บทที่ 648 เปิดเผยโดยไม่รู้ตัว

เปิดท้ายรถ วริศหันไปหิ้วถุงผลไม้ เบญญาก็ตามไปช่วย

“อย่าเลย ผมหิ้วเอง” วริศพูดกับเธอด้วยความเป็นห่วง “มือของคุณเป็นแผล ต้องรักษาให้ดี” พูดจบ เขาก็ออกแรงหิ้วถุงผลไม้เจ็ดแปดลงมาด้วยตัวเอง

เบญญาแค่เห็นก็รู้สึกหนัก เธอเดินตามเขาเงียบๆ พวกเขาสองคนเดินไปที่บ้านไม้

รายละเอียดเล็กๆน้อยๆนี้ บรรดาดีไซเนอร์หญิงแค่ดูก็มองออก

ผู้ช่วยวริศเอ็นดูผู้หญิงคนนี้มาก เขาไม่เคยทำแบบนี้กับผู้หญิงคนไหนมาก่อน

“ผู้ช่วยวริศสวัสดีค่ะ”

ทุกคนทักทายกัน ถึงแม้หน้าตาจะยิ้มแย้ม แต่ความคาดหวังมันกลับลดลงก็เพราะการมาของเบญญา

“สวัสดีครับ” วริศวางถุงผลไม้ไว้ใต้ชายคา “อยากกินอะไรก็หยิบกันเองนะครับ ไม่ต้องเกรงใจ ผมตั้งใจเอามาให้พวกคุณ”

“ขอบคุณค่ะผู้ช่วยวริศ”

เบญญาก็โบกมือทักทายทุกคน “สวัสดีค่ะทุกคน” เธอยิ้มแย้ม ถึงแม้จะไม่รู้จักใคร แต่ต้องอยู่ด้วยกันตั้งสิบกว่าชั่วโมง

“สวัสดีค่ะ” มีคนมองมาที่เธอ

ทักทายเธอ แต่ไม่ได้พูดอะไรกัน

ในตอนนี้เอง นภาลัยออกมาจากบ้านไม้ “มาถึงเร็วจังเลย”

“นภา!” เบญญาวิ่งเข้าไปกอดเธอ “ไม่เจอกันตั้งนาน”

“ไม่เจอกันตั้งนานจริงๆ” นภาลัยก็ดีใจ เธอกอดเบญญา

“คุณนภาสวัสดีครับ” วริศทักทายเธอ

นภาลัยยิ้มแล้วตอบกลับ “สวัสดีค่ะ ลำบากคุณแล้ว รีบเข้ามานั่งเถอะ ชาก็ชงเสร็จแล้ว”

วริศเดินเข้ามาก็รายงานเรื่องงานก่อน พูดคุยกันเรื่องบริษัท มีดีไซเนอร์หญิงคนหนึ่งยกบาร์บีคิวเข้ามา “ลองชิมดูสิคะ สดๆร้อนๆเลย”

“ขอบคุณครับ”

เบญญาดื่มน้ำแล้วพูดว่า “ฉันออกไปดูดีกว่า” หลังจากนั้นก็เดินออกไปที่เตาบาร์บีคิว