บทที่ 615 ควรถามก็ต้องถาม

หญิงสาวมีความสงสัยและไม่สบายใจ นอนตะแคงข้างกายเขา ตั้งนานก็นอนไม่หลับ……..

อยู่กับชัยเดชมานานหลายปี ตั้งแต่ตอนเป็นเมียน้อยจนถึงตอนนี้ แม้ว่าจะไม่มีลูกด้วยกัน แต่เธอก็มีความสุขมาก

ไม่ขาดแคลนเงินทองเลย ได้รับเงินเดือนทุกเดือน อยากซื้ออะไรก็ซื้อ วันๆเอาแต่เล่นไพ่และเดินห้างกับเพื่อน ชีวิตสุขสบายมาก

การศึกษาของนวิยาไม่ได้สูง ไม่รู้เรื่องในบริษัทเลยแม้แต่นิดเดียว และเคยไม่เข้าร่วมงานของบริษัท

ในบริษัทจะมีผู้หญิงที่อยากจะใช้เต้าไต่มั้ย?

อยากจะหลอกเงินของเขา?

สังคมตอนนี้มันพูดยากจริงๆ ความคิดนี้ผ่านเข้ามาในหัว นวิยารู้สึกถึงความปลอดภัยอย่างมาก

คืนนี้ เธอนอนไม่หลับแล้ว

ทำไมถึงเริ่มทำโอแล้ว? เมื่อก่อนเขาไม่ทำโอทีเลย น่าจะไม่ใช่เรื่องงาน เมื่อก่อนก็ทำงานนี่นา งานจะมากแค่ไหนเขาก็มอบให้กุมภ์จัดการ เขาไม่เคยทำโอเลยจริงๆ

เช้าวันรุ่งขึ้น

นวิยาตื่นพร้อมกับชัยเดช เธอช่วยชัยเดชผูกเนทไทอย่างอ่อนโยน

กอดเอวของเขาเหมือนปกติทุกวัน เงยหน้าพูดอย่างออดอ้อน “ที่รัก วันนี้ไม่ทำโอได้มั้ยคะ? คืนนี้มีงานโคมลอย ฉันอยากให้คุณไปเป็นเพื่อน”

“ไม่ได้” ชัยเดชตอบกลับอย่างจริงจัง “ช่วงนี้งานที่บริษัทเยอะ ผมต้องจับตามองให้ดี”

“……” แต่เมื่อก่อนงานคุณก็เยอะเหมือนกันนะ?

ลงไปชั้นล่างพร้อมกัน เขาไม่ทานแม้แต่อาหารเช้า ก็ไม่รู้ว่ารีบร้อนอะไร

นวิยายืนอยู่ตรงหน้าประตูมองดูเขาขึ้นรถ มองจนรถของเขาลับตาไป ในใจของเธอมีความรู้สึกอย่างหนึ่ง ผู้ชายคนนี้ยิ่งอยู่ยิ่งห่างเหินกับเธอ

“คุณผู้หญิงคะ อาหารเช้าวันนี้มีไข่ต้มกับแซนด์วิช และนมค่ะ”

เธอหันหลังมองไปยังคนใช้ที่อยู่ด้านหลัง แล้วกระซิบถาม “คุณชัยเดชเปลี่ยนไป เธอรู้สึกได้มั้ย?”

“……”คนใช้สบตาเธอ แล้วส่ายหัว “เขาก็เป็นแบบนี้มาตลอดไม่ใช่เหรอ?”

นวิยาถอนหายใจเบาๆ จากนั้นก็เดินเข้าไปในบ้าน

ไม่ใช่ เธอมีลางสังหรณ์ที่รุนแรง

หลังอาหารเช้า นวิยาแต่งหน้าเสร็จ ก็เปลี่ยนเป็นชุดกี่เพ้าที่สวยงาม เธอมาที่หน้าบ้าน