บทที่ 281 เด็กช่างใส่ใจ

ดังนั้นนภาลัยที่อยู่นอกห้องฉุกเฉินถูกเขาพาไป และไปอยู่ที่วิลล่าเขา?

คบกับไวศิษฎ์แล้วจริงๆหรอ?

ไม่รู้ว่าเป็นอะไร ถึงแม้จะจำเรื่องราวในอดีตเกี่ยวกับเธอไม่ได้ แต่ในใจของภีมพลแอบรู้สึกเจ็บปวดอยู่บ้าง

เขาไม่ได้ตอบคำถามวริศ รู้สึกเพียงปวดหัวแทบฉีก

พูดถึงเรื่องในอดีต เขานึกไม่ออก แต่ใจที่เจ็บปวดมันชัดเจน

วันนี้ได้เจอเธอ แต่ไม่มีความกล้าเข้าไปหาเธอ ภีมพลไม่รู้ตัวเองเป็นอะไร บางทีเขาคงยังไม่เตรียมใจไว้

วริศมองไปที่ถังขยะ หนังสือพิมพ์พวกนี้คงจะทำให้เขารู้สึกรังเกียจมั่ง?

“ไม่ต้องส่งคำเชิญ งานแต่งนี้ฉันไม่แต่ง” ภีมพลไม่อยากฝืนใจตัวเอง บนตัวของเขาแผ่ไอความเย็นชาออกมา

และตอนนี้ในร้านชุดแต่งงาน ญาณีรู้สึกไม่อยากถอดชุด เธอยังชื่นชมตัวเองอยู่หน้ากระจก

ช่วงเย็นที่เอเมอรัลด์ เบย์ วิลล่า

ภายในห้องครัวที่ดูวุ่นวายเป็นพิเศษ

แชมป์กับขวัญข้าวกำลังทำบะหมี่ไข่มะเขือเทศ พร้อมกับพ่อบ้านปวิธและป้าโสน มีพ่อครัว แม่บ้านฟิลิปปินส์อยู่ด้านข้างคอยดูแล กลัวพวกเขาจะโดนน้ำร้อนลวกและกลัวโดนมีดบาด

พวกเด็กๆกำลังขยับไม้ขยับมือตัวเอง พยายามทำรสชาติของแม่ออกมา

แชมป์หยิบมะเขือเทศที่ต้มในน้ำเดือนขึ้นมา ป้าโสนมองดูอย่างตกใจเป็นห่วง “ฉันหั่นให้เถอะ?”

“ไม่ต้องหรอก” ขวัญข้าวยืนอยู่บนเก้าอี้ มือเล็กปอกมะเขือเทศ “พวกเราจะทำให้พ่อด้วยตัวเอง ใครก็ห้ามมาช่วย”

แชมป์กำลังเตรียมหั่นหัวหอม ขิงและกระเทียม ถึงแม้เป็นเด็กผู้ชาย แต่ทำออกมาไม่ได้ดูเละเทะสักนิด

แลมโบกินี่ออกจากทีเอ็ม กรุ๊ป เดินทางมายังเอเมอรัลด์ เบย์ วิลล่า

ภีมพลนั่งอยู่ด้านหลัง สายตาที่ดูดิ่งลึกเหมือนเส้นทางช้างเผือกของเขา ลึกจนทำให้คนเดาอารมณ์ไม่ได้

เปิดโทรศัพท์มาเจอกับข่าวที่ญาณีและแม่ไปลองชุดที่ร้านชุดแต่งงานกลายเป็นพาดหัวข่าวอีกครั้ง

มองดูรูปภาพพวกเขาดูมีความสุขแบบนั้น ใบหน้าเขาหนาวเย็น

งานแต่งนี้ เขาไม่มีทางแต่ง