บทที่ 273 ญาณีเกือบโกรธจัด

สองมือภีมพลสอดในกระเป๋า ริมฝีปากเขาเม้มเป็นเส้นตรง สายตาเย็นชาเหมือนน้ำแข็ง เดินเข้าไปในห้องทำงานอย่างรวดเร็ว

“นายฟังฉันอธิบาย! เรื่องไม่เป็นแบบที่นายเห็น!” ญาณีรีบวิ่งตามเข้ามา “ฉันก็ไม่แน่ใจทำไมถึงเป็นแบบนี้ จริงนะ!”

เธอโดดลงแม่น้ำยังไม่สามารถล้างความผิดนี้ได้ เป็นเรื่องที่แย่ที่สุดในชีวิต

วริศถือรายงานเดินมาที่โถงทางเดิน ตอนที่เดินผ่านทางหนีไฟ ก็ได้ยินเสียงหัวเราะของเด็กดังเข้ามา

เขาหยุดเดิน แนบหูฟังตรงรอยแยก

“ฮ่าๆๆ ใครให้เธอพูดใส่ร้ายหม่ามี๊ ฆ่าเธอให้ตาย!”

“วันนี้เธอเหมือนกับคนเลวคนหนึ่ง แค่สมองเท่านี้อยากคิดแต่งงานกับปาปี๊? ตลกสิ้นดี!”

“พี่ชายสุดยอดมาก ฉันยกนิ้วให้พี่!”

“ช่วยหม่ามี๊ระบายโกรธ มันแน่นอนอยู่แล้ว! ถ้าเธอกลายมาเป็นแม่เลี้ยงพวกเราจริงๆ ไม่ได้กินดีเป็นแน่”

ประตูทางเดินหนีไฟเปิดออก เด็กทั้งสองตกใจอย่างมาก

“คุณอาวริศ?” เด็กทั้งสองยืนขึ้น ค่อยๆกะพริบตาเป็นประกายให้เขา

“พวกนายทำอะไรกันอยู่?” วริศได้ยินที่พวกเขาคุยกัน

แชมป์แอบแท็บเล็ตไว้ข้างหลัง ขวัญข้าวก็แอบโทรศัพท์ด้านหลัง

วริศเข้าใจ ว่าต้องทำเรื่องผิด

“ใช่แล้ว คุณอาวริศ สิบโมงคุณอามีไปคุยกับCIT กรุ๊ปใช่ไหม?” แชมป์อยากแน่ใจสักหน่อย

วริศสงสัย “นายรู้ได้ไง?”

สายตาตกไปที่แท็บเล็ตด้านหลังเขา วริศสีหน้าเคร่งเครียด “แอบแฮกเข้าระบบปาปี๊อีกแล้วหรอ?”

“ไม่ใช่” เขาปฏิเสธ “หรือมีแฮกเกอร์หรอ? ผมสามารถช่วยพวกคุณได้! พาพวกเราไปที่นั่นเถอะ!”

วริศไม่กล้าลงมือ ยังไงเรื่องนี้ก็มีอันตราย “เรื่องของผู้ใหญ่ เด็กน้อยไม่ต้องมายุ่ง”

“เรื่องของคนอื่นไม่สนใจ แต่เรื่องช่วยปาปี๊ยังไงก็ต้องช่วย!” แชมป์ยิ้ม “ผมแอบเอาข้อมูลของจีโอ กรุ๊ปออกมา คุณไม่อยากดูหน่อยหรอ?”