ตอนที่ 224
บทที่ 224 ไวศิษฎ์ พ่อเทพบุตร
October 22, 2026
เธอ... เช็คเอาท์แล้ว โดยตั้งใจที่จะออกจากนิวยอร์ก แต่เธอกลับรู้สุกไม่สบายท้อง
ไวศิษฎ์ไม่รอให้เธอตอบ เมื่อเห็นมาเซราติสีขาวจอดอยู่ เขาก็พูดขึ้นว่า “ไปกับผม” เขาจูงมือเธอเดิน ก่อนจะเปิดประตูด้วยมืออีกข้างหนึ่ง “ขึ้นรถ กลับไปที่โรงแรมก่อนครับ”
นภาลัยยอมขึ้นไปแต่โดยดีเพราะเธอรู้สึกปวดท้องมาก
“ลูกพี่ เธอคือคุณนายนภานี่ครับ?” ปวีร์ที่กำลังขับรถหันหลังกลับและโบกมือทักทายด้วยรอยยิ้ม “สวัสดี ครับ คุณนายนภา!”
“สวัสดีค่ะ” นภาลัยยิ้มอย่างงุ่มง่าม
"กลับไปที่โรงแรมและเปิดห้องพิเศษ" ไวศิษฎ์สั่งปวีร์ จากนั้นหันมามองและถามเธอว่า “คุณจะไม่ไปโรงพยาบาลจริงเหรอครับ?”
"ไม่จำเป็นจริงๆค่ะ" นภาลัยเอนหลังพิงเบาะแล้ววางกระเป๋าที่เกือบสูญหายไว้บนตักของเธอ ก่อนจะเปลี่ยนเรื่องคุย “ทำไมคุณถึงอยู่ที่นิวยอร์กได้ล่ะ?”
“อืม ผมเพิ่งลงจากเครื่องบินน่ะครับ” เขาตอบ “มีพรรคพวกกำลังเข้าร่วมการแข่งขันCTF ผมก็เลยมาแนะแนวน่ะครับ”
“ถ่ายละครเสร็จแล้วเหรอ?”
“ยังหรอก แต่หยุดสักวันสองวันก็ได้” มุมปากของเขาม้วนขึ้นเล็กน้อย ยังคงเป็นบุคลิกที่เอาแต่ใจตัวเองเช่นเคย
รถมาถึงที่โรงแรม
ไวศิษฎ์พาเธอเข้าไปด้านใน เปิดห้องให้เธอและส่งเธอขึ้นไปชั้นบนอย่างอบอุ่น
หลังจากเข้าไปในห้องแล้ว เขาก็ถามกลับว่า “แล้วคุณล่ะ ทำไมถึงอยู่คนเดียว แล้วคนอื่นๆ ล่ะครับ?”
นภาลัยสบตาเขา เธอไม่รู้จะตอบอย่างไร ริมฝีปากสีชมพูของเธอเม้มแน่น
“พวกคุณเลิกกันแล้วเหรอ?” เขาสังเกตท่าทางของเธอ “ผมเดาเอาน่ะ”
“ไม่เชิงเลิกกันหรอก” เธอถอนหายใจเบา ๆ หันหลังเดินไปที่หน้าต่าง “พวกคุณพักอยู่ที่โรงแรมนี้ทุกคนเลยหรือเปล่า?”
“ใช่”
“ขอบคุณสำหรับวันนี้นะ” เธอเหลือบตามองแล้วพูดด้วยความจริงใจ
“ยินดีครับ แค่เรื่องเล็กน้อย” ไวศิษฎ์ยิ้มและเตือน “พวกอันธพาลในนิวยอร์กน่ากลัวมาก ส่วนมากเป็นพวกนอกกฎหมาย ทีหลังคุณไม่ต้องพยายามวิ่งตามพวกมันไป ถ้าหากตามไปคุณอาจไม่เหลือรอดแม้แต่ชีวิต เงินเป็นสิ่งนอกกาย เมื่อก่อนพวกพี่ๆ ของผมพูดไว้แบบนี้แหละ”
“...” คำพูดนั้นทำให้เธอตกใจ
“จริง ผมไม่ได้โกหกคุณ” ไวศิษฎ์ถามด้วยน้ำเสียงของผู้อาวุโสกว่า “จำได้หรือยัง? คราวหน้าอย่าวิ่งไล่ตามพวกมันอีก!”
เธอตกใจกับออร่าของเขาและพยักหน้าอย่างรวดเร็ว “จำได้แล้ว” แต่สิ่งเหล่านี้ไม่ใช่สิ่งที่เงินสามารถซื้อได้