บทที่ 699 ศัตรูหัวใจตัวฉกาจ

“วริศคือใคร” ชนกันต์ถามอย่างไม่เข้าใจ

แต่กลับเห็นแค่ความตกใจในสายตาเธอ มองดูภาพนั้นอยู่นาน เธอรู้สึกว่าเลือดในร่างกายของตัวเองกำลังแข็งตัว

ไม่อยากเชื่อว่ามันคือเรื่องจริง และยังหวังว่าจะได้ข่าวคราวของเขา เพราะเธอตามหาเขามาตั้งครึ่งปี

พระเจ้า วริศ?

ป้าจำปี คนรับใช้ของเธอก็ตกใจ ป้าจำปีไม่เคยเห็นหน้าเขา แต่กับคุ้นเคยชื่อนี้ “คือคู่หมั้นของคุณหนูเหรอคะ ทำไมเขาถึงอยู่กับผู้หญิงคนอื่น”

ชนกันต์ตกใจ “นี่คือคู่หมั้นของหนูเหรอ”

“คุณลุงคะ” เธอได้สติกลับมา และถามอย่างมีความหวังว่า “เกิดอะไรขึ้นกับพวกเขาคะ พวกเขาเป็นแฟนกันเหรอคะ หรือว่า... มุมกล้องของคุณลุงมีปัญหา”

เรื่องแบบนี้ไม่จำเป็นต้องโกหก โกหกเธอไปก็ไม่มีประโยชน์อะไร

เขาพูดตามความจริง “ตามที่ลุงเห็น น่าจะเป็นแฟนกัน”

เธอถามอีกว่า “เป็นเหมือนที่คุณลุงให้สัมภาษณ์ คุณลุงไม่รู้จักพวกเขาจริงๆเหรอคะ”

“ไม่รู้จัก เจอกันครั้งแรก แล้วก็เป็นครั้งสุดท้าย”

เหมือนโดนอะไรทุบเข้าที่หน้าอก เธอเดินเซไปข้างหลังสองก้าว “คุณหนูคะ!” ป้าจำปีจับเธอเอาไว้

“วริศอยู่ที่เมืองไนร์ก้า...” เธอเสียใจ และเยาะเย้ยตัวเอง “แต่ฉันกลับพลิกเมืองวาเรนตามหาเขา เขาออกมาจากเมืองตั้งนานแล้ว!”

“คุณหนู...”

“เขาเกลียดฉันขนาดนั้นเลยเหรอ” จารวีควบคุมอารมณ์ตัวเองไม่อยู่ เธอกําหมัดแน่น “เพื่อหลบหน้าฉัน แม้แต่พ่อแม่ก็ไม่สนใจ”

“คุณหนู คุณหนูใจเย็นๆนะคะ” ป้าจำปีกลัวว่าโรคหอบของเธอจะกําเริบ เธอสังเกตการหายใจของจารวีตลอด

ชนกันต์ก็ประคองเธอเอาไว้ “นั่งลงก่อน” เขารินน้ำให้เธอ

จารวีได้สติกลับมาอย่างรวดเร็ว เธอรีบหยิบโทรศัพท์ออกมา การประกวดภาพถ่ายครั้งนี้ดังมาก ในโลกออนไลน์ต้องมีเบาะแสแน่นอน

การประกวดภาพถ่ายที่เมืองไนร์ก้าสามปีจัดแค่หนึ่งครั้ง เพราะรางวัลยิ่งใหญ่ ความน่าสนใจจึงไม่เคยลดลง

และแน่นอนว่า เธอเจอข้อมูลสำคัญในคอมเม้นต์!!

ต้องบอกว่าพลังของชาวเวน็ตไม่ธรรมดาจริงๆ