บทที่ 335 รักอย่างกล้าหาญ

ในห้องรับแขกที่คุ้นเคย แสงไฟสาดส่องจนนภาลัยไม่รู้จะทำยังไงดี

ป้าโสนเห็นนภาลัย เธอรีบวางผ้าขี้ริ้วในมือของเธอ โดยอึ้งไปหนึ่งวินาที จากนั้นใบหน้าก็ปรากฏขึ้นรอยยิ้มที่สดใส “คุณนภากลับมาแล้ว!! ดีมากเลย! คุณอยากทานอะไรคะ ฉันจะไปทำเดี๋ยวนี้เลย!”

ต่อไปนี้ให้เรียกคุณผู้หญิง ยังไม่ทันที่นภาลัยจะพูด ภีมพลก็มองไปทางป้าโสนและพ่อบ้านปวิธ “ไปจัดการให้เรียบร้อย เตรียมของทุกอย่างที่เธอต้องการให้พร้อม ห้องน้ำให้จัดของให้เต็ม ต่อไปนี้คุณผู้หญิงจะพักอยู่ที่นี่”

ป้าโสนแม้ว่าจะไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น แต่ก็ดีใจเป็นอย่างมาก “ได้ค่ะ! เดี๋ยวอีฉันจะไปจัดการเดี๋ยวนี้เลย!!”

พ่อบ้านปวิธก็ดีใจเป็นอย่างยิ่ง

“ขอบคุณป้าโสน คุณขอบพ่อบ้านปวิธ” สำหรับความรักของพวกเขา นภาลัยตื้นตันอย่างมาก และมีความรู้สึกที่ไม่รู้จะตอบแทนพวกเขายังไงดี

เวลานี้ พวกเด็กได้ยินเสียงคุยกันที่ชั้นล่าง ก็วิ่งรีบวิ่งลงมา

“คุณแม่!!”

แชมป์กับขวัญข้าวที่แววตาแป๋วแหวว วิ่งลงมากอดเธอเอาไว้!

“เป็นคุณแม่จริงๆด้วย! คุณแม่กลับมาแล้วจริงๆ!”

“คุณแม่จะไปอีกมั้ยคะ?” ขวัญข้าวที่จับมือเธอไว้แน่น เงยหน้ามองเธอ “ต่อไปก็อยู่ที่นี่เถอะ อย่าไปจากพวกเราเลยนะคะ!”

“คุณพ่อ! เราไม่เอาแม่เลี้ยง เราจะเอานภาลัย!”

“คุณแม่ คุณแม่สามารถรักษาความทรงจำของคุณพ่อให้หายได้มั้ยคะ? คุณพ่อจำคุณแม่ไม่ได้!”

“คุณพ่อจำได้” นภาลัยลูบหัวปลอบเด็กๆอย่างเจ็บปวดหัวใจ ยิ้มแล้วพูด “ต่อไปต้องเป็นเด็กดีนะ”

“คุณแม่ คุณแม่จะอยู่ที่นี่เพื่อต่อสู้กับญาณีแล้วใช่มั้ย?” แชมป์เป็นคนที่ปากกับใจตรงกัน อยู่ๆก็ดีใจอย่างมาก ผมจะเป็นคนแรกที่สนับสนุนคุณแม่!”

นภาลัยที่เก้อเขินมองสบตากับภีมพล ภีมพลขยับริมฝีปากบาง “ผมก็จะสนับสนุนคุณ”

เธอก็พูดกับเด็กๆ “แม่มีเรื่องจะคุยกับคุณพ่อ พวกเราไปเล่นกันก่อนนะ”

“ได้เลย!”