บทที่ 577 เข้าใจผิดกันไปใหญ่แล้ว

หลังจากขึ้นลิฟต์ไปยังชั้นบนแล้ว

เบญญาเข้าไปในห้องทำงานของรองประธานาธิบดี ย้ายโน๊ตบุ๊คและนำเอกสารมาที่ห้องถัดไป เธอนั่งลงที่ที่นั่งของภีมพล แล้วจัดเก็บโต๊ะอย่างรวดเร็ว！

วริศเงยสายตาขึ้นมองเธอ “เธอทำอะไรน่ะ？”

“ตั้งรกรากไง ยังไงพวกเขาก็คงจะยังไม่กลับมาอีกสักพัก นุชวราเองก็ไม่อยู่ เหลือแค่เราสองคน อยู่ห้องคนเดียวมันเหงามากนะคุณ แบบนี้สื่อสารทำงานกันได้สะดวกกว่า！”เธอกล่าวพลางเปิดโน๊ตบุ๊ค

ในขณะที่วริศจัดเรียงเอกสาร พลางกล่าวกับเธอว่า “งั้นเธอก็อย่าเล่นเกมอีก ถ้าฉันเห็นล่ะก็ ฉันจะหักเงินเดือนเธอ ใครขัดขวางการทำงานก้ควรจะต้องโดนกำจัด”

“นี่！”เธอคัดค้าน “ตาข้างไหนของคุณที่เห็นฉันเล่นเกมในเวลางาน? ฉันไม่เคยเล่นเลย โอเค? ฉันเป็นเด็ก00ที่มีวินัยมากนะคุณ ดังนั้นอย่ามาดูถูกคนอื่น”

วริศมุมปากยกขึ้นเล็กน้อย ไม่ได้กล่าวอะไรอีก

ตั้งแต่ที่เบญญาย้ายเข้ามา บรรยากาศภายในห้องทำงานท่านประธานก็ดูเหมือนจะแตกต่างจากเมื่อก่อน

วริศไม่รู้สึกอิสระอีกต่อไปแล้ว เขานั่งอยู่บนเก้าอี้ทำงานแบบสั่งทำ และเหม่อลอยอยู่เนืองๆ

เบญญาเงยสายตาขึ้นมองเขาบ้างเป็นครั้งคราว เขาดูมีเสน่ห์มากตอนที่เขาตั้งใจทำงาน ด้วยใบหน้าที่เคร่งขรึมและหล่อเหลาบางครั้งก็นุ่มนวลอ่อนโยน บางครั้งท่ามกลางความเย็นชาก็เจือไปด้วยความเข้มงวด

ผู้ชายแบบนี้ น่าจะเป็นบุคคลที่โดดเด่นในกลุ่มด้วยมั้ยนะ？

หลังจากที่เบญญาจัดการงานในมือเสร็จแล้ว เธอก็วางคางของเธอไว้บนมือทั้งสองข้างและจ้องมองที่เขาอยู่ครู่หนึ่ง ด้วยรูปลักษณ์ที่ดีเธอไม่รู้ว่าเขาหน้าตาดีมากขนาดนี้ ไม่รู้ว่าในอนาคตจะต้องการผู้หญิงบ้านไหนกัน

ผ่านไปไม่นาน แผนกการเงินมีคนเอารายงานมาส่ง พนักงานหญิงที่เพิ่งเดินไปที่หน้าประตู ก็ตกใจกับภาพเหตุการณ์ข้างใน

ผู้ช่วยเบญญานั่งอยู่บนที่นั่งของคุณภีม！

ที่นั่งนี้แม้แต่ผู้ช่วยวริศก็ยังไม่เคยนั่งมาก่อนเลยไม่ใช่เหรอ？นี่เป็นการแสดงถึงอำนาจ！

และเธอก็มองไปที่ผู้ช่วยวริศอย่างเสน่หาโดยไม่ต้องเกรงกลัวใคร！！เธอดูเหมือนเป็นติ่งสุดๆ！

พนักงานหญิงจำต้องกระแอมเบาๆ เธอถอนสายตาออกด้วยความอึดอัดใจ และเคาะประตูห้องทำงานที่เปิดแง้มอยู่

เบญญาตกใจมากจนต้องรีบกลับมาได้สติ เธอรีบก้มหน้าทำงาน! ทว่าในหัวของเธอก็มีความคิดหนึ่งผุดขึ้นมา

วริศเงยสายตาขึ้นมอง ก็เห็นพนักงานหญิงเดินเข้ามาทางนี้

“สวัสดีค่ะ ผู้ช่วยวริศ นี่เป็นตารางรายงานที่คุณต้องการค่ะ”