บทที่ 65 พ่อบ้านปวิธรู้สึกเศร้าเสียใจ

นภาลัยรู้สึกว่าเขาขยะแขยงมาก บ้าอำนาจเอาแต่ใจจนทำให้เธอหงุดหงิด！

เห็นๆอยู่ว่าทิ้งเธอเอาไว้แท้ๆ แล้วก็วิ่งแจ้นมารับเธออีก เขา……ชอบเธอเข้าแล้วใช่ไหม?

ไม่ๆๆๆ เป็นไปไม่ได้！

นภาลัยคิดในใจ เขาก็แค่อยากจะให้เธอรักษาแผลไฟไหม้ให้กับแม่ของเขาก็เท่านั้น

ตลอดทั้งทางทั้งสองคนไม่มีปฏิสัมพันธ์กันเลย แล้วก็ไม่รู้ความคิดของอีกฝ่ายเช่นกัน

นภาลัยเปิดเพลงขึ้นมาตามอำเภอใจตัวเอง……

“เธอคือเจ้าหญิงจากในเทพนิยายเรื่องนั้น ยืนอยู่ท่ามกลางแสงสว่างไสว ฉันสวมใส่หน้ากากที่แสนหรูหรา หมุนตัวหลบเข้าไปในชุดสีดำ ขอเชิญมาเต้นรำร่วมกันกับฉัน ก่อนที่เทพนิยายเรื่องนี้จะจบลง……”

เขาไม่ชอบฟังเพลง แต่ก็ไม่ได้ห้ามไม่ให้เธอฟังเช่นกัน

คนที่กล้ามาทำตัววุ่นวายในรถของเขา เธอก็คือคนแรก

ไม่รู้ว่าเริ่มตั้งแต่เมื่อไร ที่ความรู้สึกที่มีต่อผู้หญิงของเขาเริ่มไม่เหมือนเดิม

ลัมโบร์กินี่เข้ามาจอดในลานบ้านของเอเมอรัลด์ เบย์ วิลล่า นภาลัยหันไปมองเขา ดูเหมือนว่าเขาไม่มีทีท่าว่าจะปลดเข็มขัดนิรภัยออก

นภาลัยลงจากรถมาอย่างรู้งาน ปิดประตูของรถไปดีงปึง！ก้าวเท้าเดินตรงไปยังห้องรับแขก

ภีมพลเหลือบมองเธอ สายตานิ่งลึก

สตาร์ทรถอีกครั้ง สีหน้าท่าทางเยือกเย็นโหดร้าย เขาจะต้องตรวจสอบความสัมพันธ์ของเธอกับตระกูลรุจิพรต่อไป นี่เป็นเรื่องที่เขาเป็นกังวลใจมากที่สุดในตอนนี้

ต้องรู้ไส้รู้พุงคนที่อยู่รอบตัว

หลังจากที่นภาลัยเข้าไปในห้องรับแขกแล้วก็ขึ้นไปชั้นบน เธอกลับไปที่ห้องหยิบโทรศัพท์นั่งลงบนโซฟา เปิดไฟล์ออกทำการร่างข้อตกลง

เหอะ อยากจะให้ช่วยรักษาแม่ของเขา เขาก็ต้องตกลงยอมรับเงื่อนไขของเธอเสียก่อน！

ข้อแรก：ต่อไปห้ามไม่ให้เขาส่งคนสะกดรอยตามเธออีก！

ข้อสอง：ต่อหน้าของลูกจะต้องสวมบทบาทพ่อเป็นอย่างดี โดยเฉพาะต่อหน้าของขวัญข้าว เด็กผู้หญิงคนนี้หลังจากที่เติบโตแล้วจะได้ไม่เจอกับผู้ชายเลวๆ

ข้อสาม：แยกห้องนั้นกันตั้งแต่วันนี้ จัดเตรียมเตียงใหม่ห้องใหม่ให้เรียบร้อย ให้ฉันได้มีพื้นที่ส่วนตัวของตัวเอง

……

หลังจากที่เขียนเสร็จแล้ว นภาลัยก็ตรวจสอบหนึ่งรอบ จากนั้นก็ลงไปชั้นล่าง

“พ่อบ้านปวิธ ในบ้านมีเครื่องปริ้นเตอร์ไหม?”

พ่อบ้านปวิธที่กำลังเก็บกวาดโต๊ะกาแฟอยู่ในห้องรับแขกพอได้ยินแบบนั้นก็หันมองมา“คุณนายต้องการปริ้นเหรอครับ? ผมช่วยได้นะครับ”

นภาลัยมุมปากยกขึ้น“ถ้าอย่างนั้นเพิ่มไลน์สิ เดี๋ยวฉันจะส่งไฟล์ไปให้”