บทที่ 43 อย่าบอกเขาว่าฉันหาเธอ

ทีเอ็ม กรุ๊ป ในห้องทำงานแผนกออกแบบ

นักออกแบบสิบกว่าคนกำลังยุ่งกันอยู่ ทุกคนต่างมีความสุขกับอย่างมาก บรรยากาศการทำงานดีมาก

ญาณีเงยหน้าขึ้นมาโดยไม่ได้ตั้งใจ เห็นภีมพลเดินผ่านประตูไป เขาเอามือไว้กระเป๋าข้างหนึ่ง เดินอย่างสง่างาม ดึงดูดเธอเป็นอย่างมาก

แค่ชั่ววูบ กลับสามารถหยุดในใจของเธอไปได้หลายปี

เธอยิ้ม แล้วตั้งใจวาดรูปอย่างตั้งใจใบหนึ่ง

จากทรงผมของเธอ ตุ้มหู จนถึงเล็บ ทุกอย่างละเอียดจนเป็นจุดสนใจ ญาณีเป็นผู้หญิงที่ประณีต เธอแต่งตัวดูดีและรูปร่างสูง บวกกับการทำงานที่รวดเร็ว ให้ความรู้สึกคนเหมือนเย็นชาตลอดเวลา

มีแค่ผู้หญิงที่ดีเด่นแบบนี้ ถึงจะเข้ากับคุณภีมได้มั้ง?นี่เป็นเรื่องที่คนส่วนมากนึกว่า

โทรศัพท์ดังขึ้น ญาณีดูสายที่เข้า เธอรีบรับ “ฮาโหล กรินทร์”

“พี่ญาณี พี่โทรหาผมเหรอ?” ผู้ชายที่อยู่อีกฝั่งของโทรศัพท์ถามอย่างรู้สึกผิด “เมื่อกี้โทรศัพท์ชาร์จแบตอยู่ พี่หาผมมีอะไรเหรอ?”

“ฉันมีเรื่องอยากจะคุยกับนายต่อหน้า นายพอจะมีเวลาไหม?”

“พี่อยู่ไหน?เดี๋ยวผมมีสัมภาษณ์ตรงข้ามทีเอ็ม กรุ๊ป น่าจะเสร็จ 11 โมง”

“ได้สิ” ญาณีน้ำเสียงชิวๆ “ฉันอยู่บริษัทพอดี”

“ถ้าอย่างนั้นเดี๋ยวเจอกัน”

“ได้สิ”

ญาณีอารมณ์ดีเป็นพิเศษ ตัดสายแล้วก็ดูเวลาไปทีหนึ่ง จากนั้นก็โทรจองดอกไม้ช่อหนึ่ง

กรินทร์ช่วงนี้ได้ทดลองยาตัวใหม่ได้สำเร็จ ยังได้ทำการผ่าตัดเกี่ยวกับสมองสองรอบ มีชื่อเสียงในวงการมาก สื่อที่สามารถนัดสัมภาษณ์เขาได้นั้นก็ต้องเป็นสื่อที่มีชื่อเสียง

ญาณีนัดหมอผู้เชี่ยวชาญด้านการกระเพาะมาตรวจให้ภีมพล หมอผู้เชี่ยวชาญจะมาถึงเมืองไนร์ก้าในวันอาทิตย์ นี่ก็ได้หาเวลาว่างออกมาจากงานที่ยุ่งมาก

ดังนั้นญาณีเลยอยากจะไปหาภีมพลเพื่อถามรายละเอียดช่วงสองปีมานี้

10:50 ญาณีเอาช่อดอกไม้มาถึงคลับเฮาส์ตรงข้ามบริษัทตามเวลาที่นัดไว้

ภายในกระจกที่สะอาด กรินทร์ใส่เสื้อคลุมสีขาว เผชิญหน้ากับคำถามของนักข่าว เขาตอบได้สบาย ยิ้ม ให้ความรู้สึกคนอื่นไม่รีบไม่ร้อน ไม่เย่อหยิ่ง

“คุณหมอกรินทร์ สำหรับคนนอกที่บอกว่าคุณเป็นเภสัชกรอัจฉริยะที่อายุน้อยที่สุดในตอนนี้ เรื่องนี้คุณคิดยังไงครับ?”

“คุณหมอกรินทร์ จนถึงตอนนี้คุณได้ทดลองยา108อย่างเพื่อมนุษย์แล้ว มีผู้ป่วยนับไม่ถ้วนได้ส่งจดหมายขอบคุณ คุณ ไม่ทราบว่าคุณได้ดูรึยังครับ?”

“คุณหมอกรินทร์ คุณเป็นดาวที่สว่างในวงการแพทย์แล้ว ไม่ทราบว่าในอนาคต 5 ปีคุณวางแผนไว้ยังไงบ้างครับ?”

“เป็นถึงหมอที่มีชื่อเสียงในวงการแพทย์ คุณคิดจะอยู่ในอาชีพนี้ไปตลอดชีวิตไหมครับ?”