บทที่ 321 ขอแต่งงานครั้งที่สอง

สนามเด็กเล่นในโรงเรียนอนุบาลใหญ่มาก มีพื้นที่หลายพันตารางเมตร วันนี้ถูกตกแต่งได้อย่างสวยงามเป็นพิเศษ

ประดับประดาด้วยผ้าและโคมไฟสวยงาม กังหันลมนับไม่ถ้วนหมุนไปตามลม และฟองอากาศหลากสีที่ลอยอย่างอิสระในอากาศ ใสราวกับคริสทัล

วันนี้ท้องฟ้าแจ่มใสมาก ก้อนเมฆสีขาวราวกับปุยนุ่น

“คุณพ่อ! คุณแม่!”

เด็กๆได้วิ่งมาทางพวกเขา ด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยความสุข!

แชมป์ที่ฉลาดหลักแหลมจับมืออีกข้างหนึ่งของคุณพ่อ ขวัญข้าวก็จับมืออีกข้างหนึ่งของคุณแม่ เพื่อให้คุณพ่อยังคงกอดคุณแม่เอาไว้

มีประตูโค้งสีแดงหลายบานในสนามเด็กเล่น ประตูแห่งปัญญา ประตูแห่งความฉลาด ประตูแห่งความสุข...

ทางเดินที่กว้างขวางทั้งสองฝั่งนั่งเต็มไปด้วยนักเรียนและผู้ปกครอง และทุกคนก็เข้ามาฟังเคล็ดลับแห่งความสุข

แท้จริงแล้วทุกคนล้วนมีความสงสัยอยู่ในใจ

“คุณภีมกำลังจะแต่งงานกับคุณญาณีแล้วไม่ใช่เหรอ?” เป็นเพราะลูกๆถึงจะมาอยู่ด้วยกันหรือเปล่า? วันนี้มันคือการแสดงมั้ง?“ถ้าหากมันคือการแสดง สองคนนี้แสดงได้ไม่เลวเลย กอดกันยังไม่รู้สึกแปลกๆ ทั้งๆที่ได้แยกกันไปคนละทิศคนละทางกันแล้ว”“อย่างไรก็ตามพวกเขาดูเหมาะสมกันมากนะ”

“ลูกก็โตขนาดนี้แล้ว ทำไมต้องเลิกกัน？”

“คุณภีมหล่อมาก พวกคุณสังเกตเห็นมั้ย? หล่อกว่าในทีวีมาก”

“ฉันก็รู้สึกว่าหล่อมาก”

ภายใต้สายตาที่อิจฉาของทุกคน ภีมพลและนภาลัยได้พาลูกๆของพวกเขา ผ่านบานประตูแต่ละบานซึ่งทางโรงเรียนได้จัดเตรียมไว้อย่างตั้งใจ และในที่ก็ได้สุดก็ขึ้นไปเวทีใหญ่ที่เต็มไปด้วยดอกไม้

แล้วก็ดังขึ้นด้วยเสียงปรบมือของความยินดี!

ตามมาด้วยการกล่าวเปิดงานของผู้อำนวยการโรงเรียน ในงานก็เงียบไปในทันที

เขาไม่ได้พูดภาษาทางการมากนัก กล่าวเปิดงานอย่างเรียบง่าย แล้วมองไปทั้งสี่คนที่อยู่ด้านข้างด้วยความปลื้มปีติ “รูปภาพครอบครัวของแชมป์กับขวัญข้าวถูกเลือกมาจากรูปภาพจำนวนหลายร้อยใบ ดวงตาของเด็กๆนั้นบริสุทธิ์ ได้คะแนนสูงถึงเก้าสิบเปอร์เซ็นต์!ขอให้ทุกคนยินดีกับครอบครัวของพวกเขาอีกครั้ง!

เสียงตบมือก็ดังสนั่นในงาน นภาลัยรู้สึกว่าสายตาทั้งหมดต่างจ้องมองมาที่ตัวเธอ