บทที่ 271 เนื้อเรื่องสองแบบ

รถวอลโว่จอดอยู่ในวิลล่าซีเฮฟเว่น ไวศิษฎ์จัดการอารมณ์ตัวเอง หยิบดอกลิลลี่ช่อหนึ่งและเค้กสั่งทำก้อนเล็กลงจากรถ

ใบหน้าเขาหล่อเหลาไม่ธรรมดา ดวงตาที่น่ามองคู่นั้น สีฟ้าที่เหมือนท้องฟ้าจะถล่มลงมา

“พี่กุ้ง คุณนภาล่ะ?” เดินเข้ามาในห้องรับแขก น้ำเสียงเขานุ่มนวล

“อยู่ข้างบน”

“ได้”

ไวศิษฎ์รีบเดินไปชั้นบน

ระเบียงชั้นสอง เต็มไปด้วยดอกไม้เขียวขจี บรรยากาศและลมพัดอ่อนดูงดงามอย่างมาก

นภาลัยนั่งอยู่ที่เก้าอี้โยก เธอมองเห็นไวศิษฎ์กลับมา

ไม่นานก็ได้ยินเสียงฝีเท้าเดินเข้ามา เธอเงยหน้ามองเขา

“ดอกลิลลี่ให้เธอ พันธุ์นี้หายากมาก หนึ่งอาทิตย์ได้แค่ช่อเดียว” เขายัดช่อดอกไม้ไปในแขนของเธอ “เธอสามารถไปปลูกในห้องนอนได้”

“ขอบใจ” นภาลัยมองเขาเปิดกล่องเค้กออก “วันนี้ฉันไปที่โรงเรียนอนุบาล แชมป์กับขวัญข้าวลาหยุดยาว ไม่เจอตัว”

เขาเริ่มตัดเค้ก “ไม่รีบร้อน ตอนนี้ฉันกำลังให้คนสืบที่อยู่ของเด็กๆ ไม่นานน่าจะรู้เรื่อง”

“รู้แล้วทำอะไรได้?” นภาลัยรู้สึกร้อนรน “ไม่แน่พวกเขาอาจถูกส่งไปต่างประเทศแล้วก็ได้ ไม่ก็อาจมีคนคุ้มกันแน่นหนา”

“ขอเพียงรู้ที่อยู่ ฉันจะให้คนไปแย่ง” ไวศิษฎ์ไม่ได้พูดเล่น พูดถึงการต่อสู้เขามั่นใจเต็มร้อย “ถึงตอนนั้นก็เตรียมเครื่องบินส่วนตัว เธอพาพวกเขาออกจากเมืองไนร์ก้า ฉันถ่ายละครเสร็จก็จะไปหาพวกเธอ”

แย่ง?

นภาลัยตกตะลึง “………”

“ฉันจริงจังนะ ตอนนี้ส่งคนไปสืบแล้ว”

แต่นี้เหมือนจะเป็นวิธีเดียวที่มี

ให้ภีมพลปล่อยเด็ก เขาไม่มีทางตกลง

อีกอย่างเขาความจำเสื่อม

เพื่อให้ได้อยู่กับเด็กๆ นภาลัยยอมรับวิธีการของไวศิษฎ์

เธอไม่มีทางให้ญาณีมาเป็นแม่เลี้ยงของเด็กๆ

เช้าวันถัดไป

ภีมพลที่ไม่ได้นอนทั้งคืนเข้ามาในห้องประธาน วริศก็มาแต่เช้า เป็นเพราะวันนี้ต้องคุยเรื่องร่วมมือกับCIT กรุ๊ปคนของจีโอ กรุ๊ปก็มาเช่นกัน