บทที่ 282 พรุ่งนี้จะมีเรื่องใหญ่เกิดขึ้น

บรรยากาศภายในวิลล่าซีเฮฟเว่นที่ดูสง่างาม

โคมไฟคริสทัลที่สลับซับซ้อนเป็นแสงที่สว่างที่สุดภายในห้องอาหาร ในห้องนี้ดูอลังการอย่างมาก บวกกับเก้าอี้หนังอีกสิบตัว

โต๊ะยาว ไวศิษฎ์และนภาลัยนั่งตรงข้ามกัน

อาหารที่วางอยู่ต่อหน้าพวกเขามีมากมายตระการตา ด้านหลังมีดอกลิลลี่ที่ดึงดูดผู้คน

“สืบได้แล้ว เด็กๆอยู่ที่เอเมอรัลด์ เบย์ วิลล่า” ไวศิษฎ์บอกเธอ “ช่วงเช้ามีบอดี้การ์ดเจ็ดคนคอยดูแล ฉันจะพาคนไปห้าสิบคน พรุ่งนี้ไปแย่งเด็กออกมา”

นภาลัยเงยหน้ามองไปทางเขา

เขากลับพูดอย่างจริงจัง “ฉันจะเตรียมเครื่องบินส่วนตัวไว้ เธอรออยู่ในเครื่องบิน เธออยากจะไปไหนได้หมด

“………” นภาลัยในใจรู้สึกว่างเปล่า เธอลดสายตาลงต่ำ

“เธอคงไม่ใช่ว่าไม่อยากไปแล้วใช่ไหม?” ไวศิษฎ์สั่นเล็กน้อย

“ไม่ใช่” เธอรู้สึกอยากขอโทษ “ฉันเพียงรู้สึกว่าแบบนี้…………มันรบกวนนายมากไปแล้ว จะทำให้นายลำบาก”

“ขอเป็นเพียงเรื่องที่ฉันไวศิษฎ์ยอมทำอย่างเต็มใจ แม้จะลำบาก เธอก็ไม่ต้องรู้สึกรับผิดชอบ” เขาพูด “อีกอย่างเรื่องนี้สำหรับภีมพลคงไม่ใช่เรื่องดีเท่าไร”

เขาวิเคราะห์ “เขากำลังจะแต่งงาน แน่นอนว่าต้องมีลูกกับญาณี”

“แม้จะมีเงินเลี้ยงเด็กสามคน แต่ก็ต้องใช้พลังงานเยอะ แถมตอนนี้เขายังความจำเสื่อม ไม่มีความรู้สึกอะไรกับขวัญข้าวและแชมป์ ไม่แน่อาจอดไม่ไหวรอให้เธอมาพาไป”

“อีกอย่าง หกปีมานี้เขาก็ไม่เคยเลี้ยง” ไวศิษฎ์พูดแทงใจ “บางทีเป็นเธอที่คิดมากจนเกินไป มีบางคนบางเรื่องอาจไม่ได้สำคัญขนาดนั้นสำหรับเขา”

ได้ยินเขาพูดแบบนี้ นภาลัยก็รู้สึกว่ามันดูมีเหตุผล

“เดี๋ยวอีกสักพักเธอไปเก็บกระเป๋าเถอะ ดูว่ามีอะไรต้องเอาไปไหม” ไวศิษฎ์พูด “เมืองไนร์ก้าพวกเราคงไม่กลับมาแล้ว”

“ศิษฎ์ ขอบคุณนาย”

“ไม่เป็นไร เธอคิดซะว่าฉันเป็นเพื่อนเธอ”

เอเมอรัลด์ เบย์ วิลล่า

หลังจากอาหารเย็นเสร็จสิ้น แชมป์จูงขวัญข้าวไปที่ห้องนอน เขาตั้งใจล็อกประตูห้อง