บทที่ 263 รอตัดเส้นทางความสำเร็จอยู่หน้าประตู

ขวัญข้าวถือแก้วเปล่ายืนอยู่บนเตียง มองพี่ชายถือผ้าและกระดาษเช็ดนม เธอรู้สึกซึ้งใจ “พี่ชาย พี่เป็นสุภาพบุรุษ!”

แชมป์เงยหน้ามามองน้องสาว หัวเราะจนคิ้วงอ “เธอยอมรับก็ดี!”

“ขวัญข้าว ตั้งแต่พรุ่งนี้เป็นต้นไปพวกเราไม่ต้องไปเรียนแล้ว ไปขอลากับคุณครู” แชมป์มีแผนที่วางไว้ “มีภารกิจสองอย่าง หนึ่งคือสืบที่อยู่หม่ามี๊ สองช่วยปาปี๊ฟื้นความทรงจำ”

“อืม!! “ขวัญข้าวพยักหน้าเหมือนไก่จิก “ฉันฟังพี่ชาย!”

ห้องสมุดด้านข้าง

ภีมพลเพิ่งวางสาย คิ้วเขากระดกขึ้นเล็กน้อย หากถูกจีโอ กรุ๊ปแย่งไปได้ อย่างนั้นทีเอ็ม กรุ๊ปก็คงต้องเกิดการสูญเสียครั้งใหญ่

เวลานี้ ก็มีวิดีโอคอลโทรเข้ามา

เป็นญาณี เขามองชื่อด้วยความลังเลอยู่แปบหนึ่ง อาจมีเรื่องงานจะคุยมั่ง?

ดังนั้นเขาจึงกดรับอย่างไม่มีทางเลือก

หญิงสาวในวิดีโอคอลเพิ่งอาบน้ำเสร็จ สวมเสื้อไหมนุ่มลื่นคอวีลึก ผมยาวเปียกชื้นกระจัดกระจาย กำลังโค้งตัวมาหยิบไวน์แดงบนโต๊ะ

รูปร่างที่สวยของเธอแว็บไปแว็บมา ภีมพลเบือนหน้าหนีไปต้องนานแล้ว

“นายทำอะไรอยู่หรอ?” เสียงหวานส่งเข้ามา เธอดื่มไวน์อึกหนึ่ง อมยิ้มมองที่เขา “ยังอยู่ในห้องสมุดหรอ?” เหมือนไม่ได้สนใจว่าสายตาของเขามองไปที่ไหน

เขาไม่ปฏิเสธ เธอก็ดีใจอย่างมาก

“อืม” มือหนึ่งของภีมพลถือโทรศัพท์ อีกมือกำลังหาของบนชั้น สายตาก็มองไปที่ชั้นหนังสือ

“พรุ่งนี้นายคิดจะไปคุยกับCIT กรุ๊ปไหม?” เธอถาม

“น่าจะ”

“ฉันไปเป็นเพื่อนนายนะ” ญาณีเป็นคนเริ่มเสนอ “ฉันเคยเจอกับคุณชัยชาญอยู่บ้าง”

“ฉันจำเขาได้” ภีมพลพูดเสียงเรียบ “ดูเวลาของวริศเถอะ หากเขาไม่ยุ่ง ฉันให้เขาไปด้วย”

“………” ญาณีทำตัวไม่ถูก นี่คือการปฏิเสธใช่ไหม?

อยากจะใช้เวลาอยู่ข้างกายเขาสักหน่อย ทำไมยากเช่นนี้?

เธอไม่พูด เขาก็ไม่ได้พูด แม้แต่บรรยากาศยังดูทำตัวไม่ถูก

แต่เธอไม่อยากวางสาย จึงหาเรื่องคุย “นายคงทำงานจนดึกใช่ไหม?”

“ไม่หรอก”

“งั้น………”