บทที่ 34 มอบของขวัญให้กับแด๊ดดี้

แชมป์ดึงขวัญข้าวมาปกป้องไว้ข้างหลัง พร้อมกับตะโกนใส่หญิงสาว “เป็นลูกชายคุณที่รังแกน้องสาวผมก่อน! เป็นเขาที่ใช้เท้าถีบผมก่อน! สมน้ำหน้าเขาแล้ว!! ใครก็ไม่สามารถรังแกน้องสาวผมได้!”

หญิงสาวถูกเด็กชายยั่วให้โมโหสุดขีด แยกเขี้ยวยิงฟันหอบหายใจ “ไอ้เด็กเปรต ดูสิว่าฉันจะตีแกให้ตายมั้ย!” เธอปล่อยลูกชายแล้วพุ่งเข้าไปอย่างคิดจะฟาดเขา!

ช่วงเวลาวิกฤตนั้น ผู้หญิงคนนั้นถูกบอดี้การ์ดในชุดดำสองคนคว้าหมับเข้าที่ข้อมือ! และมองด้วยสายตาตักเตือนที่คมกริบราวกับมีด!

“เจ็บ...เจ็บ!” หญิงสาวเจ็บจนขยี้เท้า

แชมป์กับขวัญข้าวเหลือบตาขึ้นมอง ภีมพลลูบศีรษะลูกๆ นัยน์ตาลึกล้ำทอประกายอ่อนโยน แต่เมื่อมองไปทางผู้หญิงคนนั้น นัยน์ตาเย็นเยียบก็มีเพลิงโทสะพุ่งขึ้นมาอย่างน่าประหลาด

“แด๊ดดี้” ขวัญข้าวเอ่ยเรียกเสียงนุ่ม “พวกธันวาจงใจหาเรื่อง พวกเขาลงมือก่อนค่ะ”

ภีมพลก้มลงไปอุ้มขวัญข้าวขึ้นมา “อืมๆแด๊ดดี้รู้แล้ว”

“คุณ คุณ คุณภีม...” หญิงสาวจำเขาได้ในทันที เธอตกใจจนขาอ่อนล้มลงไปนั่งบนพื้น “พวกเขา...เป็นลูกของคุณหรอคะ”

ชายหนุ่มที่มีสีหน้าเฉยชาไม่ได้ตอบ

หญิงสาวร้อนตัว แต่ก็ยังมีใจปกป้องลูกชาย “แต่ตอนนี้ลูกชายของฉันได้รับบาดเจ็บ ลงไม้ลงมือในโรงเรียนอนุบาลนั้นไม่ถูกต้อง” อารมณ์เธอผ่อนคลายลงมาก กระทั่งน้ำเสียงก็สั่นแค่เล็กน้อย

“ผมไม่ได้มาคุยเหตุผล” ภีมพลจ้องเธอ น้ำเสียงเจือไปด้วยความเย็นเยียบ “ผมมาหนุนหลังลูกของผม”

หญิงสาวตื่นตระหนกขึ้นมา กระทั่งคุณครูก็ไม่กล้าหายใจเสียงดัง

“คุณพิจารณาเรื่องย้ายโรงเรียนเถอะ” นัยน์ตาดำหม่นของภีมพลเจือไปด้วยแววสำรวจ “ลูกผมต้องไม่อยากเจอลูกคุณอีกแน่นอน”

หญิงสาวริมฝีปากสั่นระริก ร่างกายแข็งทื่อทันที!

วินาทีถัดไป ใบหน้าของเธอก็แย้มรอยยิ้มออกมา “คุณภีม เห็นแก่ความร่วมมือของบริษัทเรา...”

“ไม่ร่วมมือแล้ว” เขาเอ่ย “ตอนนี้ยกเลิกความร่วมมือ”

“...” สมองของหญิงสาวขาวโพลนทันที

จากนั้นภีมพลก็เรียกครูใหญ่มา และเรียกร้องให้ฝ่ายตรงข้ามย้ายโรงเรียน ครูใหญ่พยักหน้าเห็นด้วย และดำเนินการในทันที

เด็กๆถูกเขาพาขึ้นไปบนรถแลมโบกินี่ ภีมพลปลอบประโลมความรู้สึกของพวกเขา พลางยื่นสลัดมะม่วงสองชามให้ถึงมือเด็กๆ “มา ลองชิมดู แด๊ดดี้เพิ่งจะซื้อที่ใต้ตึกบริษัท ได้ยินว่ารสชาติไม่เลวเลย”

“ขอบคุณครับแด๊ดดี้!” แชมป์ยกนิ้วโป้งให้เขา “วันนี้แด๊ดดี้เท่ห์มากจริงๆ!”

ภีมพลยิ้ม ลูบศีรษะเขาอย่างเอาใจ และมองไปทางขวัญข้าว “ขวัญข้าว มีแด๊ดดี้อยู่ ไม่ต้องกลัวนะครับ”

“อืมๆ”