บทที่ 585 หญิงสาวกระวนกระวายใจ

ในสายตานุชวรามีความคาดหวังเล็กน้อย หวังว่าเขาจะมีคำตอบ ไม่ว่าจะดีหรือร้าย ในเมื่อเธอสารภาพรักไปแล้ว ก็กล้ายอมรับผลอย่างกล้าหาญ

บางทีผู้ช่วยวริศอาจจะนึกถึงความดีของเธอ ในใจเธอบ้างในอนาคต

“ขอโทษครับ” วริศสบตาเธอ ด้วยความนอบน้อมและจริงใจ “ฉันยังไม่คิดจะเดทตอนนี้” คำพูดที่เหลือ เขาก็ไม่รู้ว่าพูดอะไรได้อีก

เจอกันทุกวันที่ชั้นเดียวกัน ทำให้กระอักกระอ่วนไปก็ไม่ดี

แต่สำหรับนุชวรา กลับทำให้เธอมีความหวังขึ้นมา “เมื่อคุณอยากเดท ก็จะพิจารณาฉันใช่ไหมคะ?”

วริศอึ้งเล็กน้อย

เพราะนุชวราคิดว่าตัวเองมีตำแหน่งหน้าที่เหมือนเบญญา เขาชอบเบญญาได้ คงไม่รังเกียจเธอที่เป็นผู้ช่วยโดยกำเนิดอย่างแน่นอน

แต่เธอฟังไม่ออก นี่เป็นคำปฏิเสธที่อ้อมค้อมและเกรงใจที่สุดของวริศ

ขณะที่วริศครุ่นคิด กำลังจะเอ่ยปากพูดให้ชัดเจน นุชวราก็ถามขึ้นอีก “ผู้ช่วยวริศ มีคำถาม……ฉันอยากถามคุณมาโดยตลอด”

“เธอถามมา”

“คุณ……” เธอรวบรวมความกล้า “คุณมีคู่หมั้นใช่ไหมคะ?”

ในดวงตาวริศฉายแววลึกล้ำ น้ำเสียงเย็นชาหนักอึ้งขึ้นมา “เธอไปฟังใครพูดมา?”

นุชวราตกใจ หรือว่าจะจริง?

ไม่คิดว่าเขาจะไม่ตอบตรงๆ

“ฉันได้ยินพี่ญาณีพูดค่ะ”

สามวินาทีต่อมา วริศไม่ได้เลี่ยงอีก เขาพูดอย่างตรงไปตรงมา “ใช่ ฉะนั้นเธออย่าเอาความคิดมาใส่ใจฉันเลย” พูดจบก็ยกเท้าเดินจากไป

นุชวรายืนอึ้งอยู่ที่เดิม ความรู้สึกเสียใจและหดหู่นั้นเข้ามาหาเธออย่างท่วมท้น

งั้นก็ไม่มีความหวังเลย?

แต่ทำไมเขาถึงใส่ใจเบญญาล่ะ?

ถ้าเขาไม่ชอบเบญญา ทั้งคู่ใกล้ชิดกันขนาดนี้ได้ยังไง? เธออาศัยอยู่บ้านเขาด้วย

ก็ไม่เคยได้ยินด้วยว่าทั้งคู่มีความสัมพันธ์เป็นญาติกัน