บทที่ 685 คุณเป็นอะไรกับเบญญา

“ในสัญญาฉบับนี้ยังมีเงินก้อนหนึ่งที่คำจำกัดความไม่ค่อยชัดเจนครับ” วริศนำสัญญายื่นให้ชายวัยกลางคนที่นั่งอยู่ตรงข้ามแล้วพูดอย่างอ่อนโยน “ถ้าระยะเวลาการทำงานล่าช้า อย่างนั้นใครจะเป็นคนรับผิดชอบความเสียหายนี้ครับ”

“ขอบคุณผู้ช่วยวริศที่ช่วยเตือน” อีกฝ่ายอ่านสัญญาอีกครั้ง “เราจะร่างสัญญาใหม่อีกครั้งครับ”

“แล้วยังมีโปรเจกต์นี้ ฝั่งเรามีคำแนะนำให้ท่านนิดหน่อยครับ” พูดจบ วริศก็หยิบเอกสารอีกฉบับหนึ่งออกมา

“ได้ครับ ว่ายังไงครับ”

เวลาผ่านไปทีละวินาที พวกเขากำลังคุยเรื่องงาน

คุณิตาดื่มกาแฟในแก้วหมดแล้ว แต่เธอยังรอวริศอยู่

นุชวราใส่ชุดกระโปรงแบรนด์เนม นั่งอยู่ข้างวริศ ตั้งใจฟังพวกเขาพูดคุยกัน บางครั้งก็จดบันทึก และใช้หางตาเหลือบมองคุณิตาที่นั่งอยู่ไม่ไกล

เบญญาออกไปแล้ว ทำไมแม่ของเธอยังไม่ไป รอวริศอย่างนั้นเหรอ?

นุชวราไม่พอใจ เธออัดอั้นอยู่ในใจ เพราะไม่อยากให้วริศเจอกับแม่ของเบญญา

มักจะรู้สึกเหมือนการเจอผู้ปกครองของอีกฝ่าย นุชวรารู้สึกอิจฉา

แต่เรื่องบางเรื่องไม่ได้อยู่ในการควบคุมของนุชวรา

พูดคุยกับลูกค้าใกล้จะเสร็จแล้ว ทั้งสองฝ่ายลุกขึ้นจับมือกัน

อีกฝ่ายพูดว่า “ผู้ช่วยวริศ ขอบคุณประธานภีมให้ผมด้วยครับ ผมจะกลับไปแก้ไขสัญญา หวังว่าเราจะร่วมมือกันอย่างราบรื่นครับ”

“ครับ ร่วมมือกันอย่างราบรื่นครับ” วริศมีสไตล์เป็นของตัวเอง นุชวราที่ยืนอยู่ข้างๆก็ยิ้ม เหมือนผู้ช่วยที่มีความสามารถ

ในที่สุดคุณิตาก็รอจนพวกเขาเดินมาทางนี้ วริศเห็นเบญญาออกไปนานแล้ว แล้วก็รู้ว่าคุณิตานั่งอยู่ที่นี่ตั้งนาน

เขาเดาว่าเธอกำลังรอตัวเองอยู่ แต่ไม่มีเหตุผลที่ต้องรอตัวเองซะหน่อย

“คุณวริศเดี๋ยวก่อนค่ะ” คุณิตายืนขึ้น เมื่อวริศเดินผ่านมา

วริศหยุดเดิน “สวัสดีครับคุณป้า”