บทที่ 658 รักกันเป็นเรื่องยากมาก

วริศยิ้มลุ่มลึก ยกสายตาขึ้นพูดแก้ให้ถูกต้อง “ไม่มีใครทำอาหารให้เธอ บางทีอาจจะหิวตาย”

เธอก็ไม่คัดค้านอีก เพราะเขาอยู่เป็นเพื่อนเธอได้ เธอก็ดีใจมากแล้ว อยู่บ้านคนเดียวมันน่าเบื่อเกินไป

“แผลยังเจ็บอยู่ไหม?” วริศลุกขึ้นเก็บชามตะเกียบ เสียงทุ้มต่ำอ่อนโยนเหมือนมีแม่เหล็กดูด

“ไม่เจ็บแล้ว” เบญญายกมุมปากขึ้นอย่างอดไม่ได้ แล้วเอ่ยชมโอเวอร์ “ยานี้ได้ผลจริงๆ อีกไม่นานแผลคงหายสนิท?”

“อืม”

กรินทร์ยอดเยี่ยม แต่วริศไม่อยากฟังเธอชม……ฟังแล้วไม่สบอารมณ์

“แค่น่าเสียดายอ่ะ เมื่อคืนโอกาสดีๆ แบบนี้ ไม่ได้แอด line เขาซะงั้น” เธอคิดๆ แล้วยังรู้สึกเสียใจ “ฉันว่านายเดินเร็วเกิน”

วริศไม่อยากพูดอะไรมาก วางชามตะเกียบแล้วเดินออกมา “ฉันเปลี่ยนยาให้เธอดีกว่า” แล้วเปลี่ยนหัวข้อทันที

“ได้ ขอบคุณนายนะ!” เธอก็เป็นคนสบายๆ ไม่กังวลเรื่องใดเรื่องหนึ่งเป็นเวลานานเกินไป

ณ ทีเอ็ม กรุ๊ป ตึกหลักขนาดใหญ่สง่างามเหนือชั้น เมฆลอยอยู่บนจุดสูงสุด

นภาลัยนำทีมออกแบบกลับมาจากน้ำตกลอซีรา พวกเธอกล่าวได้ว่ากลับมาด้วยชัยชนะ

ภีมพลมาต้อนรับด้วยตัวเองที่ประตูใหญ่บริษัทแต่เช้า ต้อนรับการกลับมาของทุกคนในฐานะผู้นำสูงสุดของบริษัท

สำหรับนักออกแบบทุกท่าน นี่เป็นการมอบกำลังใจเต็มเปี่ยม

“ลำบากทุกคนเลย วันนี้ให้พักแบบได้ค่าแรงหนึ่งวัน! กลับบ้านไปพักผ่อนให้เต็มที่เถอะ!” ภีมพลยืดหลังตรง ยิ้มอบอุ่นเล็กน้อย เขาพูดกับทุกคนว่า “ตอนเย็นทุ่มหนึ่งรวมตัวกันที่หน้าประตูรอยัล NO.1 จะมีคนไปรับที่นั่น งานเลี้ยงจะจัดขึ้นคืนนี้ นำภาพร่างพวกคุณมาด้วย จะมีการแลกเปลี่ยนกันเล็กๆ น้อยๆ เชิญแจ้งเมนูอาหารก่อนเที่ยง”

“เย้! สุดยอดไปเลย! รอยัล NO.1เลยนะ!”

“ดีใจมากเลยอ่ะ! เป็นสถานที่ที่ได้แต่มอง!”