บทที่ 649 วริศชอบเธอไหม

“หมายความว่าอะไรครับ” วริศแปลกใจ “เมื่อกี้เป็นแค่ความห่วงใยแบบเพื่อนไม่ใช่เหรอครับ” พูดจบ เขาก็รู้สึกผิดในใจ

เพราะเขาเองก็ยังไม่ได้นิยามความรู้สึกนี้

แต่นภาลัยรู้ดี ว่านี่ไม่ใช่ความห่วงใยแบบเพื่อน วริศกำลังสังเกตทุกการเคลื่อนไหวของเธอ

บรรยากาศในห้องเงียบอยู่พักหนึ่ง

วริศมองถ้วยชาเอิร์ลเกรย์ที่วางอยู่บนโต๊ะ เขายกถ้วยชาขึ้นมามองอย่างละเอียด แล้วคิดอย่างตั้งใจ “คุณคิดว่า...” เขาเงยหน้าถาม “มันคือความชอบเหรอครับ”

นภาลัยยิ้ม “นิดหน่อย คุณอาจจะไม่ได้สังเกต หรือ... คุณไม่อยากเผชิญหน้ากับมัน”

คำพูดของเธอแทงใจดำวริศ

ในฐานะเพื่อนของเบญญา นภาลัยเตือนเขา “แต่ฉันได้ยินภีมพลบอกว่าคุณมีคู่หมั้นอยู่แล้ว”

วริศหยุดชะงัก เขาเงยหน้าขึ้นมองนภาลัย

สำหรับเรื่องนี้ สีหน้าของวริศเปลี่ยนไป เขาตอบกลับด้วยความเงียบ

นภาลัยก็ไม่ถามอีก เธอพอแค่นี้ “ถ้าคุณสามารถทำให้เธอมีความสุข ฉันก็ยินดีกับพวกคุณ เธอยังเด็ก ประสบการณ์น้อยและเป็นคนตรงไปตรงมา ถ้าเจอกับคนที่เหมือนญาณี เธอออาจจะไม่มีความสามารถในการจัดการ ฉันแค่กลัวว่าเธอจะเสียใจ คุณควรจัดการให้เร็วที่สุด ไม่ใช่ยื้อไว้แบบนี้”

“ผมรู้” วริศพยักหน้า เขาจิบชาแล้วพูดว่า “ขอบคุณในความหวังดีของคุณ ผมกับเธออาจจะเป็นแค่เพื่อนกัน ผมยอมรับว่าผมมีความรู้สึกที่ดี แต่มันไม่ใช่ความรู้สึกแบบนั้น”

แต่นภาลัยกลับได้ยินความลังเลกับความสัมพันธ์นี้ในน้ำเสียงของเขา

วริศพูดอย่างจริงใจ “ถ้าผมคบกับเธอ ผมจะจัดการทุกอย่าง ไม่มีทางทำให้เธอเป็นมือที่สาม ดังนั้นคุณไม่ต้องห่วง ผมมีคู่หมั้น แต่ผมกับเธอ...”

เขาลังเลที่จะพูด นภาลัยก็ไม่ถาม พูดเรื่องส่วนตัวของคนอื่นมันไม่ดี

บางทีเขาอาจจะมีความคิดของตัวเองก็ได้

ในลานนอกบ้านไม้ เบญญากำลังกินมะเขือยาวย่าง และสวมเสื้อโค้ทสีเหลืองที่วริศซื้อให้

มีผู้หญิงคนหนึ่งบอกเธอว่า “ใส่กระเทียมเยอะหน่อยก็ได้ ความอร่อยของมะเขือยาวย่างอยู่ที่กระเทียม”