บทที่ 291 เริ่มนัดแม่เองก่อน

พี่กุ้งสังเกตเห็นดอกลิลลี่บนโต๊ะ “ดอกไม้นี้………ให้ใส่แจกันให้คุณไหมคะ?”

“ลำบากพี่ด้วย” ริมฝีปากนภาลัยเผยอ

นี่เธอคือตกลงแล้วใช่ไหม?

พี่กุ้งดีใจ “ไม่ลำบาก” เธอรีบหยิบดอกลิลลี่และจากไป

ถ้าคุณชายศิษฎ์เห็นดอกไม้อยู่ในแจกัน เขาต้องดีใจอย่างแน่นอน ถึงตอนนั้นค่อยบอกว่าคุณนภาจัด

ความขัดแย้งระหว่างทั้งสองคนต้องผ่อนลงไม่น้อยแน่นอน

ประมาณครึ่งชั่วโมง……โทรศัพท์ดังขึ้น

นภาลัยหยิบโทรศัพท์มาดูว่าใครโทรมา เธอตะลึง รีบรับโทรศัพท์

เป็นไปตามคาด เสียงของแชมป์ดังขึ้นมา “แม่! ทุกๆอาทิตย์แม่จะมาเยี่ยมพวกเรานะ พรุ่งนี้เป็นวันเสาร์แล้ว อาทิตย์หนึ่งมีเพียงแค่สองวัน ดังนั้นแม่จะมาพรุ่งนี้หรือวันมะรืน?”

เสียงเตือนของเด็กน้อยเต็มไปด้วยการเฝ้ารอ!

นภาลัยได้ยินเสียงเด็กๆรู้สึกห่วงใยเป็นอย่างมาก “คิดถึงแม่หรือไง?”

“แน่นอนอยู่แล้ว!” แชมป์สารภาพ “คิดถึงมากๆๆ! แม่ไม่ต้องเอาของขวัญมาเอาตัวมาก็พอแล้ว เมื่อไรจะมา?”

นภาลัยคิดไปคิดมา “พรุ่งนี้ละกัน?”

“ได้! พรุ่งนี้มากินอาหารเช้าดีไหมครับ?” แชมป์หัวเราะและพูด “แบบนี้พวกเราจะได้อยู่ด้วยกันนานหน่อย!”

“……ได้” อารมณ์ของเธอเคร่งขรึม รู้สึกผิดต่อเด็กๆ

“อย่างนั้นแม่ทำงานต่อเถอะ!” แชมป์วางสายด้วยความดีใจ

เธอกำโทรศัพท์ นภาลัยสติค่อยๆล่องลอย

เอเมอรัลด์ เบย์ วิลล่า ภายในห้องรับแขกสไตล์ยุโรปเหนือ

ภีมพลนั่งอยู่โซฟาตรงข้ามเด็กๆ ระหว่างที่อยู่กับเด็กๆ ดวงตาลึกของเขาจะมีความอบอุ่นอยู่เสมอ

สายเมื่อกี้เป็นแชมป์โทรไปด้วยตัวเอง เขาเพียงนั่งฟังอยู่ข้างๆ

“พ่อ!” แชมป์ยืนอยู่บนโซฟา ดวงตาดำกลมโตราวกับพูดได้ “พรุ่งนี้พวกเราไปถ่ายรูปครอบครัวกันเถอะ พวกเราทั้งสี่คนยังไม่เคยอยู่ในเฟรมเดียวกัน!”

เวลานี้เสียงนุ่มนวลของขวัญข้าวก็พูดขึ้น “ใช่แล้ว ที่โรงเรียนยังมีคอลัมน์ภาพถ่ายและต้องการภาพทั้งครอบครัว อาทิตย์หน้าจะเอาแล้ว”