บทที่ 581 มาหาถึงที่แต่เช้าตรู่

วริศส่ายหน้า ไม่กล้าคล้อยตามอย่างไร้เหตุผลจริงๆ เลื่อมใสจากใจ

แต่ในงานเลี้ยงวันเกิดเธออายุ 20 ปี งานที่ใหญ่โตมโหฬารแบบนั้น เธอรู้จักมีมารยาท ตอนนี้เหมือนสาวสังคมปลอมๆ

“ความจริงแล้ว บะหมี่ที่นายทำโคตรอร่อยเลย” เบญญาเรอออกมา วางตะเกียบแล้วยกชามขึ้น เธอเริ่มดื่มซุปอีกครั้ง

“ฉันทนไม่ไหวแล้ว เป็นหญิงสาวใจงามไม่ลง!” เธอวางชามเปล่าลง ใช้ผ้าเช็ดมุมปาก “นายไม่รู้ ฉันชอบกินบะหมี่ตั้งแต่เด็ก กินข้าวน้อยครั้งมาก ก็เลยกำยำล่ำสัน”

กำยำล่ำสันเหรอ?

วริศไม่รู้สึกอย่างนั้นเลย

ทุกครั้งที่เขาต้มบะหมี่ให้เธอ เธอจะดื่มซุปจนหมด รายละเอียดนี้ทำให้วริศประทับใจมาก เพราะเขาก็ไม่ชอบคนที่กินทิ้งกินขว้าง

ตอนกลางคืน วริศเข้าห้องทำงานไป อ่านหนังสือก่อนนอนกลายเป็นความเคยชินของเขาไปแล้ว

แต่เบญญาเข้าไปในห้องนอนห้องเดียวของที่นี่ เธอคว่ำตัวติดตามละครในผ้าห่ม ติดตามละครที่ไวศิษฎ์และเขมินทราแสดงนำที่กำลังดังในช่วงนี้——《รักแห่งอ่าวอินทนิล》

เกิดเสียงหัวเราะคิกคักเป็นบางครั้ง เพราะเนื้อเรื่องบางตอนตลกมากเป็นพิเศษ ความสัมพันธ์ของพระเอกนางเอกก็เป็นชอบกันแบบศัตรูคู่แค้น เธอดูแล้วหัวใจคันยุบยิบ

เช้าตรู่วันต่อมา

มาเซราตีคันหนึ่งจอดด้านนอกโคโค่คลับอีกแล้ว

เขมินทราที่ยังอยู่ที่นั่งคนขับเห็นรถคุ้นเคยคันนั้นที่อยู่ไม่ไกล เธอก็อารมณ์ดีสุดขีด ไวศิษฎ์อยู่

เปิดประตูลงจากรถ วันนี้เธอสวมชุดกระโปรงยาวสีแดงสะดุดตาเป็นพิเศษ ถือบทละครสุดยอดค่อยๆ ปิดประตูรถ จากนั้นก็เปิดประตูใหญ่แล้วก้าวเข้าไปด้านใน

ภายในคลับ เหล่าสมาชิกเพิ่งตื่น ทุกคนกำลังทานอาหารเช้าในห้องอาหาร

บนโต๊ะยาว มีนมสิบกว่าแก้ว อาหารว่างและโจ๊กต่างๆ ปล่อยไอร้อนระอุออกมา

ไวศิษฎ์วางแผนอนาคตให้ทุกคน “สองเดือนหลังจากนี้จะมีการแข่งขันการเขียนโปรแกรมของนักศึกษามหาวิทยาลัยระดับโลก พวกนายสนใจไหม? รวมกลุ่มสมัครได้”

“แน่นอนสิ! ลูกพี่!” เทียนพูด “เราทั้งหมดสนใจการแข่งขันระดับโลก!”

“ฮ่าๆๆ ใช่แล้ว! ต่อไปสมัครแค่การแข่งระดับโลก!”

ความกระตือรือร้นของเหล่าเด็กน้อยทำให้ไวศิษฎ์เหมือนเห็นตัวเองตอนอายุสิบแปดสิบเก้า เขายิ้ม “งั้นได้ ฉันเข้าใจแล้ว การแข่งแรกหลังจากที่เรารวมกลุ่มกันอีกครั้งก็คืองานนี้แหละ เตรียมตัวกันให้พร้อม ฝึกฝนกันมากๆ!”

“ลูกพี่ ที่จริงวันที่แยกกันเราก็ซ้อมกันที่บ้านล่ะ”