บทที่ 580 ถือว่าเป็นวีรบุรษช่วยสาวงามหรือเปล่า？

เบญญารู้สึกได้ว่าความเร็วของรถเพิ่มขึ้นเป็นอย่างมาก เธอหันไปมองวริศ เห็นเพียงเขาบังคับพวงมาลัยด้วยมือทั้งสองข้างและจ้องมองไปข้างหน้าอย่างสงบ

เธอเม้มริมฝีปาก ความเงียบภายในรถทำให้เธอรู้สึกอายเล็กน้อย "ที่จริง เขากับฉัน……”

“ไม่ได้เกี่ยวอะไรกับฉัน” วริศขัดเสียงเบา “ไม่จำเป็นก็ต้องฟังคำอธิบาย”

“ฉันไม่ได้อธิบายซะหน่อย！คุณพี่！”เบญญาหันไปด้านข้างและมองเขาอย่างกังวลใจ “พวกเราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกัน ทำไมต้องอธิบายด้วยล่ะ？ฉันแค่อยากจะบอกคุณ ว่ารสนิยมฉันไม่ใช่แบบเขานะ！ฉันไม่ได้ชอบแบบนั้น！”

ที่แท้จะอธิบายสิ่งนี้เองเหรอ？

วริศหันสายตาไปมองเธอ และเอ่ยถามเสียงเรียบ“แล้วเธอชอบแบบไหนล่ะ？”

“คุณพูดอะไรของคุณน่ะ？”เบญญารู้สึกอึดอัดใจแทบบ้า เธอเหลือบสายตามองออกไปนอกหน้าต่าง

“เขาเป็นอะไรก็ไม่รู้บอกไม่ถูก ฉันไม่ได้ให้ความหวังเขาเลยแท้ๆ! เขาก็จัดฉากขอฉันแต่งงาน" เธอไม่เข้าใจ และบ่นว่า"คุณคิดสิว่าเขาบ้าหรือไม่บ้า？”

วริศไม่ตอบ เขาไม่มีความเห็นเรื่องพฤติกรรมของคนอื่น

“อยู่ที่โรงเรียน ยังไงฉันก็ต้องชอบคนสูงๆ หล่อๆ สิ？อย่างน้อยๆ ก็ต้องสะดุดตาบ้างใช่มั้ยล่ะ? เธอเอนหลังพิงพนักเก้าอี้ “โว้ย เกิดเรื่องไร้สาระแบบนี้ได้ยังไง" น่ารำคาญจริง！”

วริศนิ่งเงียบ คิดในใจว่าเธอคงถูกรบกวนมาไม่น้อยแน่ๆ

เบญญาหยิบโทรศัพท์มือถือออกมา เธอพิงพนักเก้าอี้แล้วเริ่มเล่นเกมโดยลืมเรื่องนี้ไว้ข้างหลัง

รถด้านหลังที่ตามวริศมาคือรถครอสคันทรีสีขาว พวกเขาตามมาแล้ว！

“ขับตามไป ดูสิว่าเธอไปไหน”แดนนั่งที่นั่งข้างคนขับ เขาหายใจหืดหอบ และจ้องมองรถไมบัคคันสีขาวโดยไม่แม้แต่จะกะพริบตา “ผู้ชายคนนั้นเป็นใครกัน？เบญคงไม่ได้มีแฟนหลังจากมาที่บริษัทเพียงไม่กี่วันหรอกใช่ไหม？”

“พี่ ทำไมพี่ถึงชอบเธอล่ะ？ฉันรู้สึกว่าเธอไม่ใช่ผู้หญิงที่จะซื้อได้ด้วยช่อดอกกุหลาบช่อหนึ่งเลยนะพี่”

“ที่โรงเรียนเธอเป็นคนเดียวที่ไม่ต่างจากคนอื่น แค่มองก็ชอบแล้ว ช่วยไม่ได้”