บทที่ 659 ญาณีไม่รู้สึกถึงการมีอยู่

นึกขึ้นได้ว่าเบญญายังไม่มา นุชวราจึงถามอย่างสงสัย “คุณนภาลัยคะ วันนี้เบญไม่มาบริษัทเหรอ?”

“เมื่อวานเธอโดนงูกัดที่น้ำตกลอซีรา” นภาลัยนั่งเก้าอี้ทำงาน

หน้าอกนุชวราหดตัว โดนงูกัด?! ผู้ช่วยวริศก็ไม่มา? ต้องอยู่บ้านเป็นเพื่อนเธอเหรอ? เพิ่งไปส่งเอกสารก็ไม่เจอเขา ถ้าเป็นเมื่อก่อนเวลานี้มาถึงแล้ว

“แต่เธอไม่ต้องกังวล หล่อนใช้ยาคุณหมอกรินทร์แล้ว เดี๋ยวก็ดีขึ้น”

“อืมๆ” นุชวราเกิดความรู้สึกอิจฉาแล้ว

ผู้ช่วยวริศไม่มาหนึ่งวันเต็มๆ เธอก็คิดเพ้อเจ้ออยู่ตลอดเวลา พวกเขาคงไม่ได้อยู่ด้วยกันหรอกนะ?

นภาลัยนับสูตรอาหารเรียบร้อยแล้ว เขียนอาหารต้องห้ามของนักออกแบบทุกท่านลงไป ถือเป็นผู้บังคับบัญชาที่เอาใจใส่มาก

เทียบกับความสัมพันธ์แน่นแฟ้นของทีเอ็ม กรุ๊ป ที่R-Alanไม่ได้ดีแบบนี้

ที่น้ำตกลอซีรา ญาณียังคงหาแรงบันดาลใจบนภูเขาอยู่ เธอเดินไปที่กระท่อม จู่ๆ ก็หยุดฝีเท้า

แค่เห็นความว่างเปล่าหน้ากระท่อม ไม่มีอะไรทั้งนั้น

และประตูกระท่อมก็ปิดสนิท ไม่มีชีวิตชีวาใดๆ เวลานี้ไม่ได้ทำอาหารอยู่หรอกเหรอ?

ไม่นานนัก เธอก็เห็นชายวัยกลางคนคนหนึ่งพาครอบครัวสามคนมาหน้ากระท่อม จากนั้นก็ช่วยพวกเขาเปิดประตู

ครอบครัวทั้งสามคนนำกระเป๋าเดินทางเข้าไป

แสดงว่าพวกนภาลัยไปแล้ว??

ออกแบบผลงานได้แล้ว??

นี่ทำให้ญาณีร้อนใจอย่างเลี่ยงไม่ได้ เธอรีบกลับไปที่โฮมสเตย์ แล้วบอกกับทุกคนอย่างเคร่งเครียด “เราต้องรีบแล้ว จะให้ทีเอ็ม กรุ๊ปสำเร็จก่อนไม่ได้”

จากนั้นทุกคนก็ทำได้แค่มองเธออย่างสงบ ไม่ได้ตอบรับ

ญาณีขมวดคิ้วเบาๆ รู้สึกว่าพวกเขาไม่ได้จริงจังกับเธอมากนัก “พวกเธอมีอะไรอยากพูดหรือเปล่า?”