บทที่ 684 ผู้หญิงที่สวยจอมปลอม

ผู้หญิงคนนั้นยืนใกล้เขามาก ดูจากสีหน้าและท่าทางของผู้หญิงคนนั้น เธอน่าจะชอบวริศ พวกเขาสองคนคงจะสนิทสนมกัน

ทันใดนั้น วริศก็พานุชวราเดินมาทางนี้

เพราะลูกค้านั่งอยู่ไม่ไกลจากพวกเธอสองแม่ลูก

วริศไม่เคยเจอคุณิตา แต่หญิงวัยกลางคนคนนี้มองเขาตลอด มันทำให้เขาแปลกใจ เมื่อเห็นข้างหลังของผู้หญิงอีกคนหนึ่ง เขาก็ตกใจ มองจากเสื้อผ้าหน้าผมแล้ว เธอคือเบญญา

เดินเข้ามาใกล้ๆ เขายังได้ยินเสียงที่คุ้นเคยของเบญญา

“คุณแม่คะ ดูอะไรอยู่เหรอคะ” เธอมองออกไปตามสายตาของแม่ตัวเอง ก็เห็นวริศและนุชวราหยุดเดินอยู่ข้างๆ

เธอแปลกใจ “...”

นุชวราไม่พอใจมากที่เห็นเบญญา ทำไมถึงตามหลอกหลอนตัวเองอยู่แบบนี้ กว่าจะได้ออกมากับวริศตามลำพัง แล้วยังมาเจอเธอ?

วริศมองหน้าเบญญา

“ไฮ~” เบญญายิ้มและโบกมือให้เขา “พวกคุณมาทำอะไรที่นี่เหรอคะ”

วริศพูด “นัดลูกค้ามาคุยเรื่องงาน”

“อ๋อ~” เธอทำสีหน้าบอกว่ารู้แล้ว

แต่สายตาของคุณิตามองไปที่วริศตลอด วริศก็หันมามองเธอ

เบญญารีบแนะนำ “นี่คือคุณแม่ของฉัน คุณแม่คะ เขาคือวริศ ผู้ช่วยของประธานภีม เพื่อนร่วมงานของหนูค่ะ”

“สวัสดีครับคุณป้า” วริศยิ้มและทักทายเธอด้วยน้ำเสียงที่อ่อนโยน

คุณิตาพยักหน้า “สวัสดี” นี่เป็นครั้งแรกที่เธอเห็นผู้ชายคนนี้ใกล้ขนาดนี้ ต้องมองเขาให้ละเอียด

นุชวรารู้สึกโดดเดี่ยวเหมือนคนนอก เธอจึงเตือนวริศเบาๆว่า “ไปคุยเรื่องงานก่อนเถอะค่ะผู้ช่วยวริศ อย่าปล่อยให้ลูกค้ารอนาน”

“โอเค” จากนั้นวริศก็พูดกับพวกเธอว่า “ขอตัวก่อนนะครับ”