บทที่ 678 นุชวราเริ่มเปลี่ยนแปลงตัวเอง

“...” เมื่อคิดว่าลูกสาวตัวเองโตแล้ว ก็ต้องแต่งงาน คุณิตาเจ็บปวดหัวใจราวกับถูกเข็มแทง

มีภาพเบญญาตอนเด็กผุดเข้ามาในหัวของเธอ มันเป็นภาพที่ชัดเจน และอยู่ใกล้แค่เอื้อม

เด็กตัวเล็กๆคนนั้นโตเป็นผู้ใหญ่แล้ว... เธอกำลังจะมีแฟน

เวลาผ่านไปเร็วเหลือเกิน

ธามเมธีถอนหายใจเบาๆ เธอวิเคราะห์ต่อ “ในฐานะพ่อแม่อย่างเรา ไม่ควรห้ามลูก แต่ต้องปกป้องลูก วริศคนนี้ไม่ใช่คนเลว เพราะเขาเป็นคนของประธานภีม”

เพราะอีกฝ่ายคือประธานภีม เขาจึงไม่เป็นกังวลใช่ไหม?

หากเปลี่ยนเป็นคนอื่น เขาคงจะถลกหนังผู้ชายคนนั้นด้วยตัวเอง

“คนดีไม่ได้หมายความว่าจะเป็นสามีที่ดี ไม่ได้หมายความว่านิสัยของเขาจะเข้ากับเบญญาของเรา” เธอมีความคิดเห็นของตัวเอง “คุณคิดว่ามันคือการทำธุรกิจอย่างนั้นเหรอ ยังไงก็จะประมาทไม่ได้ ลูกไม่ควรปิดบังผู้ปกครอง”

“พวกเขาเลยไม่ได้แอบไปจดทะเบียนสมรสกันก่อน แต่แค่คบกันก่อน”

คุณิตาหันมามองเขา เธอมองเขาด้วยสายตาที่สงสัย “คุณ...” สายตาของเธอเฉียบแหลมขึ้นเรื่อยๆ

“ทำไมเหรอ ผมพูดอะไรผิดไป” ธามเมธีถามอย่างอารมณ์ดี

“คุณคะ คุณบอกฉันตามความจริง คุณรู้เรื่องนี้นานแล้วใช่ไหม” เธอยิ่งคิดก็ยิ่งรู้สึกว่ามันผิดปกติ “คุณสนิทกับประธานภีม แล้วก็สนิทกับผู้ช่วยคนนี้ คุณรู้ว่าพวกเขาคบกันนานแล้วใช่ไหม”

“ไม่ใช่ ผมไม่รู้!” เขายืดตัวตรง “ผมไม่รู้จริงๆ!”

พวกเขาสองมองหน้ากัน เขาพูดความจริง ในสายตาของเขาไม่มีความรู้สึกผิดเลยแม้แต่น้อย

คุณิตาก็ไม่เค้นถามต่อ

รอ!

ดูว่าคืนนี้เธอออกมาไหม

เย็นวันนี้เมืองไนร์ก้าสวยงามมาก มีแสงพระอาทิตย์ตกที่แดงอร่าม

นุชวราออกมาจากทีเอ็ม กรุ๊ป เธอไม่ได้กลับบ้านทันที แต่กลับถือบัตรเครดิตของญาณีไปที่ห้างสรรพสินค้าที่ใหญ่ที่สุดในเมืองไนร์ก้า

และไม่ได้เบียดรถเมล์ไป ครั้งนี้เธอเรียกแท็กซี่ไป

ลงมาจากรถ ยืนอยู่หน้าประตูห้างสรรพสินค้า มองดูแสงไฟที่สว่างไสวข้างใน เธอรู้สึกเวียนหัว

สูดหายใจเข้าลึกๆ จากนั้นก็ยืดตัวตรงและเดินเข้าไปข้างใน