บทที่ 674 ใครกันแน่ที่แรด

นุชวราตัดสินใจแล้ว เธอตัดสินใจเดินตามขั้นตอนของญาณี มันคือความรับผิดชอบต่อชีวิตที่เหลืออยู่ของตัวเอง

ไม่ว่าจะไปส่งเอกสารให้วริศ หรือบังเอิญเจอวริศในลิฟต์หรือทางเดิน นุชวรามักจะอดมองเขาไม่ได้

ทุกครั้งที่มอง เธอก็จะถลำลึกลงไปเรื่อยๆ

ใบหน้าที่อ่อนโยนและหล่อเหลา ริมฝีปากที่โค้งงอ และเส้นเสียงที่ไพเราะราวกับเชลโล่ มันทำให้นุชวราหลงใหลมากขึ้นเรื่อยๆ

นภาลัยเดินเข้าไปในห้องทำงาน เธอถามด้วยความเป็นห่วงว่า “นุชว์ เธอหมุนเงินทันเหรอ ทำไมถึงรีบคืนเงินแบบนี้”

“ติดเงินคนอื่นมักจะไม่สบายใจค่ะ ฉันหมุนเงินทัน ขอบคุณคุณนภามากนะคะ” นุชวราพูดด้วยท่าทีจริงใจ

นภาลัยไม่ถามอะไรอีก เธอหมุนเงินทันก็ดี

ห้องทำงานท่านประธานที่เรียบง่ายและหรูหรา วริศกำลังจัดเอกสารสำคัญที่โต๊ะทำงาน มีข้อมูลไม่ถูกต้อง เขากำลังตรวจสอบ

เบญญาที่อยู่ในห้องทำงานข้างๆส่งรายงานเข้ามาที่อีเมลของเขา มีเสียงแจ้งเตือนดังขึ้นมา มองดูชื่อผู้ส่ง เขาถึงนึกขึ้นมาได้ว่าเธอกำลังจะกลับไปอยู่บ้าน วริศอดไม่ได้ที่จะรู้สึกว่างเปล่า เขาเหม่อลอย

“นี่”

มีเสียงผู้หญิงดังขึ้นมา วริศเงยหน้าขึ้นด้วยความตกใจ

เห็นเบญญาเดินมาหา “คุณยังมีนมกล้วยอยู่ไหมคะ ฉันอยากกิน”

ครั้งก่อนเธอซื้อให้เขากล่องหนึ่ง วริศเองก็ชอบกินเหมือนกัน ในกล่องข้างๆเหลือขวดสุดท้ายพอดี วริศก้มตัวลงไปหยิบให้เธอ

“ขอบคุณนะคะ” เธอหันหลังกำลังจะเดินออกไปข้างนอก

“เดี๋ยวก่อน!”

เบญญาหยุดเดินแล้วมองเขา “มีเรื่องอะไรเหรอคะ” จากนั้นก็เปิดฝาขวดดื่มนมกล้วย กลิ่นหอมอบอวลอยู่ในอากาศ

“คืนนี้คุณจะกลับไปนอนที่บ้านเหรอ” วริศถามอย่างไม่สะทกสะท้าน แต่ในใจกลับไม่สบายใจ

เธอมองเขาด้วยความแปลกใจ “ทำไมเหรอคะ”

วริศรู้สึกว่าตัวเองถามบุ่มบ่ามเกินไป เมื่อเธอถามกลับมาแบบนี้ เขาก็ไม่รู้ว่าจะอธิบายยังไง