บทที่ 691 เลือกทางเดินผิด

“ได้เลยค่ะ”

เพราะการแต่งตัวของเธอ พนักงานจึงไม่สงสัยความสามารถในการช้อปปิ้งของเธอ

ช้อปปิ้งครั้งนี้สนุกมาก พนักงานให้เธอลองใช้เครื่องสำอางชุดทดลองใช้ แล้วยังสอนขั้นตอนการบำรุงผิวแต่งหน้าให้เธอ

ดังนั้นนุชวราจึงซื้อชุดเครื่องสำอางที่แพงที่สุดมาสองชุดอย่างไม่กะพริบตา

บนถนนที่สว่างไสว ความเจริญรุ่งเรืองของตัวเมืองอยู่รอบตัวเธอ ญาณีใส่กระโปรงยาวสีดำ เธอสะพายกระเป๋าเดินเล่น ลมยามเย็นพัดผมของเธอ

เธออดไม่ได้ที่จะนึกถึงวันเกิดอายุสิบแปดปีของเธอ เธอกับภีมพลเดินต้อนรับลมยามเย็นแบบนี้ด้วยกันพวกเขาสองคนเดินไปด้วยคุยงานไปด้วย ค่ำคืนแบบนั้นมันช่างสวยงาม...

กลับไปไม่ได้แล้ว... มันกลับไปไม่ได้แล้ว

เธอเสียใจ

ติ๊ง

ทันใดนั้นก็มีเสียงแจ้งเตือนโทรศัพท์ดังขึ้นมา เธอได้สติกลับมา: 20 เดือนหก 2021 เวลา 19:12 น. ที่ร้านเครื่องสำอางแห่งหนึ่ง ใช้เงินไป 56,739 ยอดเงินคงเหลือ xxxxxxx ...

ญาณีหยุดเดิน เงยหน้าขึ้นก็เห็นร้านเครื่องสำอางนั้นพอดี มันอยู่ไม่ไกล ประมาณยี่สิบเมตร

ไม่นาน เธอก็เห็นนุชวราเดินออกมาจากร้าน ถือถุงสองใบอยู่ในมือ เธอยิ้มอย่างมีความสุข และใส่กระโปรงแบรนด์เนมสุดหรู

หลังจากเดินออกมา เธอก็ยื่นมือออกไปเรียกแท็กซี่คันหนึ่ง

ญาณีไม่ได้เดินตามไป เธอแค่มองนุชวราขึ้นรถอยู่ไกลๆ สีหน้าของเธอมืดมนลง และมองรถคันนั้นขับออกไปเงียบๆ...

ต่อไปเธอคงจะซื้อรถใช่ไหม?

เย่อหยิ่งเร็วขนาดนี้? ญาณียังไม่เคยใช้เครื่องสำอางที่แพงขนาดนี้

แต่ต้องรีบใช้เงินพวกนี้ให้หมดเร็วๆ ญาณีมีแผนของตัวเอง และทุกอย่างอยู่ในเงื้อมมือของเธอ

นุชวรานั่งบนเบาข้างคนขับของแท็กซี่ เธอหันออกไปมองทิวทัศน์ยามค่ำคืนที่สวยงามของตัวเมือง เมื่อไหร่จะซื้อบ้านที่นี่ได้สักหลังนะ?

นึกถึงวริศที่มองตัวเองอย่างไม่ละสายตาในลิฟต์วันนี้ เธอก็รู้สึกอุ่นใจ

ในที่สุดเธอก็ทำให้เขาสนใจได้สำเร็จ

“สาวน้อย คุณอยู่ที่การ์เด้นซีนาลิสเหรอ” คนขับรถถามด้วยความอิจฉา เขาหันมามองเธอ “อายุแค่นี้ เป็นพนักงานปกขาวใช่ไหม”

“ใช่ค่ะ” เธอตอบกลับ