ตอนที่ 274
บทที่ 274 แชมป์จะทำอะไรกัน?
October 22, 2026
วริศนึกถึงความสามารถในการแฮกของเด็กๆ เขาเริ่มยืนข้างเด็ก “คือว่า……คุณภีม บรรยากาศในที่ประชุม พื้นที่กว้าง แถมยังมีสนามเด็กเล่นโดยเฉพาะ พาคุณชายแชมป์กับคุณหนูขวัญข้าวไปคงจะดีไม่น้อย”
ภีมพลมองไปทางเด็ก “วันนี้ทำไมไม่ไปเรียน?”
“ลาหยุดยาวแล้ว!” แชมป์พูด “เพราะช่วงนี้มีเรื่องสำคัญกว่าต้องทำ การเรียนเป็นอุปสรรค”
ภีมพลจ้องไปที่พวกเขา เด็กพวกนี้ไม่ใช่เด็กทั่วไป
จากการมองดวงตาทั้งสองของพวกเขาก็สามารถมองเห็นความฉลาดของพวกเขา ต่างบอกกันว่าดวงตาเป็นหน้าต่างของหัวใจ ไอคิวของเขาสูงมาก
“เรื่องอะไรสำคัญกว่า?” ภีมพลเก็บเอกสาร “พูดมาให้ฟัง”
“ช่วยปาปี๊ฟื้นความจำไง!” แชมป์พูดออกมา “หาหม่ามี๊ด้วย ช่วยปาปี๊กำจัดแมลง หยุดงานแต่งบ้าๆนี้อีก ไอหย้า ยังไงซะเรื่องที่ทำเยอะไปหมด!”
ไม่รอให้ภีมพลได้คิด ขวัญข้าวก็พูดต่อ “ปาปี๊ พาพวกเราไปด้วยเถอะนะ?”
ภีมพลลูบหัวเด็กๆ “ได้ เตรียมพร้อมออกเดินทาง”
“เย้!!”
ภีมพลไม่คิดพาผู้บริหารระดับสูงไป และก็ไม่ได้ไปต่อสู้
เขาแค่พาวริศและเด็กทั้งสองไป
ญาณีถูกแชมป์จัดการไปในที่ประชุมขนาดนั้น ก็ไม่มีหน้าตามไป
ด้านหลังคนขับภายในแลมโบกินี่สั่งทำ แชมป์โอบไหล่ขวัญข้าว มองดูใบหน้าหล่อเหลาของชายหนุ่มฝั่งตรงข้าม “ปาปี๊ พวกเราต้องทำความรู้จักกันใหม่อีกครั้งไหม!”
“หนูจะแนะนำตัวเองก่อน” ขวัญข้าวยิ้มอ่อน พูดฉะฉาน “หนูชื่อขวัญข้าว ตอนนี้อายุหกขวบแล้ว!”
“การแนะนำตัวของผมหลังจากกลับค่อยว่ากัน” แชมป์ยิ้มอย่างมีลับลมคมใน เขามองไปที่วริศ
วริศไม่ได้คุยกับเขา ดังนั้นจึงไม่รู้ว่าเขาจะทำอะไร แต่เขาเชื่อใจแชมป์
เมื่อกี้ที่ทำให้ญาณีอับอายต้องเป็นฝีมือเขา
ทีเอ็ม กรุ๊ป ภายในห้องรองประธาน
ญาณีโกรธจัดจนจะระเบิด ใบหน้าม่วงคล้ำบ้างและซีดบ้าง ขายหน้าต่อกลุ่มผู้อาวุโสแบบนี้! ต่อไปจะเผชิญหน้ากับพวกเขายังไง?
คนไม่รู้จะคิดว่าเธอปกติเป็นคนมักมากหื่นขนาดนั้น!
ช่างน่าโมโห!
นุชวราไม่กล้าพูดอะไร บรรยากาศภายในเต็มไปด้วยไฟลอยทั่วห้อง เหมือนหากไม่ระวังก็จะลุกขึ้นได้
“มันเกิดอะไรขึ้น?!” ญาณีหันไปตะโกนถามเธอ ระบายความโกรธไปที่เธอ “เธอมองไม่เห็นหรือไง?!”
“หน้าจอไม่มีอะไรเลย จริงนะคะ!” นุชวราอธิบายอย่างน้อยใจ “ฉันกำลังจัดเอกสารอยู่ตลอด หากมองเห็นต้องปิดทันทีแน่นอน!”
พูดไปก็ไม่มีประโยชน์ ญาณีระเบิดอย่างมาก สิ่งที่แย่ก็คือภีมพลก็เห็นแล้ว
เขาจะคิดยังไงกับเธอนะ?
เดิมเขาก็ไม่อยากแต่งกับเธอ……น้ำตาคลอเต็มดวงตา ได้แต่เพียงนั่งลงอย่างไร้เรี่ยวแรงบนเก้าอี้