บทที่ 292 ไสหัวไป

เพียงแค่นภาลัยปฏิเสธเขา อารมณ์ของเขาก็ไม่ดี

เมื่อก่อนเพราะการแก้แค้น แต่ตอนนี้กลับรักจริงๆเสียแล้ว……แต่เธอกลับไม่เข้าใจ!

ไวศิษฎ์ยอมที่จะรอ รอจนภีมพลและญาณีแต่งงาน รอจนนภาลัยยอมรับความจริง!

เธอคงไม่โกนหัวบวชชีมั่ง?

ไวศิษฎ์แอบสาบาน จะไม่มีทางให้นภาลัยมีผู้ชายคนอื่นอีก!

นานๆไปเรื่อยเขาต้องเข้าไปในใจของเธอได้แน่นอน

เขาต้องไม่รีบร้อน ยิ่งต้องไม่บังคับ ยิ่งห้ามไม่พอใจ ทำได้เพียงแค่รอ!

ดังนั้นเขาเลยออกมาเมา……มีบางอารมณ์ที่ต้องจัดการด้วยตัวเอง

ไม่ไกลมากนัก……

เขมินทราที่สวมชุดเกาะอกออกมาผ่อนคลายกับพี่น้อง เธอเหมาพื้นที่เล็กตรงหนึ่งและกำลังสนุกอย่างสุดเหวี่ยง

พี่น้องทั้งหลายล้อมรอบเธอ เริ่มรินเหล้าคำนับเธอก่อน “เขม์ คืนนี้เธอสวยมาก!”

“เขม์สวยมาตลอด มีเพียงวันนี้ที่สวยหรอ?”

“ใช่ๆๆ ฉันพูดผิด ลงโทษด้วยการดื่มแก้วหนึ่ง!”

“ฮ่าๆๆ……”

“เขม์ ฉันคำนับเธอ”

เธอเป็นดวงจันทร์ที่ถูกดวงดาวล้อมรอบในกลุ่มคนแบบนั้น ได้รับการปฏิบัติเหมือนกับองค์หญิงน้อย

ยืนอยู่ตรงกลางระหว่างพี่น้อง เขมินทรานั้นใบหน้างดงามจริง เธอถูกดูแลอย่างดีจนโต ออร่าของเศรษฐีแวบเดียวก็มองออกแล้ว

เธออารมณ์ดี เธอดื่มไวน์แดงรวดเดียวหมด

หันไปมองเห็นไวศิษฎ์ที่ดื่มอยู่ที่บาร์คนเดียวอย่างไม่ตั้งใจ ใบหน้าด้านข้างที่ดึงดูดคนจนไม่สนชีวิต

แม้จะห่างกันไกล แสงไฟสลัว เธอก็ไม่มีทางมองผิด

เขมินทราดีใจยกยิ้มมุมปากขึ้น เทไวน์ให้ตัวเองครึ่งแก้ว จากนั้นก็พูดกับพี่น้องข้างๆ “เจอเพื่อนอยู่ตรงนั้นคน ฉันจะไปทักทายเสียหน่อย ไม่นานก็จะกลับมา“

“โอเค ไปเถอะ”