บทที่614 พูดในสิ่งที่ไม่ควรพูด

“ขอให้พ่อแม่มีสุขภาพแข็งแรง” เธอพนมมือขอพร และได้ขอพรของตัวเอง

พรนี้ทำให้ญาณีหวั่นไหวตามไปด้วย

ถ้าพรที่ขอในวันเกิดสามารถเป็นจริง ญาณีจะขอพรให้ตัวเองนั้นได้แต่งงานกับคนที่รัก จากนั้นก็มีความสุขไปตลอดชีวิต ในมุมมองของเธอ ความรักคือที่หนึ่ง

และคนคนนั้นต้องเดินเคียงข้างเธอจนถึงช่วงสุดท้ายของชีวิต มันสำคัญกว่าสุขภาพของพ่อแม่อีก

หลังจากอธิษฐานเสร็จ นุชวราก็เอาเค้กที่ตัดชิ้นแรกให้กับเธอ “พี่ญาณี ขอบคุณพี่ที่มาฉลองวันเกิดกับฉัน”

“ไม่ต้องเกรงใจขนาดนี้ เราเป็นเพื่อนกันนะ”

ในใจของนุชวราเต็มไปด้วยความซาบซึ้ง เธอที่อยู่ในเมืองใหญ่แห่งนี้ไม่ค่อยจะมีเพื่อน และเธอก็ไม่ค่อยมั่นใจตัวเอง

ญาณีที่กินเค้กไปหนึ่งคำ เหมือนจะรู้สึกถึงความกดดัน “สินค้าของเราต่างก็ชื่อคอลเลคชั่นรักแท้ ภีมพลทำไมไม่คิดที่จะเปลี่ยนชื่อนะ? จริงๆแล้วเมื่อก่อนฉันไม่ได้คิดเยอะขนาดนั้น ตอนนี้เมื่อมาคิดแล้วก็อายอยู่เหมือนกัน”

“บนโลกใบนี้ชื่อซ้ำกันน่ะมีเยอะมาก” นุชวราให้กำลังใจเธอ “ในงานปาร์ตี้คนที่ใส่ชุดซ้ำกันยังมีไม่น้อยเลย ดังนั้นก็ถือเสียว่ามันบังเอิญเถอะ ในเมื่อได้ตัดสินใจไปแล้ว”

“ตอนนี้ก็คงคิดต้องคิดแบบนี้” ญาณีที่ทำท่าทางเหมือนไม่รู้อะไรเลย “ฉันรักอัญมณี คิดอยากจะทำผลงานที่ดีออกมา”

“ชอบก็ไปทำเถอะ อาศัยที่อายุยังน้อย” นุชวรากล่าว “จริงๆแล้วรายละเอียดไม่เหมือนกันใช่มั้ย ของบริษัทพี่ทำแค่แหวน”แต่งงาน”

“ใช่จ้า”

“ของเราเปลี่ยนแล้ว” เธอพูด “ตอนนี้เราทำเชตสี่ชิ้น มีสร้อยคอ สร้อยข้อมือ ต่างหู และแหวน”

ญาณีตกใจเล็กน้อย เชตสี่ชิ้น? เปลี่ยนแผนการแล้วเหรอ?

“คุณภีมไปเลือกเพชรที่ดีที่สุดที่แอฟริกาเองเลย ว่ากันว่าครั้งนี้จะทำเซ็นลิมิเต็กอิดิชั่น ดีไซเนอร์ทุกคนต้องออกแบบ ดังนั้นทุกคนต่างตื่นเต้นดีใจกัน ไม่เหมือนเมื่อก่อนที่ต้องแข่งกัน นุชวราพูดกับเธอ ของพี่มีแค่แหวนแต่งงาน และยังผลิตไม่จำกัดจำนวน ดังนั้นมันไม่เหมือนกันเลย พี่อยากคิดมาเลย ฉันรู้สึกว่ามันไม่น่าจะมีการแข่งขันกันได้”

ญาณีใจลอยเพราะทำพูดนี้ของเธอ

ใช่สิ ทำไมเธอถึงคิดไม่ถึงเรื่องเชตสี่ชิ้น? แบบนี้กำไรเยอะกว่า ผลิตแบบ รุ่นลิมิเต็ดยังทำให้ดีไซเนอร์ที่วาดแบบมีแรงขับเคลื่อนมากขึ้นอีกด้วย