บทที่ 33 ทิ้งงานประชุมไปหนุนหลังลูกชาย

แชมป์เห็นเหตุการณ์แล้วก็วิ่งเข้ามาทางนี้...

เด็กชายสองคนจับแขนของขวัญข้าว พลางตื้อถามคำถามน่าเบื่อบางอย่าง

“ปล่อยน้องสาวฉันนะ!!”

แชมป์พุ่งเข้าไปกระชากแขนเด็กชายทั้งสองคนแล้วตะคอกใส่ “เป็นผู้ชายประสาอะไรกันถึงได้รังแกเด็กผู้หญิง!!”

เด็กชายคนหนึ่งที่ยืนได้มั่นคง ก้าวขึ้นไปข้างหน้าแล้วถีบเข้าที่ท้องของแชมป์!

ยังดีที่เขาหลบได้เร็ว “นายถึงกับกล้าลงไม้ลงมือกับคนอื่น?!” แชมป์ปล่อยมือน้องสาว พุ่งเข้าไปข่วนหน้าเด็กชายทันที!

“อ๊าก...” เด็กชายเจ็บจนกรีดร้อง และรู้สึกว่าฝ่ายตรงข้ามเป็นแมวตัวหนึ่ง

“ธันวา นายไม่เป็นอะไรนะ?!” เด็กชายอีกคนตกใจ รีบเข้าไปประคองเขาเอาไว้

ขวัญข้าวก็ก้าวเข้ามาดึงแชมป์เอาไว้ “พี่คะ อย่าทะเลาะกันอีกเลย! ที่นี่คือโรงเรียนอนุบาล พวกเรารับปากหม่ามี๊ว่าจะไม่ก่อเรื่อง! ช่างมันเถอะๆ!”

“นี่ไม่ได้เรียกก่อเรื่อง นี่คือการสั่งสอนคนชั่ว!” แชมป์โมโหมาก “พี่ไม่สนใจว่าเขาจะเป็นใคร! กล้ามารังแกน้องพี่ก็ต้องจ่ายค่าตอบแทน!”

“ช่างมันอะไรกัน!” เด็กชายที่ได้รับบาดเจ็บร้องลั่น “ข่วนหน้าฉันเสียโฉม ฉันจะให้นายแบกรับผลที่ตามมา!”

ตอนนี้ ครูนาดาก็รีบวิ่งมา เมื่อเห็นใบหน้าของธันวาถูกข่วนเป็นแผล และกำลังเลือดออก เธอก็ใจกระตุก

เด็กชายเจ็บจนใบหน้าบิดเบี้ยว เขาถลึงตามองแชมป์อย่างดุร้าย “นายคอยดูเถอะ!” สีหน้าท่าทางนั้น แค่เห็นก็รู้ว่าเป็นอันธพาลตัวน้อยในโรงเรียนเวลาปกติ จากนั้นก็เห็นว่าเขาหอบหายใจไม่กี่ทีแล้วหยิบนาฬิกาโทรศัพท์ขึ้นมาต่อสายหาเบอร์หนึ่ง “หม่ามี๊! หม่ามี๊รีบมาที่โรงเรียนเร็วเข้าครับ! ผมถูกคนข่วนเข้าแล้ว!”

ขวัญข้าวเผยสีหน้าท่าทางขลาดเขลาออกมา เธอบีบแขนพี่ชายแน่น “พี่คะ...”

“ไม่ต้องกลัว เขามีหม่ามี๊ พวกเรามีแด๊ดดี้!” แชมป์เอ่ยเสียงสูง และต่อสายไปที่เบอร์โทรศัพท์หนึ่งเช่นกัน!

ในตอนนี้ ห้องประชุมวิดีโอคอนเฟอร์เรนท์ขนาดใหญ่ของทีเอ็ม กรุ๊ป

วริศยืนอยู่ข้างนอกประตู ภีมพลนั่งอยู่ข้างในคนเดียว การประชุมวิดีโอคอนเฟอร์เรนท์ที่สำคัญเพิ่งจะเริ่มต้น

เขาสวมชุดสูทที่รีดเรียบกริบไปทั้งตัว สุขุมและแฝงไปด้วยความสง่างาม

อีกฟากของหน้าจอคือชายวัยกลางคนชาวฝรั่งเศส ทั้งสองคนใช้ภาษาฝรั่งเศสในการสื่อสาร...

“หลังจากผ่านการประเมินของพวกเรา ผมคิดว่าโครงการนี้มีโอกาสในการพัฒนาเป็นอย่างมาก ดังนั้นคุณสามารถพิจารณาดูได้”

ตอนนี้เองที่โทรศัพท์มือถือที่ตั้งเป็นโหมดปิดเสียงปรากฏเบอร์โทรศัพท์ของลูกชายขึ้นมา และภีมพลก็เห็นเข้าพอดี