึ้นอีก”

การประชุมสิ่นสุดลง

ภีมพลเพิ่งจะเปิดอินเทอร์เน็ตดู ก็เห็นข่าวที่เกี่ยวกับตัวเขา

เรื่องที่ได้ร่วมเป็นตัวแทนออกแบบแหวนให้อลิซกับนภากลายเป็นสิ่งที่ถูกค้นหามากที่สุดตอนนี้

ภาพหนึ่งภาพถ่ายออกมาได้ชัดเจนอย่างมาก รูปร่างที่อ่อนช้อยของเธอ รอยยิ้มหวานน่ามอง เหมือนเทพธิดาที่ส่องแสงเจิดจรัสใต้แสงอาทิตย์

แถมเพื่อนในเน็ตต่างถูกใจ เสียงไปในทางที่ดูอิจฉา

นั่งเครื่องบินนานขนาดนั้น เธอกำลังทำอะไรกันนะ? ได้พักผ่อนบ้างหรือเปล่า?

ภีมพลปิดหน้าต่างคอม เขาหยิบโทรศัพท์โทรหาเธอ แต่กลับปิดเครื่อง

หรือแบตหมด? หรือกำลังนอนอยู่

ภีมพลไม่ได้รบกวนเธอ คิดว่าเดี๋ยวก่อนกลับค่อยซื้อเค้กก้อนเล็กให้เธอ

รีพัลส์เบย์ วิลล่า ภายในวิลล่ารูปทรงโบราณ

พื้นกระเบื้องหินอ่อนประการตา โคมระย้าคริสทัลสว่างไสว

ภายในห้องเสื้อผ้านำเข้าแบรนด์ดัง คะนึงนิตย์ค่อยๆมองเสื้อผ้าผู้หญิงแบรนด์เนมที่ยังไม่แกะป้ายราคาออก ซึ่งทั้งหมดนี้ย้ายมาจากเอเมอรัลด์ เบย์ วิลล่า